รูปแบบการบริหารแบบพหุภาคีของกีฬาทางน้ำเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันอย่างยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษารูปแบบการบริหารแบบพหุภาคีของกีฬาทางน้ำเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยว ในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันอย่างยั่งยืน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการจำเป็นของการพัฒนารูปแบบการบริหารแบบพหุภาคีของกีฬาทางน้ำเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันอย่างยั่งยืน โดยการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ผู้บริหารภาครัฐ ผู้บริหารสถาบันการศึกษาผู้บริหารท้องถิ่นและผู้บริหารสถานประกอบการกีฬาทางน้ำ จำนวน 8 คน และสอบถามความต้องการจำเป็นจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง 7 กลุ่ม จำนวน 381 คน วิเคราะห์ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และดัชนีความต้องการจำเป็น (Modified Priority Need Index) 2) สร้างและพัฒนารูปแบบการสร้างรูปแบบด้วยการจัดประชุมกลุ่ม (Focus group) ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 50 คน และการยืนยันความถูกต้องและความเหมาะสมของรูปแบบ โดยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 18 คน วิเคราะห์ค่า IOC ค่ามัธยฐาน (Median) และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ (Inter Quartile Range) 3) ตรวจสอบคุณภาพด้านความเป็นประโยชน์/ความเป็นไปได้ โดยสอบถามความคิดเห็นจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 50 คน วิเคราะห์ค่ามัธยฐาน (Median) และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ (Inter Quartile Range)
ผลการวิจัยพบว่า การบริหารแบบพหุภาคีของกีฬาทางน้ำเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยว ประกอบด้วย 4 ด้าน คือ ด้านการจัดองค์กร มี 3 องค์ประกอบ 9 ตัวชี้วัด ด้านการวางแผน มี 3 องค์ประกอบ 9 ตัวชี้วัด ด้านการจัดการเรียนรู้ มี 3 องค์ประกอบ 10 ตัวชี้วัด ด้านการรับรองมาตรฐานวิชาชีพมาตรฐานมี 3 องค์ประกอบ 10 ตัวชี้วัด ผลพัฒนาความถูกต้อง พบว่า ค่ามัธยฐาน (MD) เท่ากับ 5.00 จำนวน 37 ข้อ และเท่ากับ 4.00 จำนวน 1 ข้อ และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ (IQR) เท่ากับ 0.00 จำนวน 19 ข้อ 0.25 จำนวน 5 ข้อ และ 1.00 จำนวน 14 ข้อและผลการยืนยันความเหมาะสมของผู้เชี่ยวชาญ พบว่า มีค่ามัธยฐาน (MD) เท่ากับ 5.00 จำนวน 23 ข้อ และ 4.00 จำนวน 15 ข้อ ตามลำดับและมีค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ (IQR) เท่ากับ 0.00 จำนวน 8 ข้อและ 1.00 จำนวน 30 ข้อ สรุปผลผ่านเกณฑ์ทุกข้อและเมื่อตรวจสอบคุณภาพของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องด้านความเป็นประโยชน์/ความเป็นไปได้ พบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นนั้นสามารถที่จะนำไปใช้ได้จริง
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Andaman Coast Group. (2016). Development Plan for the Southern Provinces of the Andaman Coast 2016. Phuket. Retrieved 2 January 2017, from http://www.andamanislandgroup.com/.
Ann Mahakeeta and Napasawan Jaroenchaiphinan. (2019). Study of guidelines for reforming sports organizations in the regional region of Thailand. Academic Journals Srisaket Rajaphat University. 13(1), 32-40.
Dolnicar Sara and Fluker Martin. (2003). Behavioural market segments among surf tourist: investigating past destination choice. Journal of Sport Tourism, 8(3), 186-196.
Kanchan Rangsiwantana. (2017). Stadium management of the local administration in Thailand. Journal of Management Art, 1(1), 1-10.
Monthira Chunlim and Usanee Sawekwatcharee. (2018). The use of sports as a marketing strategy and sports development model of privat university. Panyapiwat Journal, 10 Special Issue, 83-96.
Nachanit Tanatampanon. (2013). Guidelines for solving problems of managing sports centers for excellence, Institute of Physical Education. (Master’s thesis). Burapha University.
Saran Jianranai et al., (2010). The participatory management model of the Institute of Physical Education to lead the National Sports University. Journal of Education Faculty of
Education Srinakharinwirot University, 17(2), 135-151.
Sarawut Phongphiphat et al., (2017). The study of problems in the management of sports centers and sports science centers in University. Science education Chiang Mai University, 1(2), 52-60.
Tinakorn Chaamphong et al., (2017). The study of sports management style elements of Rajabhat University. Maha Chula Academic Journal, 5 (special edition), 264-281.
Yaowaret Phakdeejit. (2014). Proactive Learning Management Model in the 21st Century. Retrieved 20 June 2019, from http://edu.Nsru.ac.th./2011/qass/?view=research.php.
Williams. (2003). Recreation educator and practitioners opinions regarding program accreditation and certification. (Doctoral dissertation). University of Arkansas.