ความสัมพันธ์ระหว่างระดับคอเลสเตอรอลชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDL) กับการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยไตเรื้อรัง โรงพยาบาลกุดชุม จังหวัดยโสธร

บทคัดย่อ

โรคหัวใจและหลอดเลือด เป็นโรคแทรกซ้อนที่สามารถเกิดขึ้นได้ในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง ตั้งแต่ระยะแรกจนถึงระยะสุดท้าย โดยพบในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง สูงถึง 2-4 เท่า การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาอัตราการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด และความสัมพันธ์ระหว่างระดับคอเลสเตอรอลชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDL-C) ในเลือดกับการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยไตเรื้อรัง โรงพยาบาลกุดชุม จังหวัดยโสธร เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบย้อนหลัง (retrospective analytic studies) โดยใช้ข้อมูลจากเวชระเบียนของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลกุดชุม อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ.2555 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ.2566 จำนวน 257 คน โดยการติดตามผู้ป่วยทุกรายหลังการวินิจฉัยเป็นผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง จนกระทั่งเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด วิเคราะห์หาความสัมพันธ์โดยสถิติโมเดลเชิงเส้นโดยนัยทั่วไป (generalized linear model, GLMs) ผลการศึกษาพบว่า อัตราการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังเท่ากับ 31.5  ผู้ที่มีระดับ LDL-C ≥ 100 mg/dL มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดเป็น 2.05 เท่า (adjusted RR = 2.05, 95%CI: 1.33–3.18, p = 0.001) ของผู้ที่มีระดับ LDL-C < 100 mg/dL  การศึกษาครั้งนี้พบว่าระดับ LDL-C มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ และอุบัติการณ์ของการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยไตเรื้อรังที่มีระดับ LDL-C ≥100 mg/dL มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น จึงควรมีการพัฒนาแนวทางการตรวจคัดกรองและควบคุมระดับ LDL-Cในผู้ป่วยไตเรื้อรังให้อยู่ระดับน้อยกว่า 100 mg/dL และเพิ่มการดูแลรายบุคคล รวมถึงการพัฒนาความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดโดยเฉพาะในกลุ่มที่มีน้ำหนักเกิน และกลุ่มที่มีระยะเวลาการรักษาโรคไตเรื้อรัง มากกว่า 5 ปีขึ้นไป เพื่อให้มีการรับรู้และตระหนักในการดูแลสุขภาพตนเองในการป้องกันการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดได้ดียิ่งขึ้น