ผลของกิจกรรมกลางแจ้งที่มีต่อการประสานสัมพันธ์ในการเคลื่อนไหวในเด็กอายุ 4-6 ปี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการประสานสัมพันธ์ในการเคลื่อนไหวก่อนและหลังการฝึกด้วยกิจกรรมกลางแจ้ง กลุ่มตัวอย่างได้แก่เด็กอายุ 4-6 ปีจำนวน 20 คน ซึ่งได้จากการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) จากสถานรับเลี้ยงเด็กจีราวัฒน์ เนอสเซอรี่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ชุดการฝึกด้วยกิจกรรมกลางแจ้งที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น จำนวน 12 กิจกรรม สำหรับการฝึก 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน (วันจันทร์ วันพุธ และวันศุกร์) และใช้แบบทดสอบ Movement Assessment Battery for Children (M-ABC2) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test แบบกลุ่มที่เป็นอิสระแก่กัน (t-test independent) กำหนดความมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการฝึกด้วยกิจกรรมกลางแจ้งเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ มีคะแนนเฉลี่ยการประสานสัมพันธ์ในการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้น แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จึงสรุปผลการวิจัยได้ว่า ชุดการฝึกด้วยกิจกรรมกลางแจ้งจำนวน 12 กิจกรรม สำหรับการฝึก 4 สัปดาห์ ที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นนั้น ยังต้องได้รับการปรับปรุงแก้ไขเพื่อให้เหมาะสมกับการพัฒนาการประสานสัมพันธ์ในการเคลื่อนไหวในเด็กอายุ 4-6 ปีให้ดียิ่งขึ้น
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Alloway, T.P. (2007). Working memory, reading and mathematical skills in children with developmental coordination disorder. Journal of Experimental Child Psychology. 96(1), 20-36.
Chatree Vitoonchat. (2010). Learn by Playing. Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Siriraj Hospital Mahidol University.
Cherng, R.J., Yung W.H., Yung J.C., Jenn Y.C. (2007). Standing balance of children with developmental coordination disorder under altered sensory conditions. Human Movement Science, 26, 913-926.
Health Information System Development Office. (2009). National Health Examination Survey No. 4, 2008-2 Child Health No. 4, 2008-2. Bangkok.
Henderson, S. E., & Sudgen, D. (1992). Movement Assessment Battery for Children: Manual. London: The Psychological Cooperation.
Handerson, S.E., Sugden D.A. Barnett A.L. (2007). Movement Assessment Battery for Children. (2nd ed.). London: The physical corporation.
Kulaya Tantiplajiva. (2008). Early Childhood Education Model. Bangkok. Mitsamphan Graphic Company.
Lisa J., Rosie A. Dionne H., Lisa G., Colin M., Jan G., Julie B. Elizabeth W. (2010). Increasing school playground physical activity: A mixed methods study combining environmental measures and children’s perspective. Journal of Science and Medicine in Sport, 2, 210-216.
Matthias O.W., Julia K., Franz P., Klaus B. (2010). Factorial validity of the movement assessment battery for children-2 (age band 2). Research in Developmental Disabilities, 32, 674-680.
Panuwat Noobanyang. (2012). The Effect of Sport Stacking on Response Time and Reaction Time for Children. Bangkok: Srinakharinwirot University.
Somsak Sinthavej. (2004). Teacher Handbook, Plans for Learning Experiences: Multilayered Intelligence Development Activities. Bangkok: Thai Wattana Panich.
Thavorn Kamutsi. (2005). Sport Science. Bangkok: Media Press.
Theerasak Arphawattanasakun. (2009). Principles of Sports Science. Bangkok: Publisher of Chulalongkorn University.
Wanwipa Thiangtham and Anchanee Boonsue. (2014). The results of outdoor activities by using folk toys according to the perceptual information processing concept to promote the movement skills of kindergarten children. Educational Electronic Journal OJED, 1, 472-486.
White J. Eds. (2011). Outdoor Provision in the Early Years. London: SAGE.
