การศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุใน อำเภอเมือง จังหวัดระนอง

บทคัดย่อ

              การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุรวมถึงการศึกษาปัจจัยต่างๆที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดระนอง อันได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคล, ปัจจัยทางเศรษฐกิจ, ปัจจัยด้านสังคมและปัจจัยทางด้านกายภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นผู้สูงอายุที่มีอายุ 60ปีขึ้นไปที่อาศัยในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดระนอง มากกว่า 6 เดือนขึ้นไปในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 384 คน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 31 ตุลาคม 2560 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า รวมถึงแบบประเมินภาวะซึมเศร้าของกรมสุขภาพจิต สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และค่าไคร์สแควร์
              ผลการวิจัย พบความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดระนองเท่ากับร้อยละ 21.6 โดยเพศชายมีภาวะซึมเศร้าร้อยละ 24.8 เพศหญิงมีภาวะซึมเศร้าร้อยละ 19.7 ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ สถานภาพสมรส มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 ปัจจัยทางเศรษฐกิจ ได้แก่ ความเพียงพอของรายได้ มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 ปัจจัยทางร่างกายและจิตใจกับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ พบว่า โรคประจำตัวมีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ปัจจัยทางสังคม ได้แก่ สัมพันธภาพกับครอบครัว มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.001