การประเมินระบบเฝ้าระวังของโรคไข้สุกใส โรงพยาบาลวชิระภูเก็ตปี พ.ศ. 2558

บทคัดย่อ

              ความเป็นมา: ปี พ.ศ. 2558 มีการระบาดของโรคไข้สุกใสภายในตึกผู้ป่วยเด็ก และเจ้าหน้าที่ภายในแผนกผู้ป่วยในของโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต ส่งผลกระทบต่อโรงพยาบาลเป็นอย่างมาก ดังนั้น จึงได้ทำการวิเคราะห์และประเมินระบบการเฝ้าระวังโรคไข้สุกใสในโรงพยาบาลวชิระภูเก็ตขึ้น
             วิธีการศึกษา: มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนการรายงานโรคไข้สุกใสของโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต ศึกษาคุณสมบัติของระบบเฝ้าระวังโรคไข้สุกใสในเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ และให้ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงและพัฒนาระบบเฝ้าระวังโรคไข้สุกใส ด้วยการศึกษาขั้นตอนและระบบการเฝ้าระวังโรคหัดสืบค้นข้อมูลจากระบบฐานข้อมูล
ผู้ป่วย ตรวจสอบเวชระเบียนของผู้ป่วย ที่เข้าได้กับนิยามการเฝ้าระวังของโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต รวบรวมข้อมูลจากระบบรายงาน 506 ทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในตามการวินิจฉัยโรค จากผู้มารับบริการที่
โรงพยาบาล ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558 - 31 ธันวาคม 2558 ที่มีการวินิจฉัยโรคตามรหัส ICD10 TM จำนวน 881 ฉบับ และสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องในระบบเฝ้าระวังโรคไข้สุกใส
              ผลการศึกษา: ผลการศึกษาเชิงปริมาณ จากการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยตามรหัส ICD10 ที่เข้ามารับบริการตั้งแต่ 1 มกราคม 2558 - 31 ธันวาคม 2558 รวม 881 คน ผู้ป่วยเข้านิยามไข้สุกใส 423 คน รายงานในระบบรายงาน 300 คน ความไวของระบบเฝ้าระวังร้อยละ 70.92 จำนวนผู้ป่วยโรคไข้สุกใสที่รายงานในระบบ 305 คน เข้าได้กับนิยามผู้ป่วยสงสัยโรคไข้สุกใส 300 คน ค่าพยากรณ์บวกของระบบเฝ้าระวังร้อยละ 98.36 รายงานในระบบสามารถเป็นตัวแทนของระบบเฝ้าระวังโรคได้ คุณภาพข้อมูลของระบบเฝ้าระวัง ครบถ้วนและถูกต้องร้อยละ 100 ความทันเวลาของระบบเฝ้าระวัง รายงานภายใน 72 ชั่วโมง คิดเป็นร้อยละ 99.34 ผลการศึกษาเชิงคุณภาพความยากง่ายของระบบเฝ้าระวัง พบปัญหาในการรายงานโรคที่ล่าช้า เนื่องจากระบบอินเทอร์เน็ตและลงรหัสโรคผิด มีความยืดหยุ่น ความมั่นคง และการใช้ประโยชน์ของระบบเฝ้าระวังที่ดี แต่ขาดการยอมรับของบุคลากรในโรงพยาบาล
              สรุปและวิจารณ์ผล: การประเมินระบบเฝ้าระวังของโรคไข้สุกใส โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต ด้านเชิงปริมาณของระบบเฝ้าระวังไม่มีปัญหา ทั้งค่าความไว ค่าพยากรณ์บวก ความเป็นตัวแทนของประชากร ความถูกต้องและครบถ้วนของข้อมูล อยู่ในเกณฑ์ที่ดี ถึงดีมาก รวมไปถึงการรายงานโรค สามารถรายงานทันเวลาภายใน 24 ชั่วโมงได้มากกว่า 70% และมากกว่า 90% รายงานโรคภายใน 48 ชั่วโมง ส่วนคุณลักษณะเชิงคุณภาพ มีปัญหาในเรื่องความยากง่ายของระบบเฝ้าระวัง การรายงานโรคที่ล่าช้า และความยอมรับของระบบเฝ้าระวัง แพทย์ในโรงพยาบาล และพนักงานผู้ช่วยเหลือผู้ป่วย ไม่ทราบถึงระบบรายงานโรคเท่าที่ควร รวมถึงบุคลากรไม่มีความรู้ ไม่มีความตระหนัก และไม่เห็นความสำคัญเท่าที่ควรถึงโรคที่ตนเป็น ทำให้ตัวโรคแพร่ไปยังบุคลากรท่านอื่นและผู้ป่วยได้ ควรเพิ่มความง่ายของระบบเฝ้าระวังให้มากขึ้น ให้ความรู้แก่เจ้าหน้าที่ สร้างความตระหนัก เพื่อให้บุคลากรเล็งเห็นถึงความสำคัญในการเฝ้าระวังโรค สิ่งเหล่านี้จะทำให้ระบบเฝ้าระวังโรคของโรงพยาบาลวชิระภูเก็ตสมบูรณ์ขึ้น