รูปแบบการบริหารจัดการท่องเที่ยวกิจกรรมทางน้ำ: กรณีศึกษาบ้านทุ่งรัก อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ของมูลนิธิชัยพัฒนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการบริหารจัดการท่องเที่ยวด้วยกิจกรรมทางน้ำ กรณีศึกษาบ้านทุ่งรัก อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก 22 คนได้แก่ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่บ้านทุ่งรัก ประกอบด้วยมูลนิธิชัยพัฒนา หน่วยงานภาครัฐในจังหวัดพังงาที่กำหนดนโยบายและการพัฒนาการท่องเที่ยว ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวและมัคคุเทศก์ โดย ใช้การสัมภาษณ์ด้วยคำถามปลายเปิด แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา สังเคราะห์ประเด็นที่มีความเป็นไปได้ในการกำหนดรูปแบบการท่องเที่ยวด้วยกิจกรรมทางน้ำ หลังจากนั้นทำการวิจัยเชิงปริมาณและทำการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ด้วยการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางน้ำที่บ้านทุ่งรัก แล้วเก็บข้อมูลทาง ด้านความคิดเห็นของนักท่องเที่ยว ที่เข้ามาท่องเที่ยวกิจกรรมทางน้ำที่บ้านทุ่งรัก โดยแจกแบบสอบถาม จำนวน 409 ชุด แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีเชิงพรรณนา โดยใช้ความถี่ร้อยละและค่าเฉลี่ย
ผลการวิจัยพบว่า การจัดการท่องเที่ยวกิจกรรมทางน้ำในเขตพื้นที่บ้านทุ่งรัก ต้องจัดเตรียมบุคลากรของชุมชนให้มีความพร้อมในการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางน้ำ โดยการฝึกอบรมศึกษาดูงานให้ความรู้ด้านต่าง ๆ กับคนในชุมชน เช่น ฝึกเป็นฝีพายที่ดี ฝึกเป็นมัคคุเทศก์ที่ดี และการปฐมพยาบาลเบื้องต้น แหล่งท่องเที่ยวและโครงสร้างพื้นฐานต้องปรับปรุงให้มีความพร้อมในการต้อนรับนักท่องเที่ยว จัด ให้มีการบริหารจัดการทางด้านการท่องเที่ยวมีผู้นำด้านการท่องเที่ยวที่ชัดเจน และรูปแบบการบริหารจัดการประกอบด้วย 1) การบริหารจัดการ ได้แก่ การวางแผนการให้บริการแก่นักท่องเที่ยวอย่างมีระบบ การจัด องค์กรของชุมชนเพื่อรองรับกิจกรรมการท่องเที่ยวทางน้ำ การติดต่อประสานงานกับหน่วยงานภาครัฐและผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว เพื่อการแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านการท่องเที่ยวซึ่งกันและกัน การควบคุมคุณภาพของการให้บริการการท่องเที่ยวและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว 2) การบริหารจัดการท่องเที่ยวของชุมชนและผู้ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว เพื่อการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว สถานที่พักอาศัย เส้นทางคมนาคม การขนส่ง สถานที่จำหน่ายสินค้าและผลิตภัณฑ์ชุมชน การสนับสนุนทางด้านองค์ความรู้ข้อมูลด้านการท่องเที่ยวเพื่อนำมาวางแผนและปรับปรุงกิจกรรมการท่องเที่ยวให้ตรงกับความต้องการของนักท่องเที่ยว และ 3) การบริหารจัดการท่องเที่ยวของหน่วยงานภาครัฐ ที่มุ่งเน้น การประสานงาน และความร่วมมือของแต่ละหน่วยในทุกระดับ โดยเน้นการส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมการท่องเที่ยวทางน้ำ และการบริหารงานแบบบูรณาการ บริหารจัดการแบบเชิงรุก เพื่อบริการนักท่องเที่ยวได้อย่างมีคุณภาพ
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2560-2564). วันที่ทำการสืบค้น 5 มีนาคม 2559.เข้าถึงได้จาก http://www.tica.or.th/images/plan_tourism2555-2559/2555-2559.pdf
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยว พ.ศ. 2558-2560 สำนักนโยบาย และแผน กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
โกศล ดีศีลธรรม. (2551). โลจิสติกส์และห่วงโซ่อุปทานสำหรับการแข่งขันยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ฐานการพิมพ์.
ฉันทัช วรรณถนอม. (2552). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สามลดา.
ธนิต โสรัตน์. (2550). การประยุกต์ใช้โลจิสติกส์และโซ่อุปทาน. กรุงเทพฯ: วี-เซิร์ฟ โลจิสติกส์.
นิศา ชัชกุล. (2554). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว (Tourism Industry). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2555). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: เฟิร์นข้าหลวง พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
พงษ์ชัย อธิคมรัตนกุล. (2550). การประเมินผลสัมฤทธิ์ในการใช้บริการโลจิสติกส์ภายนอก. วารสารพัฒนาบริหารศาสตร์, 47(3), 119-140.
พนารัช ปรีดากรณ์. (2556). การพัฒนาธุรกิจการท่องเที่ยวผ่านการสร้างเครือข่ายกลุ่มธุรกิจ. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 9(1), 48-67.
วลัยพร ริ้วตระกูลไพบูลย์ (2556). การตัดสินใจท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วันทิกา หิรัญเทศ. (2556). รายงานการวิจัยเรื่องปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
สำนักงานจังหวัดพังงา. (2556). แผนปฏิบัติราชการประจำปีของจังหวัดพังงาประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2556. พังงา: สำนักงานจังหวัดพังงา.
สุขุมาลย์ หนุมาศ. (2552). แรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชายไทยในการชมวัดและพิพิธภัณฑ์กรณีศึกษาวัดพระมหาธาตุมหาวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช. การค้นคว้าอิสระ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและการท่องเที่ยว, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
