การนำเสนอแนวทางการพัฒนาโปรแกรมสุขศึกษาโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ ด้วยปัญญา และแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพเพื่อสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพ ด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพของนักเรียนอาชีวศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การนำเสนอแนวทางการพัฒนาโปรแกรมสุขศึกษาโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยปัญญาและแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพเพื่อสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพของนักเรียนอาชีวศึกษา ได้นำแนวคิดการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยซึ่งมีขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ 3 ขั้นตอน คือ 1) เชื่อมโยงประสบการณ์ (Connection) 2) สร้างชิ้นงาน (Construction) 3) สื่อสาร (Communication) และแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพมี 5 องค์ประกอบ คือ การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดโรค การรับรู้ความรุนแรงของโรค การรับรู้ถึงประโยชน์ของการรักษาและป้องกันโรค การรับรู้ของบุคคลต่อปัญหา และการรับรู้สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติ มาเป็นแนวทางในการพัฒนา ประกอบด้วย 1.การให้ความรู้ 2.การเชื่อมโยงประสบการณ์ 3.การสร้างผลงานและสะท้อนความคิด และ 4.การนำเสนอผลงาน
โปรแกรมสุขศึกษามีองค์ประกอบ คือ การจัดสิ่งแวดล้อมทางสุขภาพ การจัดบริการสุขภาพ และการจัดการเรียนการสอนสุขศึกษา ซึ่งพัฒนาจากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ทฤษฎีหลักทางสุขศึกษา หลักสูตรสุขศึกษาอาชีวศึกษา การเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยปัญญา แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ ความฉลาดทางสุขภาพด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง มาเป็นแนวทางในการพัฒนาและจัดกิจกรรมสำหรับนักเรียนอาชีวศึกษา เพื่อพัฒนาให้นักเรียนอาชีวศึกษามีความฉลาดรู้ในการเข้าถึงข้อมูลสุขภาพ การเข้าใจในข้อมูลสุขภาพ และการใช้ข้อมูลสุขภาพที่ถูกต้องเกี่ยวกับการสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพ
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Chai-Anan Samudavanija. (1999). Concept: What is a constructionism. The Journal of the Royal Institute of Thailand, 24(1), 137 - 144.
Druin, A., & Solomon, C. (1996). Designing multimedia environments for children: Computers, creativity, and kids. New York: John Wiley & Sons.
Guzdial, M. (1997). Constructivism vs. Constructionism. Retrieved from http://www.quzdial.cc.qatech.edu/commentary/construct.html
Hay, K, E. & Barab, S, A. (2001). Constructivism in practice: A comparison and contrast between apprenticeship and constructionist learning environments. The Journal of the Learning Sciences, 10(3), 281-322.
Mancuso, J.M. (2009). Assessment and measurement of health literacy: An integrative review of the literature. Nursing and Health Sciences, 11, 77 - 89.
Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, computer and powerful ideas. NY: Basic Books.
Papert, S. (1984). New theories for new learning. School Psychology Review, 13(4), 422 - 428.
Papert, S. (1999). What is Constructionism? Retrieved from http://lynx.dac.neu.edu/k/krudwall/constructionism.html
Pimpan Dechakupt & Payao Yindeesuk. (2005). 5C Skills for Develop Learning Unit and Integrated to Learning management. Bangkok: Chulalongkorn Publishing.
Prapapen Suwan & Swing Suwan. (1993). Behavioral Sciences Health Behavior and Health Education. Bangkok: Chao Phraya Publishing.
Rittigrai Tulavantana. (2002). The strategic development for organizing instructional system based on constructionism of Thai Higher Education Institutions (Doctoral dissertation), Chulalongkorn University.
Smith. (2004). Review of Adult Learning and Literacy. V.7.Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Suchin Petchrak. (2001). Constructionism in Thailand: Research paper. Bangkok: Office of National Education Commission.
World Health Organization. (1998). Health Promotion Glossary. Switzerland: WHO Publications.
World Health Organization. (2009). Health Literacy and Health Promotion. Definitions, Concepts and Examples in the Eastern Mediterranean Region. Individual Empowerment Working Document. 7th Global Conference on Health Promotion Promoting Health and Development. Nairobi, Kenya.
