ผลการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยหลังผ่าตัดที่ได้รับการระงับความรู้สึกแบบทั่วร่างกายในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง: ผู้ป่วยหลังผ่าตัดที่ได้รับยาระงับความรู้สึกแบบทั่วร่างกายมีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต การดูแลที่เหมาะสมช่วยป้องกันภาวะแทรกซ้อนของผู้ป่วยได้ วัตถุประสงค์: ศึกษาผลของการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยหลังผ่าตัดที่ได้รับการระงับความรู้สึกแบบทั่วร่างกายในห้องพักฟื้นโรงพยาบาลนพรัตนราชธานี วิธีการ: วิจัยเชิงปฏิบัติการ ยึดหลักการพัฒนาแนวปฏิบัติของสภาวิจัยด้านสุขภาพและทางการแพทย์แห่งชาติออสเตรเลีย 1999 เครื่องมือที่ใช้คือ แนวปฏิบัติ แบบประเมินผลลัพธ์แนวปฏิบัติและความพึงพอใจตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ได้ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา (CVI) เท่ากับ 1 และดัชนีความสอดคล้องของเนื้อหา (IOC) เท่ากับ 1 กลุ่มตัวอย่าง 1) วิสัญญีพยาบาล 21 คน 2) ผู้ป่วยใช้โปรแกรม G*Powerและค่าอิทธิพลของการศึกษาที่ผ่านมา แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 27 คน ตามเกณฑ์คัดเข้ากลุ่มควบคุมใช้ข้อมูลจากเดือนกุมภาพันธ์ ถึง เมษายน 2566 กลุ่มทดลองเป็นผู้ป่วยจากช่วงเวลาเดียวกันของปี 2567 วิเคราะห์ผลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบ paired-sample t-test, chi-squared test เปรียบเทียบผลการใช้แนวปฏิบัติ ผล: แนวทางปฏิบัติการดูแลผู้ป่วย ประกอบด้วย การประเมินและเฝ้าระวัง การจำหน่าย การบันทึก พบว่า หลังพัฒนา วิสัญญีพยาบาลสามารถปฏิบัติตามแนวทางใหม่ได้เพิ่มขึ้น อัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนของผู้ป่วยลดลง (p < .05) วิสัญญีพยาบาลมีความรู้เพิ่มขึ้น (p < .05) ความพึงพอใจของวิสัญญีพยาบาลต่อการใช้แนวปฏิบัติใหม่อยู่ในระดับมาก และความพึงพอใจของผู้รับบริการมากที่สุด สรุป: แนวปฏิบัติที่พัฒนาใหม่วิสัญญีพยาบาลนำมาใช้สามารถช่วยเหลือผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลในห้องพักฟื้นโรงพยาบาลนพรัตนราชธานีให้ปลอดภัยจากภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดได้