ประสิทธิผลของโปรแกรมการสร้างสุขสำหรับผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่เป็นโรคซึมเศร้า โรงพยาบาลเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
โปรแกรมสร้างสุข, โรคซึมเศร้า, โรคเรื้อรังบทคัดย่อ
ที่มา: ปัญหาในการให้บริการผู้ที่เป็นโรคซึมเศร้า คือ เน้นให้การรักษาโดยการใช้ยาและการให้สุขภาพจิตศึกษา แต่ไม่มีการให้บริการโดยวิธีการบำบัดทางจิต โปรแกรมสำหรับการดูแลเน้นทางด้านจิตใจที่นอกเหนือจากการใช้ยาเพียงอย่างเดียวจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งในการดูแลกลุ่มผู้ป่วยเรื้อรังที่เป็นโรคซึมเศร้า
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการสร้างสุขสำหรับผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่เป็นโรคซึมเศร้า โรงพยาบาลเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบกึ่งทดลองกลุ่มเดียววัดก่อนและหลัง ประเมินอาการซึมเศร้า 9 คำถาม ในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 และความดันโลหิตสูง ที่เป็นโรคซึมเศร้า ได้กลุ่มตัวอย่างที่มีอาการซึมเศร้าระดับน้อยถึงระดับปานกลาง (7-18 คะแนน) จำนวน 35 ราย กลุ่มตัวอย่างเข้าร่วมโปรแกรมการสร้างสุข ประเมินภาวะซึมเศร้า และระดับความสุข ก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ ด้วยวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาและสถิติ Paired simples t-test
ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่าง มีภาวะซึมเศร้าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ ระดับน้อย ร้อยละ 74.3 และ ระดับปานกลาง ร้อยละ 25.7 เมื่อสิ้นสุดโปรแกรมฯ พบว่า กลุ่มตัวอย่าง ไม่มีอาการซึมเศร้า ร้อยละ 91.4 และ มีภาวะซึมเศร้า ระดับน้อย ร้อยละ 8.6 โดยคะแนนเฉลี่ยของภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=6.4, p<0.05) และคะแนนเฉลี่ยของความสุขก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=12.5, p<0.05)
สรุป: โปรแกรมการสร้างสุขสำหรับผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่เป็นโรคซึมเศร้า ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่เป็นโรคซึมเศร้า ส่งผลให้มีความสุขเพิ่มมากขึ้น และมีภาวะซึมเศร้าลดลง
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Depression and Other Common Mental Disorders: Global Health Estimates; 2017.
บุษลักษณ์ สาฆะ. การบำบัดแบบปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า [การค้นคว้าอิสระปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2555.
ชุมพล สินแสนกาศ. ประสิทธิผลของการใช้โปรแกรมการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมผู้ที่เป็นโรคซึมเศร้า โรงพยาบาลแม่ทา จังหวัดลำพูน [การค้นคว้าอิสระปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2556.
กรมสุขภาพจิต. รายงานสถิติประจำปี. นนทบุรี: สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต; 2562.
นิตยา จรัสแสง, ศิริพร มงคลถาวรชัย, เพชรรัตน์ บุตะเขียว, สมลักษณ์ บุญจันทร์, พรนิภา หาญละคร, สุวรรณ อรุณพงศ์ไพศาล. ภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2555;57(4):439-46.
พีรุณี สัพโพ. ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในคลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลพังโคน. วารสารศรีนครินทร์เวชสารม. 2554;25(4):272-79.
สุรชัย คำภักดี. ความชุกของโรคซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์. 2555;27(2):107-12.
โรงพยาบาลเกาะพะงัน. รายงานสรุปผลการดำเนินงานโรงพยาบาลเกาะพะงัน ปีงบประมาณ 2562. สุราษฎร์ธานี: โรงพยาบาลเกาะพะงัน; 2562.
กรมสุขภาพจิต. แนวทางการดูแลเฝ้าระวังโรคซึมเศร้าระดับจังหวัด. (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 4). อุบลราชธานี: โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์; 2560.
อภิชัย มงคล, ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์, ทวี ตั้งเสรี, วัชนี หัตถพนม, ไพรวัลย์ ร่มซ้าย, วรวรรณ จุฑา. รายงานการวิจัยการพัฒนาและทดสอบดัชนีชี้วัดสุขภาพจิตคนไทย ฉบับใหม่. ขอนแก่น: โรงพิมพ์พระธรรมขันต์; 2547.
ประกาย จิโรจน์กุล. แนวคิด ทฤษฎีการสร้างเสริมสุขภาพและการนำไปใช้. กรุงเทพฯ: ธนาเพรส; 2556.
พรพรรณ สุดใจ, เพ็ญพักตร์ อุทิศ. ผลของโปรแกรมกลุ่มบำบัดทางจิตสังคมแบบบูรณาการต่อภาวะซึมเศร้าและการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าในชุมชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลมหาบัณฑิต]. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์วิทยาลัย; 2552.
กรมสุขภาพจิต. คู่มือความสุข 5 มิติ สำหรับผู้สูงอายุ. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย; 2558
อรพรรณ ลือบุญธวัชชัย, พีรพนธ์ ลือบุญธวัชชัย. การบำบัดรักษาทางสังคมสำหรับโรคซึมเศร้า. กรุงเทพฯ: ธนาเพรส จำกัด; 2553.
Rabiei L, Mazaheri MA, Masoudi R, Hasheminia SAM. Fordyce happiness program and postpartum depression. Journal of research in medical sciences: the official journal of Isfahan University of Medical Sciences. 2014;19(3):251-6.
Bolier L, Haverman M, Westerhof GJ, Riper H, Smit F, Bohlmeijer E. Positive psychology interventions: a meta-analysis of randomized controlled studies. BMC public health. 2013;13(1):119.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารวิชาการแพทย์เขต 11

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.