ค่าความแม่นยำของการใช้เครื่องสแกนในช่องปากเปรียบเทียบกับการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมบนรากฟันเทียมในสันเหงือกไร้ฟันทั้งปาก: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์อภิมาน

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง: ปัจจุบันนอกจากการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิม ยังมีการใช้เครื่องสแกนในช่องปากเพื่อสร้างภาพพิมพ์ปากแบบดิจิทัลบนรากฟันเทียมในสันเหงือกไร้ฟันทั้งปากที่ใช้ในงานทันตกรรม ซึ่งมีความแม่นยำ (accuracy) เป็นที่ยอมรับในระดับหนึ่ง โดยประโยชน์คือลดระยะเวลา ลดความรำคาญของผู้ป่วย รวมถึงสามารถใช้ภาพสื่อสารระหว่างทันตแพทย์กับผู้ป่วยได้ทันที แต่อาจมีความแม่นยำน้อยลงเมื่อเทียบกับการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมในกรณีงานบูรณะฟันที่มีช่วงยาว ระยะทางระหว่างรากฟันเทียมยาวและงานฟันเทียมทั้งปากสำหรับ ฟันธรรมชาติหรือรากฟันเทียม อย่างไรก็ตามมีการศึกษาวิจัยที่ก้าวหน้ามากขึ้นทำให้เครื่องสแกนในช่องปากมีข้อผิดพลาดที่ต่ำลง รวมทั้งมีความแม่นยำมากขึ้นสำหรับใช้งานในกรณี ดังกล่าว จึงเป็นความท้าทายในงานวิจัยเกี่ยวกับเครื่องสแกนในช่องปากเพื่อลดข้อเสียและสามารถทำงานได้แม่นยำเมื่อเทียบกับการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิม วัตถุประสงค์: ทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ เพื่อรวบรวมหลักฐานทางวิชาการและการวิเคราะห์อภิมานเปรียบเทียบค่าความแม่นยำของการใช้เครื่อง สแกนในช่องปากกับการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมบนรากฟันเทียมในสันเหงือกไร้ฟันทั้งปาก วิธีการ: สืบค้นงานวิจัยที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นระบบจากฐานข้อมูล PubMed และ Google scholar ร่วมกับการค้นหาด้วยมือ โดยนำมาเฉพาะบทความภาษาอังกฤษตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2016 ถึง ปี ค.ศ. 2023 ศึกษาตามแนวทาง PICO ผล: บทความได้รับการยอมรับเพื่อทบทวนวรรณกรรม และการวิเคราะห์อภิมานทั้งหมด 8 บทความ โดยภาพรวมค่าความแม่นยำการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมดีกว่าเครื่องสแกนในช่องปากโดยแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (SMD = 0.68; 95%CI: 0.33, 1.03; p < .01) ผลของข้อมูลขาดความเป็นเนื้อเดียวกันสูง (I² = 88.9%) วิเคราะห์แบ่งกลุ่มย่อยเพื่อเปรียบเทียบระยะทางระหว่างรากฟันเทียมในสันเหงือกไร้ฟันทั้งปาก 3 กลุ่ม ในกลุ่มที่ 1 ระยะทางแบบสั้น พบค่าความแม่นยำการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมดีกว่าเครื่องสแกนในช่องปากโดยแตกต่าง อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (SMD = 0.22; 95%CI: -0.32, 0.75; p = .273) ผลของข้อมูลขาดความเป็นเนื้อเดียวกันสูง (I² = 84.1%) กลุ่มที่ 2 ระยะทางแบบยาว พบค่าความแม่นยำการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมดีกว่าเครื่องสแกนในช่องปากโดย แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (SMD = 1.46; 95%CI: 0.86, 2.06; p < .01) ผลของข้อมูลขาดความเป็นเนื้อเดียวกันสูง (I² = 88.2%) และกลุ่มที่ 3 พื้นที่แบบสามมิติ พบค่าความแม่นยำการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมดีกว่าเครื่องสแกน ในช่องปากโดยแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (SMD = 0.35; 95% CI: -0.28, 0.98; p = .273) ผลของข้อมูลขาดความเป็นเนื้อเดียวกันสูง (I² = 90.4%) สรุป: ผลการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์อภิมาน บนรากฟันเทียมในสันเหงือกไร้ฟันทั้งปาก พบว่าการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิมมีค่าความแม่นยำที่ดีกว่าเครื่องสแกนในช่องปากโดยแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ผลการวิเคราะห์อภิมานแบบแบ่งกลุ่มในกลุ่มระยะทางแบบสั้นและกลุ่มพื้นที่แบบสามมิติพบว่าการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิม มีค่าความแม่นยำที่ดีกว่าเครื่องสแกนในช่องปากโดยแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แปลผลว่าการใช้งานเครื่องสแกนในช่องปากมีความแม่นยำน้อยกว่าการพิมพ์ปากแบบดั้งเดิม แต่สามารถนำมาใช้ในงานทันตกรรมได้ผลไม่ต่างกัน แต่เนื่องจากหลักฐานที่มียังมีข้อจำกัดและมีจำนวนน้อยจึงมีความจำเป็นที่ควรมีการวิจัยที่มีคุณภาพสูงต่อไป