ผลของการใช้หลักสูตรระยะสั้นมวยไทยศึกษา มงคล 1 ที่มีผลต่อสุขสมรรถนะ ทักษะและเจตคติด้านศิลปะการต่อสู้ ป้องกันตัวแบบไทยของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในโรงเรียนสังกัด และ กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้หลักสูตรระยะสั้นมวยไทยศึกษา มงคล 1 ที่มีผลต่อ สุขสมรรถนะ ทักษะและเจตคติด้านศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทยของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ใน โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนที่กําลังเรียนอยู่ในช่วงชั้นที่ 2 จํานวน 60 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น สองกลุ่มๆ ละ 30 คน กลุ่มทดลองให้เรียนหลักสูตรระยะสั้นมวยไทยศึกษา มงคล 1 เป็นเวลา 10 สัปดาห์ๆ ละ 3 วันๆ ละ 1 ชั่วโมง กลุ่มควบคุมให้เรียนวิชาพลศึกษาตามปกติ ผู้วิจัย ได้ทําการทดสอบสุขสมรรถนะของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมก่อนและหลังการทดลอง นําผลที่ได้มา วิเคราะห์ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ทดสอบทักษะด้านศิลปะการ ต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทยหลังการทดลอง นําผลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าร้อยละและนําสรุปเป็นความเรียง สังเกตและสนทนากลุ่มกลุ่มผู้เรียนหลังการทดลองนําผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลด้านเจตคติและคุณลักษณะ และสรุปเป็นความเรียง
ผลการวิจัยพบว่า
- สุขสมรรถนะของนักเรียนหลังเรียนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทยตามหลักสูตรระยะสั้น มวยไทยศึกษา มงคล 1 แตกต่างกับก่อนเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกด้าน ยกเว้น องค์ประกอบของร่างกาย และแตกต่างกับกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 ในด้านความ อ่อนตัว
- นักเรียนปฏิบัติทักษะของการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทยตามหลักสูตรระยะสั้นมวยไทยศึกษา มงคล 1 ได้ทุกทักษะ
- นักเรียนมีเจตคติที่ดีและเห็นคุณค่าของความเป็นไทย และมีคุณลักษณะด้านความสามัคคี ความ อดทนพากเพียร
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
ชาญณรงค์ สุหงษา, คู่มือการสอนมวยไทยเบื้องต้น, พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ, 2545
ทิชา สังวรกาญจน์, ผลของการฝึกโปรแกรมการออกกําลังกายด้วยท่ารํากระบี่ที่มีต่อสุขสมรรถนะ และการทรงตัวของผู้สูงอายุ, วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา สํานักวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.
ทิศนา แขมมณี, ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.
ธานินทร์ บุญญาลงกรณ์, เจตคติของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีต่อวิชาพลศึกษาตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา ภาควิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547.
วิชิต ชี้เชิญ, สัมภาษณ์. 17 กรกฎาคม 2552, 12 มีนาคม 2554 และ 20 มีนาคม 2555.
วรรณา จันทร์เพ็ญ, เจตคติของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่นับถือศาสนาอิสลามที่มีต่อวิชาพลศึกษา วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. วิชาเอกพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, 2543.
ศึกษาธิการ, กระทรวง, หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2552.
สุจิตรา สุคนธทรัพย์, การวิเคราะห์คุณลักษณะไทย คุณค่า และกระบวนการถ่ายทอดศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทย : กระบี่กระบอง, วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา ภาควิชาสารัตถศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540.
สุจิตรา สุคนธทรัพย์ และคณะ, รายงานการวิจัยเรื่อง ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบไทย : คุณค่าแท้และกระบวนการถ่ายทอด กรณีศึกษาครูวิชิต ชี้เชิญ. ทุนวิจัยสํานักงานคณะ กรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ, 2550.
สถาบันอาศรมศิลป์ ภูมิปัญญากีฬาไทย: More than sport. กรุงเทพฯ: แปลนพริ้นติ้ง, 2553.
