การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มุ ่งศึกษาการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ได้แก่ ผู้บริหาร ฝ่ายวิชาการ และครูสอนภาษาจีนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเขต 6 จำนวน 101คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพของผู้ตอบแบบสอบถาม และการจัดการเรียนการสอน ภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.981 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และเทคนิคการประชุมสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ (Connoisseurship) ตามมาตรฐานการเรียนรู้ภาษาจีนทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านภาษาเพื่อการสื่อสาร ด้านภาษาและวัฒนธรรม ด้านภาษากับความ สัมพันธ์กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น ด้านภาษากับความสัมพันธ์กับชุมชนและโลกและความเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 ซึ่งมีจำนวนทั้งสิ้น 9 คน
ผลการศึกษาพบว่า (1) การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต6โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก(2)การจัดการเรียนการสอนวิชา ภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 ตามมาตรฐานการเรียนรู้ภาษาจีนโดยรวม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (3) ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวข้องกับ การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต6 พบว่า ด้านภาษาเพื่อการสื่อสาร นักเรียนมีความสามารถฟัง พูดอ่าน และเขียนเป็นภาษาจีนได้แตกต่างกัน ด้านภาษาและวัฒนธรรมนักเรียนสามารถบอกเกี่ยวกับสิ่งใกล้ตัวเป็นภาษาจีนได้แต่การวิเคราะห์ข่าว เหตุการณ์หรือสรุปใจความสำคัญนั้นยากสำหรับในระดับมัธยมศึกษาแต่ถ้าให้เวลาก็สามารถทำได้ด้านภาษากับความสัมพันธ์กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่นการอธิบายความเหมือน หรือความแตกต่างระหว่างภาษาจีนกับภาษาไทยนั้นนักเรียนทำได้ดีมาก ส่วนการนำภาษาจีนมาประยุกต์ในชีวิตประจำวันนั้นนักเรียนสามารถปฏิบัติได้เพียงใดขึ้นอยู่กับคำศัพท์ภาษาจีนว่ามีความรู้มากหรือน้อยและด้านภาษากับความสัมพันธ์กับชุมชนและโลกภาษาจีน นักเรียนสามารถสื่อสารในสถานการณ์จริง นักเรียนสามารถพูด สนทนาพื้นฐานเป็นภาษาจีนในคำศัพท์ที่ได้เรียนมาได้ดีส่วนการเผยแพร่ หรือประชาสัมพันธ์ข้อมูลนั้นทำได้ยาก
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
นรินทร์ สังขรักษา. (2537). การบริหารจัดการ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: เอมพันธ์.
จารุกร จรดล. (2558). สภาพ ปัญหา และแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาจีนของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดนนทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาเขต 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธาราด่านเจริญสุข. (2551).การปรับตัวของนักเรียนโรงเรียนสองภาษา : ศึกษา เฉพาะกรณีนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ G.7-G.9 โรงเรียนสารสาสน์ร่มเกล้าเขตลาดกระบังกรุงเทพมหานคร.การศึกษาอิสระสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
รณพล มาสันติสุข. (2551).การเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทยระดับประถม-มัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์จีนศึกษา สถาบันเอเชียศึกษา.
เฝิง บิน บิน. (2554). ปัญหาและข้อเสนอแนะการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
อมราพร ปวบุตร. (2547). ภาษาจีน.กุญแจความรู้สู่โลกสื่อสารยุคใหม่. ทีนส์คิดส์แอนด์แฟมิลี่,8(96),74-79.
Meng Qiu. (2555). การพัฒนาชุดการสอนภาษาจีนสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4 ที่เริ่มต้นเรียนภาษาจีนในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
Xian Xiao Dan. (2555). ที่ศึกษาปัญหา และแนวทางการพัฒนาการปฏิบัติงานของนักศึกษาจีนตามโครงการความร่วมมือไตรภาคีทางการศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
Xinyuan Liu. (2555). สภาพ ปัญหา และแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของโรงเรียนประถมศึกษา จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
