ผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลายโดยประยุกต์การเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติร่วมกับการประสานสัมพันธ์กับผู้ปกครอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย จำนวน 40 คน ได้จากการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารโดยประยุกต์การเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติร่วมกับการประสานสัมพันธ์กับผู้ปกครองจำนวน 20 คน และกลุ่มควบคุมไม่ได้รับโปรแกรมใด ๆ จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารโดยประยุกต์การเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติร่วมกับการประสานสัมพันธ์กับผู้ปกครอง ประกอบด้วย 5 กิจกรรม ได้แก่ 1. ประเมินตนเอง 2. ช่วยเหลือเกื้อกูล 3. ใส่ใจส่งเสริม 4. อ่านเองทำเอง 5. ร่วมมือร่วมใจ และแบบวัดพฤติกรรมสุขภาพด้านการปฏิบัติ แบบวัดทักษะการสื่อสารด้านการอ่านและด้านการเขียน ระยะเวลาในการดำเนินการวิจัย 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 4 วัน วันละ 1 ชั่วโมง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารหลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารหลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลการวิจัย โปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและทักษะการสื่อสารโดยประยุกต์การเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติร่วมกับการประสานสัมพันธ์กับผู้ปกครองส่งผลให้นักเรียนมีค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมสุขภาพ และทักษะการสื่อสารสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bureau of Dental Health. (2018). 8th National Oral Health Survey Sample of Thailand 2017. Department of Health, Ministry of Public Health of Thailand.
Bussakorn Chalermsinsuwan. (2015). Effects of health education learning management using work-based learning on self-care and communication skills of third grade students. Journal of education Studies, Chulalongkorn University, 47(1), 163-180.
Chontida Yakeaw. (2018). Behavioral the Participation of Parents in the Promotion of Early Childhood Learningthe Child Development Center Eastern Region. Journal of Education and Human Development Sciences, 1(2), 1-14.
Department of Mental Health. (2016). Annual Report, Department of Mental Health Year 2016. Bangkok: Bangkok Blocks Limited Partnership.
Jennifer M. Grossman. (2014). Protective Effects of Middle School Comprehensive Sex Education With Family Involvement. Journal of School Health, 84(11), 739-747.
Jintana Sarayuthpitak. (2018). School Health Programs Books (3rd ed.). Bangkok, Chulalongkorn University Printing House.
Jirapa Jumpisut. (2018). Health Literacy and Health Promotion Behaviors of Students in Naresuan University. Journal of Educational Measurement, Mahasarakham University 24(1), 67-77.
John Dewey. (1969). Philosophy, Education, and Reflective Thinking. In Thomas O. Buford Toward a Philosophy of Education, 180-183.
Mayurachat Klinphueng. (2016). The Development of reading for Main idea for Matthayomsuksa 2. Online Journal for Graduate Study, Faculty of Education (JGED), Ramkhamhaeng University. Retrieved from http://www.edu-journal.ru.ac.th/index.php/abstractData/indexBy.ru?Bid=4&AbstractDataModel_sort=hit.desc
McCubbin, H.I., Thompson, A.I., & McCubin, M.A. (1996). Family assessment: Resiliency, Coping and adaptation. Inventories for research and practice. Madison: University of Wisconsin.
Nuanchawee Prasertsuk. (2015). Communicate creatively to create happiness in the family. Veridian E-Journal, Silpakron Education Thai version, Humanities Social Sciences and Arts, 8(2), 49-61.
Office of Health Promotion Fund. (2018). Speeding up the problem of children can't read and write. Retrieved from https://www.thaihealth.or.th/Content/46529-Speeding-up-the-problem-of-children-can't-read-and-write.html
Pratum Angkulrohid. (2000). Philosophy of Doctrine: Philosophy of Education in Democratic Society. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
Ruttanaporn Wongtakhai. (2011). Development of health promoting behaviors model for school-aged boys in shelter Master of Nursing Science Community Practice Nurse Branch. Faculty of Nursing, Thammasat University.
Sangrawee Prajuabwan. (2010). A development of writing skill of prathomsuksa 6 students by using mind mapping along with language exercises. Journal of Educational Science Research, 2(1), 88-98.
Tissana Khammanee. (2008). Teaching science: Knowledge for effective learning process management. Bangkok, Chulalongkorn University Printing House.
Wananya Kaewkaewpan. (2017). Family Relationship with Problem of Delinquency in Adolescence. Verldian E-Journal, Silpakron University, Thaiversion Humanities Social Sciences and Arts, 10(1), 361-371.
Wilailak Kaewkrachang. (2014). The writing skills ability Enhancement by using the conceptual plot. Research fund Budget year 2014, Rajamangala University of Technology Suvarnabhumi.
Witchuta Muksing. (2016). Factors Related to Health Care Behavior among School Children in NaKhon Si Thammart Municipality. The Southern College Network Journal of Nursing and Public Health, 3(3), 65-76.
