การพัฒนาระบบเฝ้าระวังภาวะการแพ้ชนิดรุนแรงจากสารทึบรังสี โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
ภาวะแพ้ชนิดรุนแรง, สารทึบรังสี , ระบบเฝ้าระวัง , รังสีวินิจฉัยบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งเน้นปัญหาหนึ่งที่สำคัญด้านสาธารณสุขคือการเกิดภาวะแพ้สารทึบรังสีในการตรวจวินิจฉัยทางรังสี ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทางการแพทย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการรักษาเบื้องต้นที่ถูกต้องสำหรับผู้ป่วยที่เกิดภาวะการแพ้สารทึบรังสีชนิดรุนแรง และลดอัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนภายหลังการแพ้ โดยจัดตั้งคณะทำงานเฝ้าระวังภาวะการแพ้สารทึบรังสีแบบสหวิชาชีพ ประกอบด้วยแพทย์ เภสัชกร พยาบาล และบุคลากรที่เกี่ยวข้อง ดำเนินการเฝ้าระวังในสองขั้นตอน ได้แก่ ก่อนและหลังการฉีดสารทึบรังสี ผลการดำเนินงานพบว่าผู้ป่วยมีความปลอดภัยมากขึ้น ลดอุบัติการณ์การเกิดภาวะไตวายและภาวะสารทึบรังสีรั่วออกนอกเส้นเลือด สรุปได้ว่าสารทึบรังสีชนิดไม่แตกตัว ที่ใช้ในปัจจุบันช่วยลดอัตราการเสียชีวิตจากการแพ้เหลือเพียง 0.1 คนต่อผู้ป่วยหนึ่งแสนคน กลุ่มงานรังสีวิทยา โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีจึงได้พัฒนาระบบเฝ้าระวังภาวะการแพ้สารทึบรังสีชนิดรุนแรงแบบครบวงจรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัยในการให้บริการ
เอกสารอ้างอิง
ปิยาภรณ์ อภิสารธนรักษ์. การแปลผลภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ของตับ. กรุงเทพฯ: โครงการตำราศิริราช; 2557:34.
Davenport MS, Asch D, Cavallo J, Cohan R, Dillman JR, Ellis JH et al. ACR manual on contrast media. American College of Radiology [Internet] 2018 [cited 2019 May 26]. Available from: https://www.acr.org/Clinical-Resources/Contrast-Manual.
Katayama H, Yamaguchi K, Kozuka T, Seez P, Matsuura K. Adverse reaction to ionic and non ionic contrast media : a report from the japanese committee on safty of contrast media. Radiology 1990.175:621-8.
Thomsen HS,Webb JA.W. Contrast Media: Safety Issues and ESUR Guidelines. 3rd ed. Berlin:Springer; 2014
บัณฑิต เจ้าปฐมกุล. สารช่วยการวินิจฉัยโรคด้านรังสีวิทยาวินิจฉัย: บัณฑิต เจ้าปฐมกุล. พิมพ์ครั้งที่1. กรุงเทพมหานคร: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซด์; 2560. หน้า 11-8
Katzberg RW. Iodinated contrast media for urological imaging. In: Pollack HM, McClennan BL, editors. Clinical urography. 2nd ed. Philadelphia: W.B. Saunders 2000. p. 19-43.
ธารทิพย์ สุวัฒนานนท์กิจ. ภาวะรั่วซึมออกนอกหลอดเลือดของสารทึบรังสี: การป้องกัน และการพยาบาล Extravasation contrast media: Prevention and Nursing care: วารสารรังสีวิทยาศิริราช 2558; 1:64-70.
Simons FE, Ardusso LR, Bilo MB, El-Gamal YM, ledford DK, Ring J, et al. World allergy organization guidelines for the assessment and management of anaphylaxis. World Allergy Organ J. 2011;4:13-37.
Yocum MW, Butterfield JK, Klein JS, Volcheck GW, Schroeder DR, Silverstein MD, Epidermiology of anaphylaxis in Olmsted County: A population-based study. J Allergy Clin Immunol. 1999; 104:452-6.
Yang MS, Lee SH, Kim TW, Kwon JW, Lee SM, Kim SH, et al. Epidemiologic and clinical feautures of anaphylaxis in Korea. Ann Allergy Asthma Immunol. 2008; 100:31-6.
Piromrat K, Chinratanapisit S, Trathong S. Anaphylaxis in an emergency department: a 2-year study in a tertiary-care hospital. Asian Pac J Allergy Immunol. 2008:26:121-8.
Jirapongsananuruk O, Bunsawansong W, Piyaphanee N, Visitsunthorn N, Thongngarm T, Vichyanond P. Features of patients with anaphylaxis admitted to a university hospital. Ann Allergy Asthma Immunol. 2007;98:157-62.
Pumphrey R. Anaphylaxis: can we tell who is at risk of a fatal reaction? Curr Opin Allergy Clin Immunol. 2004;4:285-90.
Pumphrey RS. Lessons for management of anaphylaxis from a study of fatal reactions. Clin Exp Allergy. 2000;30:1144-50.
Lieberman P, Nicklas RA, Oppenheimer J, Kemp SF, Lang DM, Bernstein DI, et al. The diagnosis and management of anaphylaxis practice parameter: 2010 update. J Allergy Clin Immunol. 2010;126:477-80 e1-42.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการแพทย์เขต 11
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
