การพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวร่วมกับภาวะหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน: กรณีศึกษา 2 ราย

บทคัดย่อ

              การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบกรณีศึกษา 2 ราย เพื่อศึกษาการพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวร่วมกับภาวะหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน ที่เข้ารับการรักษาที่หอผู้ป่วยอายุรกรรมหญิง  โรงพยาบาลมหาสารคาม ตั้งแต่ระยะวิกฤต ระยะดูแลต่อเนื่อง และระยะการวางแผนจำหน่าย โดยรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วย ญาติ เวชระเบียน การประเมินอาการ ซักประวัติ การตรวจร่างกาย การตรวจด้วยเครื่องมือพิเศษ เพื่อให้ทราบปัญหา ความต้องการของผู้ป่วย เพื่อนำข้อมูลมากำหนดข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล วางแผนการพยาบาล โดยใช้แนวคิดการประเมินผู้ป่วยตามแบบแผนสุขภาพ 11 แบบแผนของกอร์ดอน ทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเร็ม

              ผลการศึกษากรณีศึกษาทั้ง 2 รายมีประเด็นปัญหาที่เหมือนและแตกต่างกัน พบว่าพยาบาลมีบทบาทสำคัญในการดูแลผู้ป่วย ตั้งแต่การรวบรวมข้อมูล ซักประวัติ ประเมินอาการ เฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น ผู้ศึกษาจึงได้ทำการวิเคราะห์ปัญหาทางการพยาบาล และนำกระบวนการพยาบาลมาใช้ในการกำหนดเป็นข้อวินิจฉัยทางการพยาบาลอย่างครอบคลุม ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม ตลอดจนนำทักษะประสบการณ์และความชำนาญในการดูแลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวร่วมกับภาวะหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน มีการประเมินผลลัพธ์ทางการพยาบาลพบว่า ผู้ป่วยอาการดีขึ้น พยาบาลได้วางแผนการดูแลร่วมกับผู้ป่วยและญาติ เพื่อให้สามารถดูแลตนเอง ป้องกันภาวะแทรกซ้อน เพื่อลดการกลับมารักษาซ้ำในโรงพยาบาล