อุบัติการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด ในโรงพยาบาลทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

ที่มา: ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูงควรได้รับการดูแลหลังผ่าตัดในหอผู้ป่วยวิกฤต เพื่อลดภาวะแทรกซ้อนและอัตราการเสียชีวิต แต่จำนวนเตียงของหอผู้ป่วยวิกฤติมีจำกัด ดังนั้นการเลือกผู้ป่วยอย่างเหมาะสมจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง 

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด   

วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบ Case-control study โดยเก็บข้อมูลย้อนหลังในผู้ป่วยที่มาผ่าตัดในโรงพยาบาลทุ่งสง ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2561 ถึง 30 กันยายน 2566 แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้ Univariate และ multiple logistic regression ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกับการเข้าหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด 

ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยที่เข้าหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด 695 ราย จากผู้ป่วยทั้งหมด 30,671 ราย คิดเป็นอุบัติการณ์ร้อยละ 2.3 เมื่อวิเคราะห์ด้วย multiple logistic regression พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้าหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด ได้แก่ American Society of Anesthesiologists (ASA) class III, มีประวัติโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ, มีประวัติภาวะหัวใจล้มเหลว, การให้ยาระงับความรู้สึกแบบทั่วร่างกาย, ระยะเวลาผ่าตัด ≥ 180 นาที, เสียเลือดจากการผ่าตัด 750-1,500 มิลลิลิตรและมากกว่า 1,500 มิลลิลิตร, ความดันโลหิตต่ำ, ออกซิเจนในเลือดต่ำ, หลอดลมตีบ, ใส่ท่อช่วยหายใจยาก และ Modified Early Warning Score (MEWS) หลังการผ่าตัด ≥ 4 คะแนน  สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเสียชีวิตของผู้ป่วยในหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด ได้แก่ การให้ยากระตุ้นความดันโลหิต, MEWS แรกรับที่หอผู้ป่วยวิกฤต 6-7 คะแนนและ ≥ 8 คะแนน

สรุป: จากการศึกษานี้ทำให้ทราบถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้าหอผู้ป่วยวิกฤตหลังการผ่าตัด ดังนั้นแพทย์ที่ดูแลผู้ป่วยที่มีปัจจัยเหล่านี้ควรพิจารณาให้การรักษาต่อเนื่องในหอผู้ป่วยวิกฤตเพื่อลดภาวะแทรกซ้อนและอัตราการเสียชีวิตจากการผ่าตัด