การสนับสนุนทรัพยากรการผลิตของเทศบาลเมืองสนั่นรักษ์ ในการบริหารการพลิตของ ธุรกิจชุมชน ตําบลบึงน้ํารักษ์ อําเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสนับสนุนทรัพยากรการผลิต และปัญหาเรื่อง ทรัพยากรการผลิตของธุรกิจชุมชน รวมทั้งความต้องการการสนับสนุนทรัพยากรการผลิตจากเทศบาลเมือง สนั่นรักษ์ของผู้ประกอบการและสมาชิกธุรกิจชุมชน กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประกอบการและสมาชิกธุรกิจ ชุมชนในตําบลบึงน้ํารักษ์ อําเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี จํานวน 4 กลุ่ม โดยใช้การเลือกตัวอย่างแบบ เจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ เป็นแบบ สัมภาษณ์แบบเจาะลึก (Depth Interview) และแบบสอบถาม
การวิเคราะห์ข้อมูลดําเนินการด้วยการสังเคราะห์แบบสัมภาษณ์ และการวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ตามความคิดเห็นของผู้ประกอบการและสมาชิกธุรกิจชุมชนในเรื่อง ทรัพยากรการผลิต โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ทดสอบค่าเอฟ (F-test) และเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธี Scheffe
ผลการวิจัยพบว่า ธุรกิจชุมชนตําบลบึงน้ํารักษ์มีลักษณะเป็นผู้ผลิตสินค้า จํานวน 3 กลุ่มคือ ดินไทย ปั้นจิ๋ว สบู่พันธ์ไพร และเอสฟาตี้ และเป็นผู้ให้บริการ จํานวน 1 กลุ่ม คือ ชมรมแพทย์ แผนไทย เทศบาล เมืองสนั่นให้การสนับสนุนทรัพยากรการผลิตในการบริหารการผลิตของธุรกิจชุมชนน้อย (ร้อยละ 34.8) โดยให้การสนับสนุนมากที่สุดคือ ด้านการจัดการ (ร้อยละ 21.7) รองลงมาคือด้านกาลังคนหรือแรงงาน และด้านวัตถุดิบหรือเครื่องมือ (ร้อยละ 13.0) ผู้ประกอบการและสมาชิกธุรกิจชุมชนตําบลบึงน้ํารักษ์ อําเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีปัญหาเรื่องทรัพยากรการผลิตอยู่ในระดับปานกลาง โดยในภาพรวมปัญหา ลําดับที่ 1 คือ ด้านกําลังคนหรือแรงงาน เรื่องแหล่งกําลังคนหรือแรงงานที่ใช้ในการดําเนินงาน ลําดับที่ 2 คือ ด้านการจัดการ เรื่องการสร้างเครือข่ายธุรกิจชุมชนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดําเนินงาน กลุ่มธุรกิจ ชุมชนแต่ละกลุ่ม คือ ดินไทยปั้นจิ๋ว ชมรมแพทย์แผนไทย สบู่พันธ์ไพรและเอสฟาตี้ มีปัญหาเรื่องทรัพยากร การผลิตคือ ด้านการเงิน ด้านกําลังคนหรือแรงงาน ด้านวัตถุดิบหรือเครื่องมือ และด้านการจัดการ ไม่แตก ต่างกัน ชมรมแพทย์แผนไทยมีความต้องการการสนับสนุนทรัพยากรการผลิตด้านเงินและด้านกําลังคนหรือ แรงงานน้อยกว่า สบู่พันธ์ไพรและเอสฟาตี้
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กัมพล นุชสมบัติ. มปป. เครือข่ายวิสาหกิจชุมชน, กรุงเทพฯ.
จํานง แรกพินิจ. (2545). ธุรกิจอุตสาหกรรมชุมชน: แนวคิดและประสบการณ์ในการสร้างระบบเศรษฐกิจชุมชน, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชูศักดิ์ เตซเกรียงไกรกุล และนิทัศน์ คณะวรรณ. (2545). การตลาด ตําบล ผลิตภัณฑ์และธุรกิจ SMEs. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ และพิทยา ว่องกุล. (2545). วิสาหกิจชุมชน : กลไกเศรษฐกิจฐานราก, ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียานุช ป้องภัย. (2541). ธุรกิจชุมชนหรือธุรกิจทางเลือก ใน ซุมชนเข้มแข็ง : บทเรียนภาคปฏิบัติ. ขอนแก่น.
พระครูพิทักษ์นันทคุณ. (2544). โครงการพัฒนาศักยภาพศูนย์ศึกษาดูงานด้านเศรษฐกิจพอเพียงและชาติสังคม. มูลนิธิฮักเมืองน่าน.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2544). เศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดําริ ใน ใต้เบื้องพระยุคลบาท. พิมพ์ครั้งที่ 6, กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์มติชน.
สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2540). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่แปด พ.ศ.2540-2544. กรุงเทพมหานคร. สํานักนายกรัฐมนตรี.
สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2545) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่เก้า พ.ศ.2545-2549. กรุงเทพมหานคร. สํานักนายกรัฐมนตรี.
สํานักงานพัฒนาธุรกิจสหกรณ์ กรมส่งเสริมสหกรณ์. (2546). คู่มือการบริหารจัดการโครงการเพิ่มศักยภาพการผลักดันของชุมชน(แผนวิสาหกิจชุมชน).
ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์. (2544). ธุรกิจชุมชน : ศักยภาพของภูมิปัญญาท้องถิ่น, Chulalongkorn Review ปีที่ 13 ฉบับที่ 51 เมษายน - มิถุนายน.
อภิชัย พันธเสนและคณะ (2546). การประเมินปัญหาและความต้องการของธุรกิจชุมชน. สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ Retrieved from http://fardev.doae.go.th/enterprise/act00.html ร่าง พ.ร.บ.ส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. ... ของรัฐบาล