การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
จังหวัดขอนแก่นมีทรัพยากรทางการท่องเที่ยวที่หลากหลาย โดยเฉพาะทรัพยากรธรรมชาติจะ เห็นได้ว่าจังหวัดมีอุทยานแห่งชาติหลายแห่ง และมีความโดดเด่นเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ดังนั้น เพื่อให้ เกิดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและส่งผลดีต่อการท่องเที่ยวของจังหวัด จึงควรมีการศึกษาศักยภาพการ ท่องเที่ยว เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดต่อไป
วัตถุประสงค์ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยว
วิธีดําเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ทางวัฒนธรรม ทางประวัติศาสตร์ และสนามกีฬาในจังหวัดขอนแก่น จํานวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้มีการตรวจสอบเครื่องมือ โดยนําผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ
ผลการวิจัย
- การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น ตามองค์ประกอบการท่องเที่ยวอยู่ใน ระดับมาก ได้แก่ แหล่งท่องเที่ยว แหล่งพักผ่อนหย่อนใจ การคมนาคม ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจ ของที่ระลึก และธุรกิจที่พักแรม อยู่ในระดับปานกลาง ได้แก่ การผจญภัยและนันทนาการกลางแจ้ง การบริการทางการท่องเที่ยว และการจัดกิจกรรม
- ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างขององค์ประกอบการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่นที่มี เพศแตกต่างกัน พบว่า ด้านแหล่งท่องเที่ยว มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
- ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างขององค์ประกอบการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่นที่มี ช่วงอายุแตกต่างกัน พบว่า ด้านแหล่งท่องเที่ยว แหล่งพักผ่อนหย่อนใจ การผจญภัยและนันทนาการ กลางแจ้ง การบริการทางการท่องเที่ยว ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจของที่ระลึก ธุรกิจที่พักแรม และ การจัดกิจกรรม มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
สรุปผลการวิจัย ศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดขอนแก่น ผู้ตอบแบบสอบถามมีความคิดเห็นว่า อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ในด้านแหล่งท่องเที่ยว ด้านแหล่งพักผ่อนหย่อนใจ ด้านการคมนาคม ด้านธุรกิจ อาหาร และเครื่องดื่ม ด้านธุรกิจของที่ระลึก และด้านธุรกิจที่พักแรม ยกเว้นด้านการผจญภัยและนันทนาการกลางแจ้ง ด้านการบริการทางการท่องเที่ยว และด้านการจัดกิจกรรม
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวและกีฬา, กระทรวง, แผนยุทธศาสตร์กู้วิกฤตและมาตรการกระตุ้นการท่องเที่ยว พ.ศ. 2552-2555. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, 2552.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สํานักงานขอนแก่น กองข่าวสารท่องเที่ยว, ขอนแก่น กรุงเทพมหานคร. กองผลิตอุปกรณ์เผยแพร่ ฝ่ายบริการการตลาด, 2552.
นิศา ชัชกุล, อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว, พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: วี.พริ้นท์ (1991), 2554.
สมบัติ กาญจนกิจ การบริหารจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ตามแนวพระราชดําริเศรษฐกิจพอเพียงวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ 11 ฉบับที่ 2 : 1-21.
Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3): 297-334.
Goeldner, C. R. and Ritchie, J. R. B. (2006). Tourism: principles, practices, philosophies. NJ: John Wiley and Sons.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis, 2nd Ed., New York: Harper and Row.
