มโนมติการเข้าร่วมฝึกซ้อมกีฬาอาชีพสังกัดสโมสรฟุตบอล 3 จังหวัดชายแดนใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินมโนมติการเข้าร่วมฝึกซ้อมกีฬาอาชีพ สังกัดสโมสรฟุตบอล 3 จังหวัดชายแดนใต้ 5 ด้าน คือ ด้านร่างกายและจิตใจ ด้านเศรษฐกิจและสังคม ด้านการศึกษา ด้านคุณธรรมจริยธรรม และด้านศาสนาอิสลาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยนักกีฬาฟุตบอลอาชีพ สังกัดสโมสรฟุตบอลใน 3 จังหวัดชายแดนใต้ ได้แก่จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส ซึ่งได้มาโดยการสุ่มด้วยวิธีหลายขั้นตอนแบบประสมตามสัดส่วน จำนวน 94 คน จากประชากรทั้งสิ้น 103 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สำหรับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลครั้งนี้ประกอบด้วยสถิติพื้นฐานอันได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิงคือการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว โดยกำหนดระดับความมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักกีฬาฟุตบอลอาชีพมีมโนมติในการเข้าร่วมฝึกซ้อมกีฬาสังกัดสโมสร 3 จังหวัดชายแดนใต้ทั้ง 5 ด้าน ประกอบด้วยด้านร่างกายและจิตใจ ด้านเศรษฐกิจและสังคม ด้านการศึกษา ด้านคุณธรรมและจริยธรรม และด้านศาสนาอิสลาม ในระดับมาก 2) ค่าเฉลี่ยมโนมติในการเข้าร่วมฝึกซ้อมกีฬาดังกล่าวในภาพรวม 4 ด้าน จำแนกตามสโมสรที่สังกัด ไม่แตกต่างกัน 3) ค่าเฉลี่ยมโนมติในการเข้าร่วมฝึกซ้อมกีฬาดังกล่าวทางด้านศาสนาอิสลาม จำแนกตามสโมสรที่สังกัด ไม่แตกต่างกัน
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Abdulrahman, A. (n.d.). Allah is all Powerful. Retrieved July 21, 2018, from http://www.islammore.com.
Academic Pathumthani Club. (n.d.). Parent and Manners: Islamic Foundation. Retrieved July 20, 2018, from http://www.islammore.com.
Adh-shkhowi, A., Jongraksak, S., & Usman, S. (2013). Ad-taofik and Allah Giving. Retrieved July 20, 2018, from http://www.islammore.com.
Boonchom Srisa-ard. (1996). Interpretation of ratting scales data collection. Journal of Measurement Mahasarakham University, 2(1), 64-70.
Department of South Asian Middle East and African Affairs. (n.d.). Introduction to Islamic Religion. Bangkok: Ministry of Foreign Affairs.
Kariya Yurea, Savitree Limchaiarunruang & Petnoy Singchangchai. (2010). Exercise promotion undering Islamic principles of Pattani Province Housewife Group. Al-Noor Journal of Yala
Islamic University, 5(9), 83-96.
Kittisak Auapipattanakul & Chutha Tingsapat. (2012). Study of 2010 football Thai premier league sponsors competition. Sports Science and Health Journal, 13(1), 63.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
National Statistical Office. (2018). Islamic Population. Retrieved May 18, 2019, from Service.nos.go.th>census>indPop43.
Rovilnelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test in item validity. Dutch Journal of Education Research, 2, 49-60.
Sarina Hawae. (2014). Islamic Principles and Exercise. [Brochures]. Princess of Naradhiwas University.
Sheikhul Islam Office. (2012). Islamic Economy and Happy Society Construction. Retrieved July 19, 2018, from www.skthai.org.
Sukree Salea. (2009). Islamic canon principles of sport (Master’s thesis). Postgraduate School, Prince of Songkla University.
Supum Usman. (n.d.). Islamic Parental Treatment. Islamic Foundation. Retrieved July 19, 2018, from http://www.islammore.com.
