การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคตสําหรับนักศึกษา สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชัยภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคตของนักศึกษา สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชัยภูมิ โดยใช้แนวคิดของทอแรนซ์เป็นแนวทางในการสร้างหลักสูตร ซึ่งประกอบด้วยกิจกรรม 6 ขั้นตอน คือ การค้นหาปัญหา การระบุสาเหตุของปัญหา การระดมสมองเพื่อคิด หาวิธีการแก้ปัญหา การพัฒนาเกณฑ์ในการประเมินวิธีการแก้ปัญหา การประเมินผลเพื่อคิดหาวิธีแก้ปัญหา ที่ดีที่สุดและการพัฒนาแผนปฏิบัติการการแก้ปัญหา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ ของสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชัยภูมิ จํานวน 30 คน การพัฒนาหลักสูตรมีขั้นตอน การดําเนินการตามกระบวนการวิจัยเพื่อพัฒนาดังนี้

ขั้นที่ 1 ศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานเพื่อสร้างหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคต

ขั้นที่ 2 สร้างหลักสูตรฝึกอบรมให้สอดคล้องกับการพัฒนาการแก้ปัญหาเชิงอนาคต โดยดําเนินการ 4 ขั้นตอน คือ 1. การกําหนดกรอบการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการแก้ปัญหาเชิงอนาคต 2. การกําหนดสาระและ หน่วยประสบการณ์การเรียนรู้ 3. การกําหนดวิธีการประเมินผลการเรียนรู้ตามหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ ปัญหาเชิงอนาคต 4. การสร้างคู่มือหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคต แล้วนําไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้าน การพัฒนาหลักสูตร ด้านการวัดและประเมินผล และด้านการวิจัย จํานวน 5 คน เป็นผู้ประเมินความ เหมาะสมและความสอดคล้องของหลักสูตร แล้วนํามาปรับปรุงแก้ไขเป็นหลักสูตรครั้งที่ 1

ขั้นที่ 3 การศึกษานําร่อง (Pilot Study) เพื่อตรวจสอบคุณภาพเบื้องต้นของหลักสูตรและประเมิน ผลการใช้หลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคต

ขั้นที่ 4 ปรับปรุงแก้ไขหลักสูตรครั้งที่ 2 โดยใช้ผลการวิเคราะห์คะแนนความสามารถในการแก้ ปัญหาเชิงอนาคตและผลการวิเคราะห์ ข้อมูลเชิงคุณภาพจากข้อมูลที่นักศึกษาเสนอแนะ เพิ่มเติมในการ ปรับปรุงแก้ไขหลักสูตร

ขั้นที่ 5 การหาประสิทธิภาพการใช้หลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคต และเปรียบเทียบ คะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงอนาคตระหว่างก่อนและหลังการฝึกอบรม แล้วนําผลคะแนนทั้ง หมดไปวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีทางสถิติ

ขั้นที่ 6 การปรับปรุงแก้ไขหลักสูตรครั้งที่ 3 โดยใช้ผลการวิเคราะห์คะแนนความสามารถในการ แก้ปัญหาเชิงอนาคตและผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ จากข้อมูลที่นักศึกษาเสนอแนะเพิ่มเติมในการ ปรับปรุงแก้ไขหลักสูตรเพื่อให้ได้หลักสูตรฉบับสมบูรณ์

ผลการวิจัย พบว่า

1. ความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงอนาคตของกลุ่มทดลอง เพิ่มขึ้นทุกหน่วยประสบการณ์อย่างมี นัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05


2. ความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงอนาคตภายหลังการฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคตของกลุ่ม ทดลองสูงกว่าอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01


3. เจตคติต่อการแก้ปัญหาเชิงอนาคตของกลุ่มทดลองโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก


4. ความพึงพอใจต่อหลักสูตรฝึกอบรมการแก้ปัญหาเชิงอนาคตของกลุ่มทดลองโดยภาพรวมอยู่ใน ระดับมาก