ปัจจัยเกณฑ์ Lafontaine กับความไม่เสถียรหลังรักษาภาวะกระดูกเรเดียสส่วนปลายหัก

บทคัดย่อ

          ที่มา: ภาวะกระดูกเรเดียสส่วนปลายหัก เป็นปัญหาทางออร์โธปิดิกส์ที่พบบ่อย Lafontaine ได้ศึกษาพบความสัมพันธ์การเคลื่อนของกระดูกหลังการรักษาด้วยวิธีประคับประคอง กับ dorsal angulation มากกว่า 20 องศา, dorsal comminution, intra-articular fracture, ulnar fracture และอายุมากกว่า 60 ปี ตั้งแต่ 3 ข้อขึ้นไป แต่การศึกษาในระยะหลัง พบว่าเกณฑ์ของ Lafontaine ไม่ได้ส่งผลทุกปัจจัยดังกล่าว

          วัตถุประสงค์: ศึกษาปัจจัยของเกณฑ์ Lafontaine ที่มีผลต่อความไม่เสถียรจากภาพรังสีในการรักษาแบบประคับประคองโดยการจัดกระดูก และการตรึงแบบหล่อในภาวะกระดูกเรเดียสส่วนปลายหัก   

          วิธีการศึกษา: ค้นหาผู้ป่วยที่กระดูกเรเดียสส่วนปลายหักในโรงพยาบาลท่าโรงช้างที่รักษาแบบประคับประคอง ตั้งแต่ 1 มกราคม 2555 ถึง 31 สิงหาคม 2564 ซึ่งมีภาพถ่ายรังสี วันเกิดเหตุ หลังติดตามอาการอย่างน้อย 1 ครั้ง และเวชระเบียนครบถ้วน ประเมินภาพทางรังสีของผู้ป่วย ติดตามภาพรังสีหลังการรักษาว่าอยู่ในแนวกระดูกที่ยอมรับได้หรือไม่ บันทึกข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ

          ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการศึกษา 40 คน อายุเฉลี่ย 43.40 ปี ชาย 21 คน หญิง 19 คน ปัจจัยของเกณฑ์ Lafontaine คือ พบ intraarticular fracture มีผลต่อความไม่เสถียรภาวะกระดูกเรเดียสส่วนปลายหักอย่างมีนัยสำคัญ (Odd ratio 4.865, P-valve 0.027) ส่วนปัจจัยอื่นไม่พบความสำคัญทางสถิติ เมื่อพิจารณาแยกตามองค์ประกอบ พบ Radial shortening และ Change in radial inclination สัมพันธ์กับอายุมากกว่า 60 ปี, Dorsal angulation มากกว่า 20 องศา, Dorsal comminution และ Ulnar fracture ขณะที่ Step-off สัมพันธ์กับ Intra-articular fracture ส่วน Loss of palmar tilt และ Extension more than neutral สัมพันธ์กับ Dorsal angulation มากกว่า 20 องศา และ Dorsal comminution

          สรุป: พารามิเตอร์สำคัญต่อความไม่เสถียรหลังการรักษาภาวะกระดูกเรเดียสส่วนปลายหักด้วยการจัดกระดูกให้ใกล้เคียงเดิมทางกายวิภาค และการตรึงแบบหล่อ คือ Intra-articular fracture