ผลของการใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชลกันยานุกูล จังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้กิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการพัฒนาความฉลาดทาง อารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชลกันยานุกูล จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนชลกันยานุกูล จังหวัดชลบุรี ที่มีคะแนนความฉลาดทาง อารมณ์รวมต่ํากว่า 138 คะแนนซึ่งอยู่ในระดับต่ํากว่าเกณฑ์ปกติและมีความสมัครใจเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม จํานวน 15 คน โดยนักเรียนได้เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ จํานวน 12 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที เป็นเวลา 6 สัปดาห์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง (Quasi experimental research) โดยใช้รูปแบบการทดลองแบบหนึ่งกลุ่มที่มีการวัดตัวแปรตามก่อนและหลังการทดลอง (One group pretest-posttest design) โดยให้กลุ่มตัวอย่างทําแบบประเมินก่อนและหลังการทดลอง แล้วนํา คะแนนที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ t-test ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ หลังจากนักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม เพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ นักเรียนมีความฉลาดทางอารมณ์สูงกว่าก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมี นัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 คําสําคัญ : 1. ความฉลาดทางอารมณ์ 2. กิจกรรมกลุ่ม
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2539). คู่มือกลุ่มจิตบําบัดสําหรับนักสุขภาพจิต. กรุงเทพมหานคร. ผู้แต่ง.
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2541). คู่มือกลุ่มบําบัดเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตสําหรับกลุ่มเสี่ยง. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2543ก), การประชุมวิชาการสุขภาพจิต ปี 2543 สุขภาพจิตดีด้วยอีคิว, กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2543ข), อีคิว: ความฉลาดทางอารมณ์, กรุงเทพมหานคร. ผู้แต่ง.
กิตติพร เอื้อวิศวกุล. (2547). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อพัฒนาความฉลาดทาง อารมณ์ ของเด็กกําพร้าในสถานสงเคราะห์เด็กบ้านมิตรภาพ อําเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. การค้นคว้าแบบอิสระการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เจษสุดา ศิริจันทร์. (2553). ผลของกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ด้านการจัดการกับอารมณ์ของตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
ณัฐวุฒิ ภิญโญทรัพย์. (2551). ผลของการใช้กระบวนการกลุ่มต่อการพัฒนาความมีระเบียบวินัยในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปริญญานิพนธ์-การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทศพร ประเสริฐสุข. (2543). ความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์กับการศึกษา, ใน อัจฉรา สุขารมณ์, วิลาสลักษณ์ ซัววัลลี และอรพินธ์ ชูชม (บรรณาธิการ), รวมบทความทางวิชาการ EQ (หน้า 89-119) กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ Desktop.
เทอดศักดิ์ เตชคง. (2542). ความฉลาดทางอารมณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 6), กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์มติชน.
บุหงา วชิระศักดิ์มงคล. (2542). กิจกรรมกลุ่มในโรงเรียน, พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร, ภาควิชาการศึกษา.
เปรมใจ บุญประสพ. (2545). ผลของกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ ด้านการตระหนักรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านบางกะปิสังกัดกรุงเทพมหานคร, ปริญญานิพนธ์การ ศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2548). เอกสารประกอบการฝึกอบรมหลักสูตรการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ให้เด็ก, นนทบุรี: สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิภามาศ เมืองอู่ (2542). ศึกษาผลการใช้กิจกรรมกลุ่มต่อการปรับตัวทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่, การค้นคว้าแบบอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิภาวดี เกียรติอัชฌาลัย. (2542). เปรียบเทียบผลการศึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มตามแนวทฤษฎีของโรเจอร์ และกิจกรรมกลุ่มที่มีต่ออัตตมโนทัศน์ของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศรีเรือน แก้วกังวาน. (2540), จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (เล่ม 2), กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
ศิริสุดา ลดาวัลย์ ณ อยุธยา. (2548). ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ที่มีต่อความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา วิทยานิพนธ์-วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
ศุภวดี บุญญวงศ์. (2527). กิจกรรมกลุ่มในโรงเรียน, สงขลา: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตสงขลา, ภาควิชาการแนะแนวและจิตวิทยาการศึกษา.
อัจฉราพรรณ จรัสวัฒน์. (2543). EQ: ความฉลาดทางอารมณ์กับความสําเร็จใน การทํางาน ใน อัจฉราสุขารมณ์, วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี และอรพินธ์ ชูชม (บรรณาธิการ), รวมบทความทางวิชาการ EQ (หน้า 179-210), กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ DESKTOP.
อาทิตย์ คุณยศยิ่ง. (2549). การใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนประจําช่วงชั้นที่ 4 โรงเรียนประชาวิทย์ จังหวัดลําปาง, การค้นคว้าแบบอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Button, L. (1974). Developing group work with adolescents. London: University of London Press.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 25(1), 1-14.
Rogers, C. R. (1970). Encounter groups. New York: Harper & Row.
