ปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ สวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี

Main Article Content

เกศรินทร์ ไกรยาประเสริฐ
ปทัญทิญา สิงห์คราม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการท่องเที่ยวเชิงนันทนาการของสวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี 2) เปรียบเทียบปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการท่องเที่ยวเชิงนันทนาการของสวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการให้ประสบความสำเร็จ ใช้ระเบียบวิธีวิจัย เชิงปริมาณ จากประชากรที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย กลุ่มผู้บริหารและพนักงาน รวมจำนวน 420 คน ผู้วิจัยได้กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง (Sample Size) โดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 201 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น และดำเนินการโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) การวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติพื้นฐานร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t - test และใช้สถิติอ้างอิง (f - test หรือ ANOVA)


          ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ   สวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (gif.latex?\bar{x} = 4.04), (S.D. = 0.64)  เมื่อพิจารณาเป็น  รายด้านเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านงบประมาณ (gif.latex?\bar{x}  = 4.07), (S.D. = 0.69 ) และด้านวิธีการ บริหารจัดการ (gif.latex?\bar{x} = 0.69 ), (S.D. = 0.69) ซึ่งมีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากัน รองลงมา ได้แก่ ด้านสถานที่ วัสดุอุปกรณ์ (gif.latex?\bar{x} = 4.05), (S.D. = 0.70) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านบุคลากร (gif.latex?\bar{x} = 3.97), (S.D. = 0.72) ตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการสวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี พบว่า บุคลากรสวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี ที่มีเพศ อายุ รายได้ ประสบการณ์การทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการสวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี โดยภาพรวมและรายด้านแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และที่มีวุฒิการศึกษา และตำแหน่งงาน โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน สำหรับแนวทางการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการให้ประสบความสำเร็จ จะต้องประกอบด้วย ปัจจัยสำคัญ 4 ประการ คือ 1. ด้านงบประมาณ ควรต้องมีการจัดทำแผนการจัดซื้อจัดจ้างที่ชัดเจน 2. ด้านวิธีการบริหารจัดการ ควรมีการแบ่งโครงสร้างการบริหารงานในแต่ละหน่วยงานมีความชัดเจน 3. ด้านสถานที่ วัสดุ อุปกรณ์ ควรมีการจัดการสถานที่ทำงานให้เอื้อต่อการทำงานได้อย่างสะดวก  และเหมาะสม และ 4. ด้านบุคลากร ต้องมีเพียงพอต่อปริมาณงาน และส่งเสริมให้บุคลากรมีความสามัคคี ในการทำงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ไกรยาประเสริฐ เ. ., & สิงห์คราม ป. . (2021). ปัจจัยที่มีต่อความสำเร็จในการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ สวนนงนุชพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 13(3), 117–130. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/252925
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Atchara Unsomsri. (2015). Analysis of Japanese Restaurant Management in Mae Sot District, Tak Province (Master’s thesis), Chiang Mai University

Bartol, K. M. & Martin, D. C. (1991). Management. New York: McGraw-Hill, Inc.

Boonchom Srisa – Ard. (1989). Statistical methods for research. Bangkok: Srinakharinwirot University.

Chatchai Prukamnouy. (2014). The study on business management method case RS Public Company Limited (Master’s thesis), Silpakorn University.

Drucker. Peter F. (1979). The Effective Executive. New York: Harper and Row.

Gulick and Urwick. (1939). Paper on the Science of Administration. New York: Institute of Public Administration, Columbia University.

Human Resources Department. (2018). Executives of Nong Nooch Gardens Staff Group, Pattaya. Nong Nooch Village Company Limited.

Koontz., H. D. (1972). Principle of Management. New York: Mc Graw- Hill.

Netpanna Yawirat. (2013). Modern management (8th ed.). Bangkok: Company press Triple Group.

Nittaradee Chaisa. (2012). The Opinion of Personnel towards Management Process in Chanthaburi Provincial Administrative Organization (Master’s thesis), Burapha University. Retrieved from http://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/53930100/title.pdf

Pascale, R. and Athos, A. (1981). The art of Japanese management. London: Penguin Books.

Somkid Bangmo. (2012a). Organization and management. Bangkok: Witthayaphat.

Somkid Bangmo. (2012b). Entrepreneurship (5th ed.). Bangkok: SK Books.

Somyot Naweesakarn. (2011). Management for excellence. Bangkok: Bunnakit.

Somyot Naweesakarn. (2012). Strategic Management and Business Policy. Bangkok: Bannakit Publishing House.

Surapong Muenphopong. (2007). Factors Affecting the Performance of Investigation Officers in the Police Stations under the Metropolitan Police Bureau (Master’s thesis), National Institute of Development Administration.

Theppanom Muangman and Swing Suwan. (1986). Organizational behavior. Bangkok: Wattana Panich Thai Printing House.

Thongchai Santiwong. (2010). Consumer behavior in marketing (5th ed.). Bangkok: Thai Wattana Phanit Printing House.

Wanligasawat Narudet. (2009). Working environment according to the views of government officials (Master’s thesis), Srinakharinwirot University Prasarnmit.

Wilawan Rapeephisan. (2011). Basic knowledge in human resource management in Human Resource Management. Bangkok: Wichit Handicraft Printing House.

Wirot Sanratana. (2012). Concepts, theories and issues for educational administration (8th ed.). Bangkok: Thipwisuth.

Woodcock, M. (1989). Team Development Manual (2nd ed.). Great Britain: Billing and Son.