เกณฑ์สมรรถภาพทางกายของนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษ ด้านวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเกณฑ์สมรรถภาพทางกาย ปีการศึกษา 2553 ของนักเรียน ชายและนักเรียนหญิง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 - 6 โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ จังหวัดนครปฐม ประชากรศึกษาที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชายและนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่กําลัง ศึกษาอยู่ในปีการศึกษา 2553 จํานวนทั้งสิ้น 720 คน ประกอบด้วยนักเรียนชายจํานวน 481 คน นักเรียน หญิงจํานวน 239 คน
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสําหรับ เด็กไทย อายุ 7-18 ปี ซึ่งประกอบด้วยแบบทดสอบ 7 รายการ คือ 1) ดัชนีมวลกาย 2) วัดความหนา ของไขมันใต้ผิวหนัง 3) ลุกนั่ง 60 วินาที 4) ดันพื้น 30 วินาที 5) นั่งงอตัวไปข้างหน้า 6) วิ่งอ้อมหลัก และ 7) วิ่งระยะไกล 1,600 เมตร วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสร้างเกณฑ์ ปกติโดยใช้คะแนนมาตรฐาน “ที่” (T-Score)
ผลการวิจัยครั้งนี้ ทําให้ได้เกณฑ์สมรรถภาพทางกาย ของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 - 6 โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์วัฒนาพานิช สําราญราษฎร์.
คณะกรรมการส่งเสริมกีฬาและการออกกําลังกายเพื่อสุขภาพ ในสถาบันการศึกษาและการพัฒนาองค์ความรู้ สํานักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2548).
บุณยนุช เกษมสันต์ ดุลยจินดา (2543 กันยายน) โรคอ้วนที่รักษาและควบคุมได้ กินรี (ฉบับที่ 17): 9.
วิริยา บุญชัย และวรรณา รัตนอมรพิน. (2538), เชพอัพ. กรุงเทพฯ : สามเจริญพานิช.
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2539 ก), การสอนพลศึกษา. กรุงเทพฯ : บริษัทวิทยพัฒน์ จํากัด.
วิริยา บุญชัย. (2529), การทดสอบและวัดผลทางพลศึกษา, พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
ถาวร เอียงอุบล. (2544). เกณฑ์ปกติสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดเพชรบุรี กรุงเทพฯ : วิทยานิพนธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,
ทิพย์ ใจหาญ. (2542). เกณฑ์ปกติสมรรถภาพทางกายของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในอําเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์, กรุงเทพ ฯ : วิทยานิพนธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุพิตร สมาหิโต. (2541). แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย KASETSART Youth Fitness Test. กรุงเทพฯ : พรานนกการพิมพ์.
สุเนตุ นวกิจกุล. (2524), การสร้างสมรรถภาพทางกาย. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
obert Charles. (1998). “Effects of a Health-Related Fitness Curriculum on Work Capacity, Physical Self-Perception, and Cognition of Training Principles of High School Students". Dissertation Abstracts International. 59 (December 1998): 1962 - A.
Corbin, C.B. and R.P. Pangazi. (1992). "Are American Children and Youth Fit?”. Research Quarterly for Exercise and Sport. 63 (June 1992): 96-106.
Hardin, S.E.L. (1992). "The Relation between Fitness Scores of College - age Student and Their Attitude toward Physical Activity”. Dissertation Abstracts International. 53 (October 1992) : 1091.
Kirkendall, D.R., J.J. Gruber and R.e. Johnson. (1987). Measurement and Evaluation for Physical Education. (2d ed.). Dubuque, lowa; Wm.C. Brown Publishers.
Looney, M.A. and S.A. Plowman. (1990). "Passing Rates of American Children and Youth on the FITNESSGRAM Criterion-referenced Physical Fitness Standards". Research Quarterly for Exercise and Sport. 61(September 1990) : 215-223.
