ผลการฝึกโปรแกรมการผ่อนคลายความเครียด แบบก้าวหน้าต่อระดับความเครียด และทักษะกีฬายิงธนูของนักกีฬายิงธนูสถาบันการพลศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์1) เพื่อพัฒนาโปรแกรมการผ่อนคลายความเครียดแบบก้าวหน้า2) เพื่อเปรียบเทียบระดับความเครียดและทักษะกีฬายิงธนูระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยมีขั้นตอนการศึกษา ดังนี้1) พัฒนาโปรแกรมการผ่อนคลายความเครียดแบบก้าวหน้า โดยการศึกษาวิเคราะห์สังเคราะห์เอกสารและหาคุณภาพโปรแกรม 2) หาประสิทธิผลของโปรแกรมฯโดยนำไปทดลองใช้กลุ่มตัวอย่างคือนักกีฬายิงธนูสถาบันการพลศึกษา แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 35 คน ระยะเวลาในการทดลอง 6 สัปดาห์ๆ ละ 6 วัน โดยประเมินความเครียด ทักษะกีฬายิงธนูก่อนและหลังการทดลอง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบทีผลการวิจัยพบว่า(1) โปรแกรมฯ ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ คือ องค์ประกอบเชิงปัจจัยองค์ประกอบเชิงกระบวนการ และองค์ประกอบเชิงกลไกการขับเคลื่อน และโปรแกรมฯ มีคุณภาพในระดับดี(2) ผลการเปรียบเทียบระดับความเครียดระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง พบว่าแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01( = 1.63, S.D. = 0.11; = 1.92, S.D. = 0.16ตามลำดับ; t = 8.33, p-value = 0.00) สำหรับการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยทักษะกีฬายิงธนูระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง พบว่าแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01( = 248.17,S.D. = 22.30ตามลำดับ; t = 2.42, p-value = 0.00)
สรุปผลการวิจัย
1. โปรแกรมการผ ่อนคลายความเครียดแบบก้าวหน้าประกอบด้วย 3 องค์ประกอบได้แก่ (1) องค์ประกอบเชิงปัจจัย (2) องค์ประกอบเชิงกระบวนการ และ (3) องค์ประกอบเชิงกลไกการขับเคลื่อน
2. การพัฒนานักกีฬายิงธนูโดยการฝึกโปรแกรมการผ่อนคลายความเครียดแบบก้าวหน้าร่วมกับการฝึกยิงธนูสามารถลดระดับความเครียดนักกีฬายิงธนูและสามารถพัฒนาทักษะกีฬายิงธนูได้ดีกว่าการฝึกยิงธนูเพียงอย่างเดียว
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
จตุรงค์ เหมรา และอนุรักษ์ ปัญญานุวัฒน์. (2559). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการทำวิจัยของคณาจารย์สถาบันการพลศึกษาภาคเหนือ. วารสารวิชาการสถาบันการพลศึกษา. ปีที่ 8 ฉบับที่ 1: 31-47.
จตุรงค์ เหมรา, โกศล รอดมา,ศรีประไพ อินทร์ชัยเทพ,อุมาภรณ์ คงอุไร และยุทธพงษ์ เรืองจันทร์. (2560). การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสำเร็จยุทธศาสตร์ของศูนย์กีฬาเพื่อความเป็นเลิศในสถาบันการพลศึกษา. วารสารวิชาการสถาบันการพลศึกษา. 9(3), 1-12.
มรรยาท รุจิวิทย์. (2556).การจัดการความเครียดเพื่อสร้างเสริมสุขภาพจิต. ครั้งที่2.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิชิตเมืองนาโพธิ์. (2550). เทคนิคการผ่อนคลายความตึงเครียด จากhttp://www.freedomdive.com/th/tip/relax_technic (สืบค้นเมื่อ 14/12/59)
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครสวรรค์: บั๊วกราฟฟิค.
สุพัชรินทร์ ปานอุทัย. (2557).รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาและตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบสอบถามทักษะการจัดการความเครียดทางการกีฬา ฉบับภาษาไทย.กรุงเทพฯ:สหมิตรการพิมพ์.
สุเทพ เมยไธสง,ยาใจ พงษ์บริบูรณ์,สำเร็จ ยุรชัย และอนันท์ ศรีอำไพ. (2554).การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุเพื่อการบริหารความเป็นเลิศทางการกีฬาของนักเรียนโรงเรียนกีฬา.The12thKhonkaenUniversity
Graduate research conference.
อานุภาพ ไชยพิพัฒน์. (2558).รายงานศูนย์กีฬาเพื่อความเป็นเลิศ สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตลำปาง. ลำปาง: สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตลำปาง.
Belem I.C., Caruzzo N.M., Junior J.R.A.N., Vieira J.L.L., & Vieira L.F. (2014). Impact of coping strategies on resilience of elite beach volleyball athletes. Revista Brasileira de Cineantropometria e Desempenho Humano, 16(4), 447-455.
Caruso, C.M., Gill, D.L., Dzewaltowski D.A. &McElroy,M.A. (1990). Psychological and physiological change in competitive success and failure. Journal of Sport and Exercise Psychology,
, 6-20.
Cox.R.H. (2012).Sport psychology: Concepts and applications. (7thed). McGrew-Hill, USA
Dantzer, R. (2001). Cytokine-induced sickness behavior mechanism and implications. New York, Academic Science 933: 222-234.
Dick, W. Carey,L. & Carey, J.O. (2005). The Systematic Design of Instruction. USA.:Pearson.
Gabor, G. (2009). Success and talent development as indicated by motor tests and psychometric variables of U18 ice hockey players. Doctoral dissertation. Sport Science
Doctoral School. Budapest.
Gould D. & Dieffenbach K. (2002). Psychological characteristics and their development in Olympic champions. Journal of Applied Sport Psychology. 14, 172–204.
Joint Committee on Standards for Educational Evaluation (Ed.). (1994). The Program Evaluation Standards, (2nd ed). Newbury Park: Sage.
Kneisl, C.R. (1996).Stress management. In H.S. Wilson & C.R.Kneisl (Eds.), sychiatricnursing (5nd ed.) (pp. 696-710). California: Addison-Wesley Nursing.
Richmond, L.R. (2015). Progressive muscle relaxation. In A Guide to Psychology and Its Practice. Retrieved from http://www.Guidetopsychology.com.
Selye, H., (1976). The Stress of Life, Rev. Ed., McGraw-Hill, New York.
Sheu,S., Irvin,B.L.,Lin, H.S., & Mar, C.L. (2003).Effects of progressive relaxation on blood pressure and psychological status for clients with essential hypertension in Taiwan. Holistic nursing practice, 17, 41-47.
Smith,R. E., Schutz,R. W., Smoll, F. L., & Ptacek, J.T. (1995). Development and validation of a multidimensional measure of sport-specific psychological skills: The Athletic Coping Skills Inventory-28. Journal of Sport and Exercise Psychology. 17, 379-398.
Tosi, H.l, Rizzo, J.R. & Carroll, S. J. (1986). Managing Organizational Behavior. Marshfield, MA: Pitman.
