ปัจจัยสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟและความเข้มแข็งทางใจของบุคลากรโรงพยาบาลป่าตอง จังหวัดภูเก็ต

บทคัดย่อ

ที่มา: ภาวะหมดไฟเป็นปัญหาสำคัญในบุคลากรทางการแพทย์ ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานและคุณภาพของการดูแลผู้ป่วย ความเข้มแข็งทางใจเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยป้องกันและลดความเสี่ยงของภาวะหมดไฟ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาภาวะหมดไฟ ความเข้มแข็งทางใจ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟและความเข้มแข็งทางใจ ในบุคลากรโรงพยาบาลป่าตอง จังหวัดภูเก็ต

วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาโดยการสังเกตเชิงวิเคราะห์ภาคตัดขวาง ในบุคลากรโรงพยาบาลป่าตอง จังหวัดภูเก็ต เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความเข้มแข็งทางใจ และแบบประเมินภาวะหมดไฟ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและหาความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value <0.05 เก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 15 ต.ค. – 15 พ.ย. 2567

ผลการศึกษา: บุคลากรเข้าร่วม 265 ราย พบความเข้มแข็งทางใจ อยู่ในเกณฑ์ปกติ ร้อยละ 55.8 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเข้มแข็งทางใจ ได้แก่ ระดับการศึกษา รายได้ ความรู้สึกต่อคุณค่าในงานที่ทำอยู่ ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน การได้รับผลตอบแทนเทียบกับงาน และความรู้สึกได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหาร และพบว่า ผู้เข้าร่วมวิจัยร้อยละ 44.9 มีภาวะหมดไฟในระดับต่ำ โดยในมิติของภาวะหมดไฟ พบว่า ร้อยละ 75.1 มีระดับความอ่อนล้าทางอารมณ์ต่ำ ร้อยละ 60.8 มีการลดความเป็นบุคคลในระดับต่ำ และร้อยละ 84.2 มีความรู้สึกประสบความสำเร็จส่วนบุคคลในระดับสูง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟ ได้แก่ อายุ ระยะเวลาที่ทำงานในโรงพยาบาล รายได้ ความรู้สึกต่อคุณค่าในงานที่ทำอยู่ ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน การได้รับผลตอบแทนเทียบกับงาน และความรู้สึกได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหาร และพบว่าความเข้มแข็งทางใจเป็นปัจจัยปกป้องต่อภาวะหมดไฟทั้ง 3 ด้าน

สรุป: บุคลากรโรงพยาบาลป่าตองมีภาวะหมดไฟต่ำ ความเข้มแข็งทางใจอยู่ในเกณฑ์ปกติ ปัจจัยทั้งส่วนบุคคลและองค์กรมีความสัมพันธ์กับภาวะหมดไฟและความเข้มแข็งทางใจ โรงพยาบาลควรมีมาตรการในการป้องกันภาวะหมดไฟและเสริมสร้างความเข้มแข็งทางใจ