ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับบริการที่คลินิก 360 องศาโรงพยาบาลศูนย์วชิระภูเก็ต
คำสำคัญ:
คุณภาพชีวิต, เบาหวานชนิดที่ 2บทคัดย่อ
โรคเบาหวานเป็นโรคเรื้อรังที่รักษาไม่หายขาด ผู้ป่วยโรคเบาหวานต้องดูแลตนเองหรือปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตให้เหมาะสมกับโรค ทั้งเรื่องการรับประทานอาหาร การออกกำลังกาย การรับประทานยา การมาตรวจตามนัด รวมถึงการคัดกรองภาวะแทรกซ้อนที่อาจจะเกิดขึ้นกับ ตา ไต เท้า เป็นต้น ซึ่งส่งผลกระทบกับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเบาหวานได้ทั้งสิ้น ดังนั้นการวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตและปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ซึ่งกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาคือ ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป ที่เข้ามารับการรักษาพยาบาลที่คลินิก 360 องศา โรงพยาบาลศูนย์วชิระภูเก็ตจำนวน 245 คน ในช่วงเดือน มกราคม พ.ศ. 2558 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย 26 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน T-test และ ANOVA
ผลการศึกษา พบว่า คุณภาพชีวิตโดยรวมของผู้ป่วยโรคเบาหวาน อยู่ในระดับดี ร้อยละ 63.67 รองลงมา คือ มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับดีมาก และระดับปานกลางเท่ากันร้อยละ16.32 ส่วนปัจจัยด้านสุขภาพ ที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตโดยรวมของผู้ป่วยโรคเบาหวาน ได้แก่ จำนวนอาการที่แสดงออก ความพิการ และภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจาก
โรคเบาหวาน ซึ่งปัจจัยเหล่านี้สามารถป้องกันมิให้เกิดกับผู้ป่วยได้ หากสามารถจัดบริการสุขภาพทางคลินิก ตามมาตรฐานคลินิกโรคเรื้อรังได้อย่างครบถ้วนครอบคลุม และได้รับความร่วมมือจากผู้ป่วยเป็นอย่างดี นอกจากนี้ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตโดยรวม ได้แก่ อาชีพ ความเพียงพอของรายได้ และสถานภาพในครอบครัว ก็เป็นส่วนสำคัญ
ด้วยเช่นกัน ดังนั้นในการจัดให้บริการผู้ป่วยกลุ่มดังกล่าว ควรเอาใจใส่เป็นพิเศษเมื่อผู้ป่วยเข้ามารับการรักษาพยาบาล
เอกสารอ้างอิง
2553; 41(39): 622 - 24.
2. เทพ หิมะทองคำ. ความรู้เรื่องโรคเบาหวานฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพมหานคร: จูนพับลิชชิ่ง (7), 2548.
3. สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย. แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร:บริษัทศรีเมืองการพิมพ์จำกัด, 2554.
4. Daniel WW. Biostatistics : Basic concepts and Methodology for the Health Sciences 9th ed. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.; 2010.
5. สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. เทคนิคการวิเคราะห์ตัวแปรหลายตัวสำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: หจก.สามลดา; 2548.
6. ศลาฆนันท์ หงส์สวัสดิ์. คุณภาพชีวิตที่สูญเสียไปของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดไม่พึ่งอินซูลิน. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารสาธารณสุข บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล,2551.
7. เสกสรร หีบแก้ว. คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. หน้า 22 – 36.
8. พงศ์อมร บุนนาคและคณะ. คุณภาพชีวิตและการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานที่มาตรวจรักษาที่หน่วยตรวจโรคผู้ป่วยนอกอายุรกรรม โรงพยาบาลรามาธิบดี. รามาธิบดีเวชสาร 2548; 28 ;4:227 – 235.
9. ศิรินทิพย์ โกนสันเทียะ. คุณภาพชีวิตผู้ป่วยเบาหวานโรงพยาบาลเฉลิมพระเกียรติสมเด็จย่า 100 ปี เมืองยางอำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัย
พยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา 17; 1 มกราคม –มิถุนายน 2554: 31 – 44.
10. จิณณพัฒ ธีรอภิศักดิ์กุลและคณะ. คุณภาพชีวิตและปัจจัยทางด้านจิตสังคมของผู้ป่วยเบาหวานชนิดไม่พึ่งอินซูลิน ในโรงพยาบาลสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า จังหวัดสมุทรสงคราม.วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2551 54; 2: 185 - 196.
11. เอกพล วิรัตน์. ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในเขตตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม. ปริญญาเภสัชศาสตร์บัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2553.