การศึกษาการบาดเจ็บของผู้เต้นแอโรบิก ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการบาดเจ็บของผู้เต้นแอโรบิก ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ ในด้านข้อมูลเบื้องต้นผู้เต้นแอโรบิก สาเหตุของการบาดเจ็บ ตําแหน่งของการบาดเจ็บ ลักษณะและระดับ ของการเต้นแอโรบิก ลักษณะของการบาดเจ็บ รวมไปถึงการปฐมพยาบาลและการรักษาฟื้นฟู กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้บาดเจ็บจากการเต้นแอโรบิกจํานวน 197 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการ เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่และหาค่า ร้อยละ
ผลการวิจัยพบว่า
สาเหตุของการบาดเจ็บที่เกิดจากสิ่งแวดล้อมภายนอกคือ พื้นของสถานที่เต้นแอโรบิก มีลักษณะแข็ง ไม่มีความยืดหยุ่น ร้อยละ 42.63 รองเท้าไม่มีคุณภาพ ไม่เหมาะสมกับการออกกําลังกาย ร้อยละ 34.01 การปะทะกับสิ่งกีดขวาง หรือผู้เต้นแอโรบิกคนอื่นๆ ร้อยละ 10.65 สาเหตุของการบาดเจ็บที่เกิดจากตัวผู้ เต้นแอโรบิกเองคือ ขาดเทคนิคการเคลื่อนไหว ร้อยละ 22.33 อบอุ่นร่างกายไม่เพียงพอ ร้อยละ 20.30 และทางด้านจิตใจคือ ขาดสมาธิ ร้อยละ 18.78 ความเครียด ร้อยละ 15.22 และความวิตกกังวล ร้อยละ 13.19
ตําแหน่งของส่วนลําตัวที่มีการบาดเจ็บมากที่สุดคือ หัวไหล่ คิดเป็นร้อยละ 26.39 หลังช่วงล่าง ร้อยละ 16.75 และหลังช่วงบน ร้อยละ 10.15 และอวัยวะส่วนแขน ขา หรือระยางค์ ที่ได้รับบาดเจ็บมาก ที่สุดคือ หัวเข่า คิดเป็นร้อยละ 31.97 ข้อเท้า ร้อยละ 20.30 และอุ้งเท้า ร้อยละ 15.73 ลักษณะของการ บาดเจ็บที่กล้ามเนื้อมากที่สุดคือ ตะคริว ร้อยละ 25.38 ข้อเคล็ด ข้อแพลง ร้อยละ 17.76 ส่วนการบาดเจ็บ ที่ผิวหนังคือ ผิวหนังพอง ร้อยละ 16.75 ตาปลา ร้อยละ 15.22 และระดับความรุนแรงคือ มีอาการไม่ รุนแรงสามารถเต้นแอโรบิกได้ในวันต่อมา ร้อยละ 73.60
ผู้เต้นแอโรบิกมีการปฐมพยาบาลหลังจากได้รับการบาดเจ็บ 24 ชั่วโมง ส่วนใหญ่ทําการพัก ร้อยละ 35.02 ใช้น้ําแข็งประคบ ร้อยละ 23.35 พันผ้ายืดหรือพันผ้ากาว ร้อยละ 19.28 และการปฐมพยาบาลหลัง จากได้รับการบาดเจ็บ 24-48 ชั่วโมง ส่วนใหญ่ใช้การบีบนวด ร้อยละ 28.93 ทายาหรือกินยาบรรเทาปวด ร้อยละ 21.31 และเข้ารับการรักษาที่สถานพยาบาล ร้อยละ 19.79
ผู้ให้การรักษาฟื้นฟูส่วนใหญ่ คือ ตัวผู้เต้นแอโรบิก ร้อยละ 31.47 แพทย์แผนปัจจุบัน ร้อยละ 25.88 และแพทย์แผนโบราณ ร้อยละ 20.30 ระยะเวลาในการรักษาฟื้นฟู น้อยกว่า 1 สัปดาห์ ร้อยละ 36.04 1-2 สัปดาห์ ร้อยละ 16.24 และ 3-4 สัปดาห์ ร้อยละ 12.69
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กรุณา เณรพงษ์. (2543). การบาดเจ็บในนักกีฬาเซปักตะกร้อทีมชาติไทย. วิทยานิพนธ์ วท.ม. (กายภาพบําบัด) กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
จรวย ธรณินทร์. (2519). กายวิภาคและสรีรวิทยาการออกกําลังกาย, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จรวย ธรณินทร์ และวิชิต คนึงสุขเกษม. (2530). แอโรบิกดานซ์เพื่อสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจํากัด พิมพ์อักษร.
จิราวัฒน์ ปลัดบาง. (2540). แอโรบิค, อุดรธานี: วิทยาลัยพลศึกษาจังหวัดอุดรธานี กรมพลศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
ชาญกิจ คําพวง. (2550). การบาดเจ็บของผู้นําเต้นแอโรบิก ในกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2549. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชาญชัย โพธิ์คลัง. (2533). หลักพื้นฐานวิทยาศาสตร์การกีฬา. กรุงเทพฯ: อินเดียสโตร์.
ชาญณรงค์ สุหงษา. (2538), การศึกษาการบาดเจ็บของนักกีฬาฟุตบอลนักเรียน อายุไม่เกิน 14 ปี ของกรมพลศึกษา พุทธศักราช 2536. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม (พลศึกษา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชิดพงษ์ ไชยวสุ และคณะ. (2528). แอโรบิคด้านซ์กายบริหารเพื่อสุขภาพ. นนทบุรี.
เทเวศร์ พิริยะพฤนท์. (2545). การวิจัยทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนรินทรวิโรฒ.
ธงชัย เจริญทรัพย์มณี. (2547). เอกสารคําสอนวิชา พล 412 หลักวิทยาศาสตร์การฝึกกีฬา, กรุงเทพฯ ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธาวุฒิ ปลื้มสําราญ. (2544). เวชศาสตร์การกีฬา, กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประสิทธิ์ กองเกตุใหญ่. (2536). บาดเจ็บการกีฬา, กรุงเทพฯ: หน่วยกีฬาเวชศาสตร์ สาขาเวชศาสตร์ แรงงาน และการกีฬา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล.
มงคล แว่นไธสง. (2546). การออกกําลังกายแบบแอโรบิกดานซ์, กรุงเทพฯ: แม็ค.
มยุณา ช่างภิญโญ. (2543). การป้องกันการบาดเจ็บทางการกีฬา, กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศ สํานักพัฒนาการพลศึกษา สุขภาพ และนันทนาการ กรมพลศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
วีระชัย โควสุวรรณ. (2537). การป้องกันการบาดเจ็บทางกีฬา, ขอนแก่น: ภาควิชาออร์โธปิดิกส์ คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เอกสารประกอบการบรรยาย.
สุกัญญา พานิชเจริญนาม. (2545). แอโรบิกด้านซ์ คู่มือสําหรับครูฝึก. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุขพัชรา ซิ้มเจริญ. (2546). แอโรบิกด๊านซ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ประสานมิตร (ปสม) จำกัด.
อนุรักษ์ บุหลาด. (2547). แรงจูงใจในการเลือกแอโรบิกของผู้ใช้บริการในสถานบริหารร่างกายในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (วิทยาศาสตร์การกีฬา) กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อุมาภรณ์ คงอุไร. (2543). การบาดเจ็บทางกีฬา. กรุงเทพฯ: ดวงกมล.
Du Toit V and Smith R. (2001 , November-December). Survey of the Effect of Aerobic Dance on the Lower Extremity in Aerobic Instructors, Journal of the American Pediatri Medical Association. 91(10): 528-32.
Garrick JG, Gillien DM and Whiteside P. (1986, January-February). The Epidemiology of Aerobic Dance Injuries, The American Journal of Sports Medicine. 14(1): 67-72.
Gilchrist J, Jones BH, Sleet DA, Kimsey CD. (2000, March). Exercise-Related Injuries Among Woman: Strategies for Prevention from Civilian and Military Studies. MMWR. Recommendations and Reports : Morbidity and Mortality Weekly Report. Recommendations and Report / Centers for Disdase Control. 31; 49(RR-2): 15-33.
Janis LR. (1990, August). Aerobic Dance Survey. A Study of High - Impact Versus Low-impact Injuries, Journal of the American Pediatric Medical Association. 80(8): 419-23.
Kreckel V, Eysel P, Konig DP. (2004, September). Injuries and Muscle Tightness in Soccer, The American Journal of sports Medicine. 18(3) : 142-7.
Paluska SA. (2005, May). An Overview of Hip Injuries in Running. Sport Medicine. 35(11), 991-1014.
Rothenberger LA, Chang Ji and Cable TA. (1988, July-August). Prevalence and Types of Injuries in Aerobic Dance, The American Journal of Sports Medicine. 16(4), 239-249.
Safran Marc R. Anthony, V. Seader and William E. Garrett, Jr. (1989, October). Warm-up and Muscular Injury Prevention : An Update, Sports Medicine. 8(4): 239-249.
Schmid-Olsem, Soren and Others. (1991, May-June). injuries Among Young Soccer Players, The American Journal of Sports Medicine. 19(3): 273-275.
