ความสัมพันธ์ของการดูแลผู้ป่วยแบบสหวิชาชีพในคลินิกหัวใจล้มเหลวกับอััตราการนอนโรงพยาบาลจากภาวะหัวใจล้มเหลวในโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต

บทคัดย่อ

          ที่มา : ภาวะหัวใจล้มเหลวเป็นปัญหาสุขภาพสำคัญของทุกประเทศทั่วโลก พบว่าผู้ป่วยกลุ่มนี้มีอัตราการนอนโรงพยาบาลซ้ำประมาณร้อยละ 25 ภายใน 1 เดือนแรกหลังออกจากโรงพยาบาล มีอัตราการเสียชีวิตสูงถึงร้อยละ 30 ต่อปี เป็นสัดส่วนกับภาระการรักษาในโรงพยาบาลที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

          วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาอัตราการนอนโรงพยาบาลซ้ำจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน หลังจากเข้ารับการดูแลรักษาในคลินิกหัวใจล้มเหลวโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต

          วิธีการศึกษา : การศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลังในผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวมากกว่า 2 ครั้งต่อปีและมีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายช่วงซิสโทลีน้อยกว่าร้อยละ 40 ในคลินิกหัวใจล้มเหลวโรงพยาบาล วชิระภูเก็ต ตั้งแต่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 จนถึง สิงหาคม 2562

          ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ 22 ราย โดยอายุเฉลี่ย 59 ปี เป็นเพศชายร้อยละ72.7  มีโรคร่วมเป็นเบาหวานร้อยละ 31.8, ไขมันในเลือดสูงร้อยละ 50, ความดันโลหิตสูงร้อยละ 36.4  ผู้ป่วยจะได้รับการดูแลรักษาโดยสหวิชาชีพ โดยมีการปรับยาให้เหมาะสม ให้ความรู้เกี่ยวกับโรคและการปฏิบัติตัว หลังเข้าคลินิกได้ 1 ปี พบว่า อัตราการนอนโรงพยาบาลด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จาก 52 ครั้งเหลือ 18 ครั้ง (P 0.003) ยังพบว่าการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้าย เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจาก 27.6% เป็น 41.6% ( p = 0.04) นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มขึ้นของสมรรถภาพร่างกายตาม New York Heart Association functional class จาก class II เป็น class I เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 5 เป็นร้อยละ 23 หลังจากเข้าคลินิกได้ 3 เดือน และสมรรถภาพหัวใจด้วยการเดิน 6 นาที มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น จาก 308 เมตร เป็น 337 เมตร (p = 0.537) 

          สรุป: การจัดตั้งคลินิกหัวใจล้มเหลวโดยทีมสหสาขาวิชาชีพ สามารถลดอัตราการนอนโรงพยาบาลซ้ำจากภาวะหัวใจล้มเหลว มีการบีบตัวของหัวใจห้องล่างซ้ายเพิ่มขึ้นและมีแนวโน้มเพิ่มสมรรถภาพหัวใจ