การศึกษาเปรียบเทียบผลการผ่าตัดเปิดทางระบายน้ำจากลูกตาออกสู่เยื่อบุตาระหว่างการผ่าตัดซ้ำและ การผ่าตัดครั้งแรก และปัจจัยการพยากรณ์ความล้มเหลวของการผ่าตัด

บทคัดย่อ

ที่มา: การเกิดพังผืดบริเวณใต้เยื่อบุตาและผิวด้านนอกของตาขาวหลังผ่าตัดต้อหินเป็นสาเหตุสำคัญของความล้มเหลวของการผ่าตัด การผ่าตัดซ้ำจึงมีความเสี่ยงต่อการเกิดความล้มเหลวของทางระบายน้ำมากขึ้น

วัตถุประสงค์: ศึกษาเปรียบเทียบผลการผ่าตัดเปิดทางระบายน้ำจากลูกตาออกสู่เยื่อบุตาร่วมกับการใช้ไมโตไมซินซีระหว่างการผ่าตัดซ้ำและการผ่าตัดครั้งแรก และศึกษาปัจจัยการพยากรณ์ความล้มเหลวของการผ่าตัด

วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบย้อนหลัง ในผู้ป่วยต้อหินที่ผ่าตัดเปิดทางระบายน้ำจากลูกตาออกสู่เยื่อบุตาร่วมกับการใช้ไมโตไมซินซีจำนวน 123 ราย ที่ผ่าตัดตั้งแต่วันที่ 1 กรกฏาคม พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ติดตามการรักษาหลังผ่าตัดอย่างน้อย 12 เดือน ศึกษาค่าความดันตาที่ลดลง จำนวนยาต้อหิน ความสำเร็จของการผ่าตัด ภาวะล้มเหลวของทางระบายน้ำ ปัจจัยเสี่ยงความล้มเหลว วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณา หาปัจจัยเสี่ยงต่อความล้มเหลวโดยการวิเคราะห์ตัวแปรเชิงเดี่ยวและการวิเคราะห์ถดถอยพหุลอจิสติก

ผลการศึกษา: ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดซ้ำ 45 รายและผ่าตัดครั้งแรก 78 ราย หลังผ่าตัดที่ 12 และ 24 เดือนในกลุ่มผ่าตัดซ้ำมีความดันตาสูงกว่ากลุ่มผ่าตัดครั้งแรก (p=0.0443 และ 0.0369) และที่ 12 เดือนหลังผ่าตัดพบมีผู้ป่วยที่ใช้ยาและจำนวนการใช้ยาต้อหินที่มากกว่าในกลุ่มผ่าตัดซ้ำ (p=0.0450 และ 0.0323) พบความสำเร็จสมบูรณ์ในกลุ่มผ่าตัดครั้งแรกมากกว่ากลุ่มผ่าตัดซ้ำและพบภาวะล้มเหลวของทางระบายน้ำในกลุ่มผ่าตัดซ้ำมากกว่าแต่มีความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญ การยิง laser suture lysis และการทำ needling revision เป็นปัจจัยเสี่ยงภาวะล้มเหลวของการผ่าตัด การเริ่มใช้ยาหยอดต้อหินภายหลัง 3 เดือนหลังผ่าตัดเป็นปัจจัยป้องกันความล้มเหลวของการผ่าตัด

สรุป: การผ่าตัดซ้ำร่วมกับการใช้ไมโตไมซินซีให้ผลดีในการลดความดันตา แม้จะมีการใช้ยาหลังผ่าตัดมากกว่าการผ่าตัดครั้งแรก และอัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนไม่มากกว่าการผ่าตัดครั้งแรก