สมรรถนะของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตภาคเหนือ ด้วยประบวนการอยู่ค่ายพัก

Main Article Content

อดิศํกดิ์ เมฆพัฒน์ และคณะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาสมรรถนะของนักศึกษา สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตภาคเหนือ มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะของนักศึกษาและหาแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษา ผู้วิจัย ใช้แบบประเมินสมรรถนะเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักศึกษาชั้น ปีที่ 4 สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตภาคเหนือ ทั้ง 4 แห่ง จํานวน 320 คน ได้รับแบบประเมินคืน จํานวน 284 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 88.75 และได้วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโดยใช้โปรแกรมสําเร็จรูป หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ความแปรปรวนของข้อมูลด้วยสถิติ One way ANOVA


ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ของสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขต ภาคเหนือ ทั้ง 4 แห่ง ส่วนใหญ่ เป็นเพศชาย ร้อยละ 67.3 เป็นนักศึกษาวิทยาเขตเชียงใหม่ ร้อยละ 43.66 รองลงมาคือวิทยาเขตสุโขทัย ร้อยละ 32.39 และเป็นนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาพลศึกษา มากที่สุด รองลงมาคือ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา และสาขาวิชานันทนาการเชิงพาณิชย์และการ ท่องเที่ยวตามลําดับ ส่วนใหญ่มีเกรดเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 2.01-3.00 บทบาทหน้าที่ส่วนใหญ่คือเรียน และ เข้าร่วมกิจกรรมกีฬาภายใน ร้อยละ 81.3 รองลงมาคือกิจกรรมวันสําคัญต่างๆ ไม่มีผลงานทางวิชาการหรือ วิชาชีพ ร้อยละ72.9 มีผลงานร้อยละ 14.1 ไม่มีความต้องการที่จะพัฒนาตนเอง และองค์กร ร้อยละ 52.5 มีความต้องการ ร้อยละ 39.8 มีแผนการดําเนินชีวิต ร้อยละ 68.3


สมรรถนะหลักทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านคุณลักษณะส่วนบุคคล พบว่า โดย รวมอยู่ในระดับ ปานกลาง ยกเว้นรายการประเมินด้านคุณลักษณะส่วนบุคคลในรายการ การประพฤติ ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องของ การมีมารยาท เป็นที่ยอมรับของสังคม การมีความกตัญญูกตเวที การมีความซื่อสัตย์สุจริต การมีความเมตตากรุณา การมีความยุติธรรม และมีความรับผิดชอบในวิชาชีพ ที่ตนเลือก ที่จะมุ่งมั่นพัฒนาให้ก้าวหน้า อยู่ในระดับ ดี และเมื่อพิจารณาผลรวมของสมรรถนะแต่ละด้าน ทั้ง 4 วิทยาเขต พบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เมฆพัฒน์ และคณะ อ. (2011). สมรรถนะของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตภาคเหนือ ด้วยประบวนการอยู่ค่ายพัก. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 3(2), 73–94. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/252313
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงมหาดไทย. (2549). เอกสารความรู้เรื่องสมรรถนะและการกําหนดสมรรถนะประจําตําแหน่งปลัดอําเภอ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. กรุงเทพฯ : อัดสําเนา.

กองวิจัยทางการศึกษา กรมวิชาการกระทรวงศึกษาธิการ (2542). การศึกษาศักยภาพของเด็กไทยกรุงเทพ : โรงพิมพ์การศาสนา.

จันทนา อิสลาม. (2545). ศึกษาความคิดเห็นของอาจารย์และนักศึกษาพยาบาลเกี่ยวกับสมรรถนะของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ หลักสูตรพยาบาลศาสตร์บัณฑิต. นครศรีธรรมราช : วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี.

ฐิติมา อัศวพรหมธาดา และคณะ. (2552). การศึกษาสมรรถนะที่พึงประสงค์ของนักศึกษาสหกิจศึกษาจากสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2552: ภาควิชาการจัดการเทคโนโลยีการผลิตและสารสนเทศ วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

เทือน ทองแก้ว. (2550). สมรรถนะ : หลักการและแนวปฏิบัติ, กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

ประจักษ์ ทรัพย์อุดม.(2550). แนวทางพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้วย Competency. กรุงเทพฯ : เอกสารอัดสําเนา.

เพียรพันธุ์ กิจพาณิชย์เจริญ. (2552). สมรรถนะการบริหารวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ : สารนิพนธ์ กศม.บัณฑิตวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒน์.

ไพรวัลย์ โคราช 1. Posten by on March 18}2010 at 2:39pm.

บุปผชาติ ทัททิกรณ์, สมรรถนะสําคัญของผู้เรียน, Kruthai. Socialgo.com/Forum/topi/72

เมธัส วันทอเลาะ. (2552). ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อสมรรถนะของครูโรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม ในระดับมัธยมศึกษา เขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล, กรุงเทพฯ : แผนกงานบริหารงานคณะกรรมการศึกษาเขตกรุงเทพและปริมณฑล.

เรมวล นันท์ศุภวัฒน์ และอรอนงค์วิชัยคํา : Nursing Journal Volume 35 Number 2 April June 2008.

สถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2548). หลักสูตรสถาบันการพลศึกษาระดับปริญญาตรี 2548. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ, (20447), “Competency : เครื่องมือการบริหารที่ปฏิเสธไม่ได้” l Productivity. 9(53) (พ.ย.-ธ.ค.) : 44-48.

สุชาดา บวรกิติวงศ์. (2548), สถิติประยุกต์ทางพฤติกรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรางค์ โควตระกูล. (2541) จิตวิทยาการศึกษา กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554). Available online at http://www.nesdlo.go.th/Default.aspx?tabid=139

สํานักงานมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา. (2549), มาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.

สํานักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2547). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์, เอกสารประกอบการสัมมนาเรื่องสมรรถนะของข้าราชการ เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2547.

สํานักงานทดสอบทางการศึกษา กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). การประกันคุณภาพการศึกษา ภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

อาภารณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2548). Competency Dictionary. กรุงเทพฯ : เอช อาร์ เซนเตอร์.

อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2547). “แนวคิดเรื่องสมรรถนะ Competency : เรื่องเก่าที่เรายังหลงทาง”, Chulalongkorn Review. 16 (ก.ค.-ก.ย.) : 57-72.

อเนกลาภ สุทธินันท์ (2548). แนวทางการนําสมรรถนะทั้ง 5 ไปเพิ่มประสิทธิภาพ การปฏิบัติงานอย่างได้ผล, กรุงเทพฯ : อัดสําเนา.

McClelland, D.C.(1973). Test for Competence, rather than intelligence. American Psychologists. Vol.17 No. 7 P.57-83.

Spencer and Spencer. (1993). Competency at Work: Model for Superior Performance. New york : Wily & Sons.

http://www.tpa.or.thhttp://www.oknation.net/blog/print.php?d=29662

http://woozoo.multiplay.com/reviwes

www.ipe.ac.th

http://www.kruk.com/blog/2010

http://www.coolpoyblogspot.com/2009/05/student.comptencies.html

http://www.aetc.ac.th

www.ipecm.ac.th