ประสิทธิผลการใช้เครื่องช่วยย้ายตัวผู้ป่วยพิการในท่ากึ่งยืนระบบไฟฟ้า“Easy Safety Transfer Model 3”ต่อการยศาสตร์ของผู้ดูแล (ระยะที่ 2)

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง: นวัตกรรมนี้ได้จากการทบทวนอุบัติการณ์ความเสี่ยงในปี 2561 ตามหลัก 2P Safety ที่เกิดขึ้นในสถาบันสิรินธรเพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ และนำเข้าสู่กระบวนการการคิดเชิงออกแบบที่เน้นความต้องการของผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของเครื่องช่วยย้ายตัวผู้ป่วยพิการในท่ากึ่งยืนระบบไฟฟ้าต่อการยศาสตร์ของผู้ดูแล และพัฒนาต้นแบบอุปกรณ์ให้สามารถใช้งานง่ายและปลอดภัยต่อไป วิธีการ: เป็นการศึกษาเชิงทดลองโดยใช้เครื่องช่วยย้ายตัวในท่ากึ่งยืนระบบไฟฟ้า ทดสอบในกลุ่มผู้ป่วยพิการและกลุ่มผู้ดูแลจำนวน 30 คู่ (n = 30) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และ Wilcoxon signed-rank test โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ < .05 ผล: เปรียบเทียบความเสี่ยงด้านการยศาสตร์ทั้ง 2 วิธี พบว่าค่าคะแนนความเสี่ยงในขั้นตอนการเคลื่อนย้ายตัวผู้ป่วยพิการ โดยใช้เครื่องช่วยย้ายตัวมีความแตกต่างจากการย้ายตัวผู้ป่วยพิการโดยผู้ดูแลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .001) ระดับนัยสำคัญ α = .05 และกลุ่มผู้ป่วยพิการส่วนใหญ่รู้สึกสบายถึงสบายอย่างมาก (ร้อยละ 86.67) รู้สึกว่ามีความปลอดภัยถึงปลอดภัยเป็นอย่างมาก (ร้อยละ 93.33)  ในขณะที่กลุ่มผู้ดูแลมีความพึงพอใจมากต่อการใช้งานอุปกรณ์ในประเด็นของมิติของอุปกรณ์ ความง่ายในการปรับส่วนต่าง ๆ ของอุปกรณ์ อุปกรณ์เครื่องช่วยมีความปลอดภัย มีความทนทานยากต่อการชำรุดของอุปกรณ์ และอุปกรณ์มีประสิทธิผลและตอบสนองต่อความต้องการจำนวน 5 หัวข้อ สรุป: นวัตกรรมต้นแบบชิ้นนี้สามารถช่วยลดความเสี่ยงทางการยศาสตร์ของผู้ดูแลได้ดี และตรงต่อความต้องการของผู้ใช้งาน ซึ่งการวิจัยนี้ยังมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ว่าสามารถผลิตได้ในเชิงพาณิชย์