ผลการใช้โปรแกรมการวางแผนจำหน่าย ต่อความสามารถในการดูแลตนเอง และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวก หอผู้ป่วยศัลยกรรมชาย 4 โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
การวางแผนจำหน่าย, ความสามารถในการดูแลตนเอง, คุณภาพชีวิต, ไฟไหม้นํ้าร้อนลวกบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการดูแลตนเองและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกที่ได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่าย หอผู้ป่วยศัลยกรรมชาย 4 โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีและผู้ที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการดูแลตนเองและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวก หอผู้ป่วยศัลยกรรมชาย 4 โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายและ 3) ศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกที่ได้รับโปรแกรมการ
วางแผนจำหน่าย กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาเป็นผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยศัลยกรรมชาย 4 โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ 2561 – กรกฎาคม 2561จำนวน 30 คนแบ่งเป็นกลุ่มได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่าย 15 คน กลุ่มได้รับการดูแลตามปกติ จำนวน 15 คน เครื่องมือในการดำเนินการวิจัยได้แก่ โปรแกรมการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกตามรูปแบบการวางแผนจำหน่าย D-METHODเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ประกอบด้วย ข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความสามารถในการดูแลตนเองที่ผู้วิจัย
สร้างขึ้นซึ่งพัฒนามาจากทฤษฎีการดูแลตนเองของ โอแรม (Orem, 2001)แบบวัดคุณภาพชีวิตที่ผู้วิจัยพัฒนามาจากเครื่องมือวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI)และ แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อการใช้โปรแกรมการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติพรรณนาได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบใช้ Mann-Whitney U test และ Wilcoxon Sign-Rank test ผลการศึกษา
1. ค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในการดูแลตนเองและคะแนนคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกที่ได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายสูงกว่าผู้ป่วยที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2. ค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในการดูแลตนเองและคะแนนคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกหลังได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
3. คะแนนค่าเฉลี่ยความพึงพอใจต่อความสามารถในการดูแลตนเองและคุณภาพชีวิต โดยรวมของผู้ป่วยไฟไหม้นํ้าร้อนลวกที่ได้รับโปรแกรมการวางแผนจำหน่าย อยู่ในระดับสูง
เอกสารอ้างอิง
2 Qader AR. Burn mortality in Irag. Burns. 2012; 32: 772-75.
3 Chipp E, Milner CS, Blackburn AV. Sepsis in burns : A Review of current practice and future therapies. Ann PlasSurg. 2010 ;65(2): 228-36.
4 Suri MP, Dhingra VJ, Raibagkar SC, Mehta DR. Nutrition in burns: Need for an aggressive dynamic approach. Burns 2006; 32: 880-84.
5 สุธีร์ ธรรมิกบวร, การวางแผนจำหน่ายผู้ป่วย. การปรับกระบวนทัศน์. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพลส จำกัด; 2554.
6 สมบัติ ท้ายเรือคำ . ระเบียบวิจัยสำหรับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.พิมพ์ครั้งที่ 2. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์; 2551.
7 Orem, D.E.Nursing Concepts of practice. (6thed.). St Louis, MO:Mosby; 2001.
8 Best,John.Research in Education. New Jersey:Prentice Hall, Inc;1977.
9 กรมสุขภาพจิต.เครื่องมือวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ WHOQOL– BREF – THAI. [อินเตอร์เนต] [เข้าถึงเมื่อ15 มิถุนายน2561] เข้าถึงได้จาก: https://www.dmh.go.th/test/whoqol/)
10 Islam, S. S, Nambiar, A. M., Doyle, E. J. Velilla, A. M., Biswas, R. S., & Ducatman., A. M., et al. Epidemiology of work-related burn injury: Experience of a state-managed workers’ compensation system. Journal of Trauma-Injury Infection, and Critical Care, 2000; 49(6): 1045 – 1051.
11 อรพรรณ โตสิงห์. การพยาบาลผู้ป่วยแผลไฟไหม้ในระยะฉุกเฉินและระยะวิกฤต.[อินเตอร์เนต], 2550 [เข้าถึงเมื่อ 25 มิถุนายน2561] เข้าถึงได้จาก:from, http://
www.cnethai.org/nurse/article.php
12 Moi, A.L., Wentzel-Larsen, T., Salemark, L., &Hanestad, N. R. Long-term risk factors for impaired burn-specific health and unemployment in patients with thermal injury. Burn 2007; 33(1):37-45.
13 The National safety Council. Accident statistics. Office of Permanent Secretary, Office of the Prime Minister, Bangkok, Thailand; 1997.
14 Dyster-Aas, j., Kidal, M., &Willebrand, M. Return to work and health-related quality of life after burn injury. Journal of Rehabilitation Medicine 2007;
39(1):49–55.
15 ปรีดาภรณ์ สีปากดี.Discharge Planning For Burn Patients. Burn Care 2007. ชมรมแพทย์อุบัติเหตุไฟ ไหม้นํ้าร้อนลวกแห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ :กรุงเทพเวชสาร; 2550.
16 รัตนาภรณ์ แซ่ลิ้ม, นงลักษณ์ ว่องวิษณุพงศ์, สุดจิตไตรประคอง. ประสิทธิผลของโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดแดงส่วนปลายอุดตันในโรงพยาบาลสงขลานครินทร์.วารสารสภาการพยาบาล 2557; 29(2): 101-113.
17 ณัฏฐิกา แซ่แต้, สุดศิริ หิรัญชุนหะ, ขนิษฐา นาคะ. ผลของโปรแกรมการวางแผนจำหน่ายต่อความสามารถในการ จัดการอาการหอบเฉียบพลันของผู้ป่วยโรคหืดที่มารับบริการแผนกอุบัติเหตุฉุกเฉิน ภายใต้เหตุการณ์ความไม่สงบ ของพื้นที่ชายแดนภาคใต้. สงขลานครินทร์เวชสาร. 2552; 27(5): 359 – 368.
18 Orem, D.E. Nursing concepts of practice. (3rd ed.) New York: McGraw_Hill Book;1985.
