ลักษณะการติดเชื้อในกระแสเลือดของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลพังงา

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

        ที่มา: การติดเชื้อในกระแสเลือดของทารกแรกเกิด เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่สำคัญของทารกแรกเกิด หากมีแนวทางในการเฝ้าระวังและรักษาที่ดีจะช่วยลดอัตราการเสียชีวิตลงได้

        วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาลักษณะการติดเชื้อในกระแสเลือดของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลพังงา ได้แก่ อุบัติการณ์ อาการทางคลินิก และผลตรวจทางห้องปฏิบัติการ เป็นต้น

          วิธีการศึกษา: การศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนาโดยเก็บข้อมูลทารกแรกเกิดอายุ 0-28 วันหลังคลอดที่ได้รับการวินิจฉัยติดเชื้อในกระแสเลือดตาม WHO review 2016 และรักษาในแผนกผู้ป่วยในโรงพยาบาลพังงาวันที่ 1 มกราคม 2560 ถึง 31 พฤษภาคม 2563 จำนวน 165 ราย

          ผลการศึกษา: อุบัติการณ์การติดเชื้อในกระแสเลือดของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลพังงา คือ
37 รายต่อพันทารกเกิดมีชีพ เป็นการติดเชื้อระยะแรก ร้อยละ 66.1 และติดเชื้อระยะหลังร้อยละ 33.9, อาการทางคลินิกที่พบมากที่สุดในการติดเชื้อระยะแรก คือ อาการระบบหายใจ ร้อยละ65.4 ส่วนการติดเชื้อระยะหลังพบอุณหภูมิกายไม่คงที่ ร้อยละ 73.8 โดยเฉพาะอุณหภูมิกายสูง ร้อยละ 72.3 ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการเบื้องต้นส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่เกล็ดเลือดต่ำพบในการติดเชื้อราถึงร้อยละ 75.0 และผลเพาะเชื้อในเลือดให้ผลบวกจริง (proven neonatal sepsis) ร้อยละ 12.5 โดยกลุ่มติดเชื้อระยะหลังให้ผลบวกมากกว่ากลุ่มติดเชื้อระยะแรกอย่างมีนัยสำคัญ พบเชื้อ Methicillin-resistant coagulase negative Staphylococci (MRCONS) มากที่สุดถึงร้อยละ 25.0 โดยพบในกลุ่มติดเชื้อระยะหลังทั้งหมดและมีความไวต่อยา vancomycin

          สรุป: โรงพยาบาลพังงาพบการติดเชื้อระยะแรกมากกว่าระยะหลัง โดยอาการทางคลินิกที่พบมากที่สุดในกลุ่มติดเชื้อระยะแรกและระยะหลัง คือ อาการทางระบบหายใจและอุณหภูมิกายไม่คงที่ ตามลำดับ ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการเบื้องต้นส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ปกติ เพราะฉะนั้นควรใช้อาการทางคลินิกและปัจจัยเสี่ยงในการเกิดโรคช่วยในการวินิจฉัย และการให้ยาปฏิชีวนะในกลุ่มติดเชื้อระยะหลังควรมี vancomycin ในการรักษาด้วย