อัตราการรอดชีพของผู้บาดเจ็บอุบัติเหตุในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

              วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอัตราการรอดชีพและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่ออัตรารอดชีพของผู้บาดเจ็บอุบัติเหตุฉุกเฉิน
              วิธีการ: ศึกษาแบบ Retrospective Cohort study จากฐานข้อมูลinjury surveillance database ระหว่างวันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2553 ถึง วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 โดยใช้สถิติ Survival analysis ในการวิเคราะห์อัตราการรอดชีพและปัจจัยที่มีผลต่ออัตราการรอดชีพของผู้บาดเจ็บอุบัติเหตุฉุกเฉิน ประกอบด้วย เพศ อายุ ชนิดของการบาดเจ็บ การดูแลทางเดินหายใจ การดูแลให้การห้ามเลือด ดูแลกระดูกสันหลัง ดูแลดามกระดูก และการให้สารละลายทางหลอดเลือดดำ
              ผลการศึกษา: ผู้ป่วยบาดเจ็บอุบัติเหตุฉุกเฉินจำนวน 151,716 ราย ได้รับการจำหน่ายที่ห้องฉุกเฉินทั้งหมด 86,491รายและเข้ารับการรักษาต่อในโรงพยาบาล 64,619 ซึ่งในจำนวนนี้มีข้อมูลสูญหายและไม่ทราบว่ายังมีชีวิตทั้งหมด 3,892 ราย จึงมาทำ survival analysis พบว่าเพศชายมากกว่าเพศหญิง และอายุ 20 - 40 ปี เข้ารับการรักษาในห้องฉุกเฉินมากที่สุด แต่อายุมากกว่าหรือเท่ากับ 60 ปี จะมีอัตราการรอดชีพน้อย ด้านการรักษาพยาบาลการดูแลด้านการหายใจ การห้ามเลือด และการดามคอและดามกระดูกและการให้สารนํ้ามีความเกี่ยวข้องกับอัตราการรอดชีวิตอย่างมีนัยสำคัญ (P values <0.01) ด้านชนิดการบาดเจ็บ การบาดเจ็บแบบการบาดเจ็บแบบไม่มีแผลเปิด และการบาดเจ็บแบบมีแผลเปิดมีความสำคัญในการรอดชีวิตแต่ถ้ามีการบาดเจ็บร่วมกันทั้งสองชนิดจะมีการดูแลในห้องฉุกเฉินนานกว่าและมีอัตราการรอดชีพน้อยที่สุด
              สรุปผลการศึกษา จากการศึกษาครั้งนี้พบว่า อายุ เพศ และคุณภาพการดูแลและชนิดของอาการบาดเจ็บเป็นปัจจัยที่มี่ผลต่ออัตราการรอดชีพของผู้ป่วยบาดเจ็บอุบัติเหตุฉุกเฉิน