ความชุกและปัจจัยเสี่ยงของการติดเชื้อเอชไอวีในแรงงานข้ามชาติที่เป็นโรคซิฟิลิสและมีพฤติกรรมเสี่ยงด้านโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์: กรณีศึกษา อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา

บทคัดย่อ

              การศึกษาภาคตัดขวางระหว่างเดือน มกราคม 2559-เมษายน 2560 เพื่อหาความสัมพันธ์ของการติดเชื้อซิฟิลิสและพฤติกรรมเสี่ยงด้านโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์กับการติดเชื้อเอชไอวีในแรงงานข้ามชาติ ในอำเภอตะกั่วป่าจังหวัดพังงา ในกลุ่มตัวอย่างจำนวน 660 คน ที่สมัครใจตรวจเลือดหาการติดเชื้อเอชไอวีและให้ข้อมูลพฤติกรรมเสี่ยงด้านโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ แบ่งเป็นผู้ติดเชื้อซิฟิลิส 102 คน และไม่ติดเชื้อซิฟิลิส 558 คน พบว่าแรงงานที่ติดซิฟิลิสตรวจพบติดเชื้อเอชไอวีร้อยละ 5.88 มากกว่า 2.62 เท่า (95%CI:0.97-7.06; p=0.057) เมื่อเทียบกับกลุ่มไม่ติดเชื้อซิฟิลิสที่ติดเชื้อเอชไอวีร้อยละ 2.33 พฤติกรรมเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อเอชไอวี คือ การป่วย/มีประวัติเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (Odd Ratio (OR) =81.47, 95%CI:10.77-616.40; p<0.0001) มีคู่ป่วยด้วยโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (OR=22.02, 95%CI: 6.32-76.73; p<0.0001) การไม่ใช้ถุงยางอนามัย (OR=22.84, 95%CI:3.03-172.43, p=0.0024) และการมีคู่เพศสัมพันธ์หลายคน (OR=4.36, 95%CI:1.43-13.24; p=0.0096) ข้อค้นพบสะท้อนให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างความชุกของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การติดเชื้อเอชไอวี และการมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่ป้องกัน ดังนั้นควรเพิ่มมาตรการในการเร่งค้นหา ตรวจวินิจฉัย รักษาผู้ป่วย/คู่สัมผัส และส่งเสริมการใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์