ผลฉับพลันของระยะเวลาในการแช่น้ำเย็นที่มีต่อการฟื้นฟูของสมรรถภาพและปริมาณแลคเตทในการว่ายน้ำท่าฟรอนท์ครอว์ลระยะ 100 เมตร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาผลฉับพลับของการฟื้นฟูสมรรถภาพโดยการแช่น้ำแย็นในระยะเวลา ที่แตกต่างกันร่วมกับการนั่งพักแบบหยุดนิ่งที่ส่งผลต่อสถิติเวลา ปริมาณแลคเตท และค่าอัตราของหัวใจ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักกีฬาว่ายน้ำตัวแทนทีมชาติไทย อายุระหว่าง 18 - 24 ปี จำนวน 12 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง กลุ่มตัวอย่างได้รับมอบหมายให้ทำการว่ายน้ำท่าฟรอนท์ครอว์ลด้วยความเร็วสูงสุด ระยะทาง 100 เมตร หลังจากนั้นทำการฟื้นฟูสมรรถภาพใน 3 รูปแบบ ได้แก่ การนั่งพักแบบหยุดนิ่ง 20 นาที (รูปแบบควบคุม) กับการแช่น้ำเย็นที่อุณหภูมิของน้ำเท่ากับ 14 องศาเซลเซียส โดยการแช่น้ำ 10 นาที ตามด้วยนั่งพักแบบหยุดนิ่ง 10 นาที (รูปแบบทดลองที่ 1) และการแช่น้ำ 15 นาที ตามด้วยนั่งพักแบบหยุดนิ่ง 5 นาที (รูปแบบที่ 2) การทดสอบ 1 ครั้งจะทำการฟื้นฟูสมรรถภาพ 1 รูปแบบ กลุ่มตัวอย่างจะเว้นระยะของการทดสอบ 48 ชั่วโมง (วันเว้นวัน) โดยขณะฟื้นฟูได้ทำการเก็บข้อมูลปริมาณแลคเตทในเลือดจากบริเวณปลายนิ้ว และค่าอัตราการเต้นของหัวใจช่วง 3 นาที 5 นาที 10 นาที 15 นาที และ 20 นาที หลังจากนั้นว่ายน้ำท่าฟรอนท์ครอว์ล ระยะทาง 100 เมตร ด้วยความเร็วสูงสุดอีกครั้งหนึ่ง เพื่อดูสถิติเวลาของการว่ายน้ำหลังจากการฟื้นฟูสมรรถภาพ และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้สถิติการวัดความแปรปรวน 2 ทาง ชนิดวัดซ้ำ โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า เมื่อเปรียบเทียบค่าสถิติเวลาเฉลี่ยภายหลังการฟื้นฟูสมรรถภาพของทั้ง 3 รูปแบบ พบว่า ค่าเฉลี่ยสถิติเวลาการว่ายน้ำ ไม่แตกต่างอย่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ค่าเฉลี่ยปริมาณแลคเตทและค่าเฉลี่ยอัตราการเต้นของหัวใจหลังจากฟื้นฟูสมรรถภาพ ของรูปแบบทดลองที่ 1 และรูปแบบทดลองที่ 2 ภายหลังของการฟื้นฟูสมรรถภาพ มีค่าเฉลี่ยที่ต่ำกว่ารูปแบบควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .50 ) สรุปได้ว่าการใช้การแช่น้ำเย็นอุณหภูมิ 14 องศาเซลเซียส โดยการแช่น้ำ 10 นาที นั่งพักแบบหยุดนิ่ง 10 นาที และการแช่น้ำ 15 นาที นั่งพักแบบหยุดนิ่ง 5 นาที ส่งผลให้ค่าปริมาณแลคเตทและอัตตราการเต้นของหัวใจลงลง ทำให้การฟื้นฟูสมรรถภาพได้อย่างเร็ว
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bleakley, C. M., and Davison, G. W. (2010). What is the biochemical and physiological rationale for using cold-water immersion in sports recovery? A systematic review. British Journal of Sports Medicine, 44(3), 179 – 87.
Blomkalns, Al. (2007). Lactate a marker for sepsis and trauma. Emergency Medicine Cardiac Research and Education Group, 2.
Bonde-Petersen, F.,Schultz-Pedersen, L., & Dragsted, N., (1992). Peripheral and central blood flow in man during cold, thermoneutral, and hot water immersion. Aviation, Space, and Environmental Medicine, 63(5), 346 - 350.
Chusak Vejbaesya and Kanya Palavivat. (1993). Physiology of Exercise. Bangkok: Thaiwattana panich.
Crowe, M. J., O’Connor, D., and Rudd, D. (2006). Cold water recovery reduces anaerobic performance. Sport Medicine, 28, 994 - 998.
Foss, M.L. and Keteyian S.J. (1998). Fox’s Physiological Basic for Exercise and Sport (6th ed.). The McGraw-Hill Companies, Michigan.
Herman. (2007). Physics of Human Body. New York: Springer Berlin Heidelberg.
Ian, M. W., Cronin, J., B., & Wayne, A. (2006). Physiological response to water immersion: A method for sport recovery?. Sports Medicine, 36(9), 747 - 765.
Ihsan, M., Watson, G., and Abbiss, C. R. (2016). What are the physiological mechanisms for post-exercise cold water immersion in the recovery from prolonged endurance and intermittent exercise? Sports Med, 46, 1095 – 1109.
Kjendlie, P., and Pedersen, T. (2006). The effect of the breathing action on velocity in front crawl sprinting. Portuguese Journal of Sport Sciences, 6(2), Porto, 75 - 77.
Machado, A. (2015). Can water temperature and immersion time influence the effect of cold. Sports Medicine. 48, 1369 – 1387.
Marsh, D., and Sleivirt, G. (1999). Effect of precooling on high intensity cycling performance. British Journal of Sports Medicine, 33(6).
Parouty, J., Haddad, H. A., Quod, M., Leprêtre, P. M., Ahmaidi, S., & Buchheit, M. (2010). Effect of cold water immersion on 100-m sprint performance in well-trained swimmers. European Journal of Applied Physiology, 109, 483 – 490.
Peiffer, J.J., Abbiss, C.R., Wall. B.A., Watson. G., Nosaka. K., Laursen. P.B. (2008). Effect of a 5 min cold water immersion recovery on exercise performance in the heat. British Journal of Sports Medicine, 6.
Peiffer. J.J., Abbiss. C.R., Watson. G., Nosaka. K., & Laursen. P.B. (2010) Effect of cold water immersion on repeated 1 - Km cycling performance in the heat. The Journal of Science and Medicine in Sport, 13, 112 – 116.
Schniepp J., Campbell T.S., Powell K.L., & Pincivero D.M. (2002). The effects of cold - water immersion on power output and heart rate in elite cyclists. J Strength Cond Res, 16, 561 – 566.
Soultanakis H.N., Nafpaktiitou D., S.M. Mandaloufa (2015). Impact of cool and warm water immersion on 50-m sprint performance and lactate recovery in swimmers. The Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 55, 267 – 272.
Thanavit Thosakul, & Weerawat Limmroongreungrat. (2014). Basic Applied Sports Science for Training Swimmer. Veerawan Printing & Packaging.
Thailand Swimming Association. (2017-2021). Fina swimming rules. (2017 – 2021). FINA Swimming Rules Book. P. 9.
Wilcock, I. (2006). The effect of water immersion, active recovery and passive recovery on repeated bouts of explosive exercise and blood plasma (Master’s thesis), Auckland University of Technology.
Yeargin, S.W. et al. (2006). Body cooling between two bouts of exercise in the heat enhances subsequent performance. The Journal of Strength and Conditioning Research, 20, 383 – 389.
