การเปรียบเทียบความรู้ก่อนและหลังได้รับการสอนสื่อสุขศึกษา ด้านโรคมะเร็งของผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูก
คำสำคัญ:
ความรู้โรคมะเร็งปากมดลูก, และสื่อสุขศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยแบบทดลองเบื้องต้น (Pre – Experiment Research) ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้ก่อนและหลังได้รับการสอนสื่อสุขศึกษาด้านโรคมะเร็งของผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูกกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยโรคมะเร็งปากมดลูก ที่มารับบริการในโรงพยาบาลมะเร็งสุราษฎร์ธานี ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2560 – 31 ตุลาคม 2560 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป และแบบวัดความรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็งปากมดลูก ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงโดยผู้เชี่ยวชาญ โดยการสุ่มอย่างง่าย และทำการเก็บตัวอย่าง จำนวน 30 คน โดยการลงพื้นที่ไปสอนสุขศึกษาทั้งรายบุคคลและรายกลุ่มแล้ววัดความรู้ก่อนหลังวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและใช้สถิติเชิงอนุมานคือ Wilcoxon Test ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้
กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยของความรู้ก่อนการสอนสื่อสุขศึกษาเท่ากับ 7.67 และหลังการสอนสื่อสุขศึกษาเท่ากับ 13.23 เมื่อทดสอบความแตกต่างทางสถิติพบว่าคะแนนเฉลี่ยความรู้หลังการสอนสื่อสุขศึกษาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
จากการค้นพบดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า การใช้สื่อในการสอนสื่อสุขศึกษาจะทำให้กลุ่มตัวอย่างมีความรู้เพิ่มขึ้นกว่าการสอนโดยไม่ใช้สื่อ และยังพบอีกว่าสถานการณ์การรับรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็งปากมดลูกของโรงพยาบาลยังมีน้อย ผู้ที่เกี่ยวข้องจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะพัฒนาสื่อ เพิ่มช่องทางการรับสื่อ เพิ่มกิจกรรมการสอนสุขศึกษาให้มากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
จตุพล ศรีสมบูรณ์.มะเร็งปากมดลูก:Cervical Cancer.[อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: ภาควิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา;2561 [เข้าถึงเมื่อ 7 พฤษภาคม 2561].เข้าถึงได้จาก:http://www.med.cmu.ac.th/dept/obgyn/2011/index.php?option=com_content&view=article&id=218&Itemid=254
ไพฑูรย์ อบเชย. อุบัติการณ์มะเร็งปากมดลูกในประเทศไทย.[อินเทอร์เน็ต]: สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยเชียงใหม;่ มปป [เข้าถึงเมื่อ 7 มิถุนายน 2561]. เข้าถึงได้จาก: https://stri.cmu.ac.th/article_detail.php?id=17
National Cancer Institute. Cancer in Thailand Vol. VIII, 2010-2012. Bangkok : New Thammada Press (Thailand) Co., Ltd. ; 2015.
จิราพร ศรีพิบูลย์บัติ, กนกพร หมู่พยัคฆ์, ปนัดดา ปริยทฤฆ และสุพินดา เรืองจิรัษเฐียร. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมาใช้บริการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกของสตรีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่รับผิดชอบศูนย์สุขภาพชุมชน Journal of Nursing Science ,2554; 29(2) : 82-92.
จันทนี แต้ไพสิฐพงษ์ และ ณัฐวุฒิ กันตถาวร. ผลของโปรแกรมการให้ความรู้ ต่อระดับความรู้และทัศนคติ ในสตรีที่มีผลการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกปกติ.วารสารสภาการพยาบาล, 2556; 28 (2) :75-87.
สุรียา สะมะแอ, คันธมาทน์ กาญจนภูมิและ เบญฑิรา รัชตพันธนากร. ผลของโปรแกรมการสอนแบบสร้างแรงจูงใจต่อการรับรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็งปากมดลูกกรณีศึกษา: ตำบลกาวะ อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส.วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 2559 ;3(1) : 31-45.
Bartz, Albert E. Basic Statistical Concept. New Jersey: Printice-Hall, Inc. 1999.
ฉัตรศิริ ปิยะพิมลสิทธิ์. ทฤษฎีขีดจำกัดกลาง (The Central Limit Theorem).[อินเทอร์เน็ต]. 2560 [เข้าถึงเมื่อ 7 มิถุนายน 2561]. เข้าถึงได้จาก :http://www.watpon.in.th/Elearning/stat32.htm
Benjamin, S Bloom. ‘Learning for mastery’. Evaluation comment. Center for the study of instruction program. University of California at Los Angeles.
1986; 2 :47-62.
นิรัชรา จ้อยชู,วันเพ็ญ ภิญโญภาสกุล และ วิชชุดา เจริญกิจการ. ความสัมพันธ์ระหว่างอายุ การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพ การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพกับการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองชนิดตีบตัน Rama Nurs J, 2557;20(2) : 236-248
ชนันพร แก้วโสฬส. การรับรู้โฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์ส่งผลต่อภาพลักษณ์สินค้าและคุณภาพ ที่ รับรู้ของเครื่องปรับอากาศของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตร บริหารธุรกิจมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยกรุงเทพ. 2557; 9-10.
เนตรชนก จุละวรรณโณ ผลการให้ความรู้รายบุคคลต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วย วัณโรค วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 2559; 3(1) : 17-30
จิตรานนท์ โกสีย์รัตนาภิบาล. ผลของโปรแกรมการให้ความรู้อย่างเป็นระบบต่อความรู้ การรับรู้และพฤติกรรม การปฏิบัติตัวเพื่อป้องกันโรคอุจจาระร่วงที่มารับบริการที่ตึกสงฆ์อาพาธ โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร, 2554.
