ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะคลื่นไส้อาเจียนในผู้ป่วยผ่าตัดช่องท้องแผนกวิสัญญี โรงพยาบาลชุมพรเขตรอุดมศักดิ์
คำสำคัญ:
ภาวะคลื่นไส้อาเจียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะคลื่นไส้อาเจียนในผู้ป่วยผ่าตัดช่องท้องแผนกวิสัญญีโรงพยาบาลชุมพรเขตรอุดมศักดิ์กลุ่มตัวอย่างจำนวน 248 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามที่สร้างขึ้นมาเองและผ่านการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics) ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอ้างอิง (Inference Statistics) ได้แก่ t - test , f – test และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson product moment Correlation coefficient)
ผลการวิจัยพบว่าลักษณะทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง (ร้อยละ81.50) อายุน้อยกว่า 20 ปี (ร้อยละ 36.30) มีนํ้าหนักอยู่ในช่วง 31 - 60 กิโลกรัม (ร้อยละ 68.20) ASA Physical status ที่มากที่สุดคือ 1E (ร้อยละ 47.20) และส่วนใหญ่ไม่มีโรคประจำตัว (ร้อยละ 83.90) ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดภาวะคลื่นไส้อาเจียนในผู้ป่วยผ่าตัดช่องท้องตามตัวแปรต่างๆ พบว่าการได้รับยาป้องกันการอาเจียนก่อนผ่าตัด การได้รับยาแก้ปวดหลังผ่าตัดมีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะคลื่นไส้อาเจียนในผู้ป่วยผ่าตัดช่องท้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < .01 ) และ ระยะเวลาในการผ่าตัดมีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะคลื่นไส้อาเจียนในผู้ป่วยผ่าตัดช่องท้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05)
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา สำเร็จ. ภาวะคลื่นไส้อาเจียนหลังการผ่าตัด(ออนไลน์), 2551. แหล่งที่มา : www.gotoknow.org. (สืบค้นเมื่อ17 ธันวาคม 2560).
Apfel CC, Kranke P., Eberhart L.H. Comparison of surgical site and patient ’ s history with simplified risk score for the prediction of postoperative nausea and vomiting.Anesthesia, 2004; 59(11) :1078-82
Pierre. S., Whelan . R.Nausea vomiting after surgery .Contin Educ Aneasth CritCare Pain, 2013;13(1):28-32.
อารีย์ โกเมนจรัสวงษ์.ผลการใช้แนวทางปฏิบัติเพื่อป้องกัน/รักษาอาการคลื่นไสอาเจียนหลงผ่าตัดดมยาสลบใน ผู้ป่วยที่มาผ่าตัดส่องกล้องในช่องท้อง.เอกสารการประชุมวิชาการชมรมวิสัญญีแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 11 ประจำปี 2555, 2555
ฐิติมา ชนะโชติ.อุบัติการณ์และปัจจัยเสี่ยงในการเกิดอาการคลื่นไส้อาเจียนภายหลังการผ่าตัด.วิสัญญีสาร, 2557; 43 (2):104 – 115.
อรุณชัย นรเศรษฐกมล.การศึกษาแบบจำลองการเกดิ ภาวะแทรกซ้อนทางวิสัญญีโดยการรายงานอุบัติการณ์ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์.จดหมายเหตุทางการแพทย์. แพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปภัมภ์. 2554; 98(1):78-88
Emily H.Garmon.American Society of Anesthesiologists Classification. (ออนไลน์), 2017. แหล่งที่มา:www.ncbi.nlm.nih.gov/books.(สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2561)
Gen TJ , Meyer T , Apfel CC, Chung F, Davis PJ, HabibAS, et al. Society for ambulatory anesthesia guidelines for the management of postoperative nausea and vomiting. Anesth Analg, 2007;105;1615-28.
วรภา สุวรรณจินดา.ฤทธิ์ของยาสลบกับภาวะแทรกซ้อนของระบบทางเดินอาหาร. ใน อังกาบ ปราการรัตน์และ คณะบรรณาธิการ.ภัยของการให้ยาระงับความรู้สึก. พิมพ์ครั้งที่ 3 กทม:กรุงเทพเวชสาร; 2556.
มาลินีวงศ์สวัสดิวัฒน์.Postoperative Nausea and Vomiting : An Update. ภาควิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2550
