การศึกษาปัจจัยของการผิดนัดในจุดบริการผู้ป่วยนอกแผนกจิตเวช โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
การผิดนัด , ขาดการรักษา , ผู้ป่วยจิตเวชบทคัดย่อ
ที่มา: การผิดนัดของผู้ป่วยจิตเวชทำให้การรักษาไม่ได้ผลเท่าที่ควร การพัฒนาระบบนัดหมายจะช่วยลดความรุนแรงและลดความเสี่ยงในการกำเริบของโรคจิตเวช
วัตถุประสงค์: เพื่อทราบข้อมูลทั่วไปของผู้ป่วยจิตเวชที่ผิดนัด สาเหตุของการผิดนัด และเปรียบเทียบอัตราการผิดนัดในแต่ละช่วงเวลา
วิธีการศึกษา: ศึกษาข้อมูลย้อนหลังของผู้ป่วยนอกแผนกจิตเวชโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีเป็นเวลา 2 ปี ในช่วงวันที่ 1 มกราคม 2561 - 31 ธันวาคม 2562
ผลการศึกษา: จากการนัดผู้ป่วยจิตเวชทั้งหมด 18,318 ครั้ง มีผู้ป่วยผิดนัด 2,647 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 14.45 ผู้ป่วยที่ผิดนัดร้อยละ 48.2 ไม่สามารถติดต่อได้ทางโทรศัพท์ ผู้ป่วยลืมวันนัดร้อยละ 21.6 และติดธุระร้อยละ 13.4 ปัจจัยด้านเพศ, อายุ, อาชีพ, สิทธิการรักษา และการวินิจฉัยโรคมีความสัมพันธ์กับการผิดนัด โดยที่เพศหญิง อยู่ในช่วงอายุ 25-44 ปี ประกอบอาชีพค้าขายหรือธุรกิจส่วนตัว ไม่มีสิทธิการรักษา และวินิจฉัยเป็น F30-39 (ความผิดปกติทางอารมณ์) มีอัตราการผิดนัดมากที่สุด โดยอัตราการผิดนัดเพิ่มขึ้นในปี 2562 เมื่อเทียบกับปี 2561
สรุป: ผู้ป่วยจิตเวชที่ผิดนัดรักษาส่วนใหญ่ให้เหตุผลว่าลืมวันนัด รองลงมาด้วยติดธุระ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่าปัจจัยข้อมูลทั่วไปและการวินิจฉัยโรคมีความสัมพันธ์กับการผิดนัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยผลการศึกษานี้สามารถนำไปใช้เพื่อพัฒนาระบบนัดผู้ป่วยนอกแผนกจิตเวชให้ดียิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี; c2016. รายงานด้านสุขภาพจิต. เข้าถึงได้จาก https://www.dmh.go.th/report
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมสุขภาพจิต. แผนการฟื้นฟูจิตใจในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) (Combat 4th Wave of COVID-19 Plan : C4). นนทบุรี: บียอนด์ พับลิสชิ่ง; 2563.
เถาวัลย์ ไทยธรรมกุล, พิลาลักษณ์ มุงเมือง, นัทธมน เพชรวิเชียร, รัตติกาล สุขทับทิม. เหตุผลที่ผู้ป่วยไม่มาตามนัดหลังมีมาตรการโทรศัพท์แจ้งเตือนล่วงหน้า. ลำปางเวชสาร. พ.ค.-ส.ค.2553;31(2):63-4.
น้ำทิพย์ สงวนบุญญพงษ์, สายใจ พัวพันธ์. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการขาดนัดการรักษาของผู้ป่วยโรคจิตเภทที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารพยาบาลทหารบก ม.ค. - เม.ย.2560;18(1):229-36.
พิชัย อิฎฐสกุล และศิริไชย หงษ์สงวนศรี. โรคซึมเศร้า. ใน: มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์, บรรณาธิการ. จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2558. หน้า 167-78.
พิชัย อิฎฐสกุล. โรคอารมณ์สองขั้ว. ใน: มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์, บรรณาธิการ. จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2558. หน้า155-66.
มาโนช หล่อตระกูล. โรคจิตเภทและโรคจิตอื่นๆ. ใน: มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์, บรรณาธิการ. จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2558. หน้า 129-54.
วิชชุดา จันทราษฎร์. สาเหตุและผลกระทบการผิดนัดของผู้ป่วยจิตเวช. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. ก.ย. 2554;19(3):148-59.
Boland R, Verduin M, Ruiz P. Kaplan & Sadock’s Synopsis of psychiatry. 12th ed. Baltimore, MD: Wolters Kluwer Health; 2021.
Killaspy H, Banerjee S, King M, Lloyd M. Prospective controlled study of psychiatric out-patient non-attendance: Characteristics and outcome. BJPsych. Cambridge University Press; 2000;176(2):160–5.
Killaspy H. Psychiatric out-patient services: origins and future. Advances in psychiatric treatment. Cambridge University Press; 2006;12(5):309–19.
Molfenter T. Reducing appointment no-shows: going from theory to practice. Subst Use Misuse. 2013;48(9):743-9.
Semahegn A, Torpey K, Manu A, Assefa N, Tesfaye G, Ankomah A. Psychotropic medication non-adherence and its associated factors among patients with major psychiatric disorders: a systematic review and meta-analysis. Syst Rev. 2020 Jan 16;9(1):17.
Singla M, Goyal SK, Sood A, Philips A, Philips S. Profile and pattern of follow-ups of psychiatry outpatients at Christian Medical College, Ludhiana. J Mental Health Hum Behav 2015;20:76-9.
World Health Organization. The ICD-10 classification of mental and behavioural disorders: Clinical descriptions and diagnostic guidelines. Geneva: World Health Organization; 1992.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารวิชาการแพทย์เขต 11

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.