การศึกษาย้อนหลังเปรียบเทียบผลการรักษาการฉีดยาสเตียรอยด์ผสมยาชา (Xylocaine) เข้าข้อเข่ากับการฉีดยาสเตียรอยด์ไม่ผสมยาชา (Xylocaine) เข้าข้อเข่าในผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อม

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง: ผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อมในรายที่มีความปวดรุนแรง หรือทานยาและทำกายภาพมาแล้วยังมีอาการปวดอยู่มีความจำเป็นที่ต้องได้รับยาสเตียรอยด์ฉีดเข้าเข่าข้างที่เสื่อมโดยปัจจุบันการฉีดสเตียรอยด์เข้าเข่ามีการผสมยาชาเพื่อลดอาการปวด ในข้อเข่าหลังจากฉีดยาเข้าไปในข้อเข่าทันที แต่เนื่องจากยาชามีผลทำให้มีการทำลายของกระดูกอ่อนในข้อเข่าทำให้มีผู้รักษาบางท่านไม่นำยาชาผสมลงในยาสเตียรอยด์ที่จะฉีดในข้อเข่า วัตถุประสงค์: การศึกษาในงานวิจัยนี้ต้องการเปรียบเทียบผลการรักษาระหว่างผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดข้อเข่าด้วยสเตียรอยด์ผสมยาชาและกลุ่มที่ได้รับสเตียรอยด์ที่ไม่ผสมยาชาฉีดเข้าข้อเข่าว่ามีความแตกต่างกันหรือไม่ในการลดอาการปวด วิธีการ: เป็นการศึกษาย้อนหลังในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นข้อเข่าเสื่อมปฐมภูมิโดยวินิจฉัยจากอาการทางคลินิกและภาพถ่ายเอกซเรย์ เป็นผู้ป่วยที่ไม่มีน้ำในเข่าและได้รับการรักษาด้วยยากินแล้วอาการไม่ดีขึ้น ศึกษาในผู้ป่วยสองกลุ่มกลุ่มละ 59 คน จำนวนทั้งหมด 118 คน เป็นผู้ป่วยกลุ่มอายุตั้งแต่ 45-80 ปี กลุ่มแรกได้รับการฉีดยาเข้าข้อเข่าด้วยสเตียรอยด์และยาชา xylocaine กลุ่มที่สองได้รับการฉีดยาสเตียรอยด์ แต่ไม่มีการผสม xylocaine เข้าไปในเข่า โดยไม่มีการฉีดยาชาที่ผิวหนัง ประเมินอาการปวดหลังฉีดยา 15 นาทีด้วย visual analog score (VAS) ร่วมกับศึกษาพิสัยการเคลื่อนที่ (range of motion; ROM) และภาวะแทรกซ้อนหลังทำหัตถการ ผล: คะแนนความปวดก่อนและหลังฉีดยาสเตียรอยด์เปรียบเทียบระหว่างสองกลุ่มไม่แตกต่างกันทางสถิติ เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของคะแนนความปวดก่อนและหลังฉีดยาพบว่า ผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับการฉีดยาสเตียรอยด์ผสมกับ xylocaine มีคะแนนความปวดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (6.68±1.39 คะแนน และ 6.14±1.48คะแนน, การลดอาการปวดที่แตกต่างคือ 0.54 และ p = .043) แต่ทั้งสองกลุ่มก็ถือว่าไม่มีความแตกต่างกันทางคลินิก โดยไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เนื่องจาก VAS score ที่เป็นที่ยอมรับว่าแตกต่างกันในทางเวชปฏิบัติคือ 2-3 คะแนน ดังนั้นจากผลการศึกษานี้จึงเป็นว่าไม่แตกต่างกันทางคลินิกแบบมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับค่าพิสัยการเคลื่อนที่(range of motion; ROM) ก่อนและหลังการฉีดยารวมถึงการเปลี่ยนแปลงของค่า ROM เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง 2 กลุ่ม ไม่พบความแตกต่างทางสถิติ แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบระหว่างก่อนและหลังการฉีดในแต่ละกลุ่มทั้งคะแนนความปวดและค่า ROM พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) ทั้งสองกลุ่มไม่พบภาวะแทรกซ้อนหลังทำหัตถการ สรุป: จากการทดลองสรุปได้ว่าการฉีดสเตียรอยด์ผสมยาชาหรือไม่ผสมยาชาไม่มีอัตราการลดลงของความเจ็บปวดแตกต่างกันทางคลินิกแบบมีนัยสำคัญทางสถิติ และพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อไม่มีความแตกต่างกันในระยะเวลา 15 นาทีหลังฉีดยาเข้าข้อเข่าแต่การทดลองนี้ มีข้อจำกัดเรื่องการติดตามผลการรักษาระยะยาว จึงควรทำการศึกษาเพิ่มเติม