การพัฒนาระบบการจัดบริการที่มีผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์เป็นศูนย์กลาง ในโรงพยาบาลชุมชน อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการจัดบริการ และประเมินผลการพัฒนาด้านอาการและผลลัพธ์การดูแลรักษาของผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ในโรงพยาบาลชุมชน อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู ดำเนินการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ.2568 รวมระยะเวลา 4 เดือน กลุ่มตัวอย่างคือ บุคลากรทีมพัฒนาคุณภาพการดูแลผู้ป่วยเอชไอวี/เอดส์ทางคลินิก โรงพยาบาลศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู จำนวน 25 คน และผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ จำนวน 233 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Wilcoxon signed ranks test และ t-test ผลการศึกษาพบว่า ผลการพัฒนาระบบการจัดบริการที่มีผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์เป็นศูนย์กลาง ประกอบด้วย 13 แนวทาง ดังนี้ 1) การพัฒนาความรู้ในการจัดบริการ 2) การเตรียมผู้ป่วย 3) การตรวจปริมาณเชื้อเอชไอวี 4) การประเมินก่อนเริ่มยาต้านเอชไอวี 5) การรักษาผลข้างเคียงจากการรักษาและภาวะแทรกซ้อน 6) การดูแลหญิงตั้งครรภ์ 7) บริการ Index Partner Testing 8) การค้นหาประชากรเป้าหมาย 9) การป้องกัน 10) การติดตาม 11) การจัดบริการ 12) การส่งเสริมสุขภาพ และ 13) เกณฑ์การส่งต่อแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ภายหลังการพัฒนา บุคลากรมีความรู้ในการจัดบริการผู้ติดเชื้อ HIV โดยรวมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ทักษะในการบริการโดยรวมของบุคลากรเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.05) เมื่อเทียบกับก่อนเข้าร่วมการพัฒนาบุคลากร และผู้ติดเชื้อเอชไอวีมีความรอบรู้ทางด้านสุขภาพโดยรวมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ปริมาณ Viral load ตรวจครั้งหลังสุดอยู่ในระดับปกติ ร้อยละ 96.1 Adherence index score อยู่ในเป้าหมาย ร้อยละ 75.1 ผลลัพธ์การดูแลรักษาดีขึ้น ร้อยละ 81.5 ดังนั้นการจัดบริการที่มีผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์เป็นศูนย์กลาง ขณะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลครอบคลุมทุกด้าน ทำให้มีผลลัพธ์การดูแลรักษาดีขึ้น