ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนผู้ป่วยผ่าตัดต้อกระจก ใส่เลนส์แก้วตาเทียม โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความเชื่อด้านสุขภาพ 2) พฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อน 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพื้นฐาน และความเชื่อด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนผู้ป่วยผ่าตัดต้อกระจกใส่เลนส์แก้วตาเทียม กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจงเป็นผู้ป่วยต้อกระจกอายุ 60 ปีขึ้นไป ผ่าตัดต้อกระจกด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงใส่เลนส์แก้วตาเทียมในโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชที่ไม่มีภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดจำนวน 338 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลปัจจัยพื้นฐาน ความเชื่อด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อน แบบสัมภาษณ์ตรวจสอบความเที่ยงได้ 0.86 และ 0.91 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ความเชื่อด้านสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับมาก (X =2.82, S.D.=0.19) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ความเชื่อด้านการรับรู้ประโยชน์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (X =2.96, S.D.=0.09) แรงจูงใจด้านสุขภาพมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (X =2.72, S.D.=0.30) ส่วนพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนโดยรวมอยู่ในระดับดี (X =2.85,S.D.=0.17) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าพฤติกรรมการป้องกันด้านการออกกำลังกายมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (X =2.96 , S.D.=0.12) ด้านการรับประทานอาหารมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (X =2.65 S.D.=0.42) ปัจจัยพื้นฐานได้แก่ เพศ และอาชีพมีความสัมพันธ์ทางบวกระดับต่ำกับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r=.29,r=.20 ตามลำดับ) อายุมีความสัมพันธ์ทางลบระดับต่ำกับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r= - .22) ความเชื่อด้านสุขภาพโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกระดับปานกลางกับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r=.63)
ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับพยาบาลวิชาชีพนำไปใช้วางแผนเพื่อส่งเสริมความเชื่อด้านสุขภาพและปรับพฤติกรรมการป้องกันภาวะแทรกซ้อนที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไป