รูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการจัดการแข่งขันกีฬา ของโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬา แห่งประเทศไทย สังกัดสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา การดําเนินการวิจัย แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน คือ 1. ศึกษาและวิเคราะห์สภาวะแวดล้อมของการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทย ด้วยการประชุมจัดทํา SWOT Analysis 2. สร้างรูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียน กีฬาแห่งประเทศไทย โดยผู้วิจัย ตรวจสอบความตรง (validity) ของรูปแบบโดยใช้เทคนิคเดลฟาย (Delphi Technique) และ 3. ตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบฯ โดยการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion)
กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการเก็บข้อมูลการวิจัยครั้งนี้ คือผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องโดยตรงจํานวน 116 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ดําเนินการวิจัยโดยการเก็บข้อมูลทั้งเชิง คุณภาพและเชิงปริมาณวิเคราะห์สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน (Median) ฐานนิยม (Mode) ค่าพิสัย ระหว่างควอร์ไทล์ (Interquartile Range) และ ค่า IOC ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการ จัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทยสังกัดสถาบันการพลศึกษา ประกอบด้วยการดําเนินการ 6 ด้าน ได้แก่
- ด้านการจัดการแข่งขันกีฬา เพิ่มคุณภาพและมาตรฐานการจัดการแข่งขันจากระดับชาติไปสู่ ระดับนานาชาติ และจัดการแข่งขันอย่างมีขั้นตอน
- ด้านการเงินและสิทธิประโยชน์ เพิ่มมูลค่าโดยจัดหางบประมาณจากภาครัฐ เอกชนและประชาชน รวมทั้งการจัดหาสปอนเซอร์ด้วยการกําหนดลิขสิทธิ์แบบ Package ทั้งในสนามและนอกสนามแข่ง มี ผู้ประสานงานหลักด้านการคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิประโยชน์
- ด้านการประชาสัมพันธ์ มีการประชาสัมพันธ์ โดยผ่านเครือข่ายต่างๆ อย่างทั่วถึงด้วยสื่อที่หลากหลาย ทั้งในระดับจังหวัด ระดับประเทศ ตลอดปีก่อนการแข่งขันและมีถ่ายทอดสดในรายการแข่งขัน
- ด้านการมีส่วนร่วมของประชาชน มีการเชิญนักเรียน นักศึกษา และประชาชนเข้าร่วมเชียร์กีฬา แต่ละประเภทมีการสร้างความร่วมมือกับภาครัฐบาล เอกชน และประชาชน ทั้งในระดับประเทศและระดับ ท้องถิ่น เพื่อบูรณาการการทํางานร่วมกัน
- ด้านบุคลากร เน้นเรื่องคุณภาพโดยการคัดเลือกผู้ที่มีความรู้ความสามารถอย่างแท้จริง เป็นที่ ยอมรับในระดับชาติและนานาชาติ และต้องสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษได้
- ด้านการบริหารจัดการ มีการยกระดับการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทย จาก การจัดการแข่งขันระดับชาติไปสู่ระดับอาเซียนและนานาชาติ สร้างเกมส์การแข่งขันให้มีมาตรฐานสากล เพิ่มคุณค่าของการจัดการแข่งขันด้วยการเชิญนักกีฬาที่เป็นตัวแทนทีมชาติและระดับอาเซียนเข้าร่วมการ แข่งขัน เพื่อช่วยสร้างกระแสและแรงดึงดูดความสนใจจากสื่อมวลชนและผู้ให้การสนับสนุน ทําให้ประชาชน มีความตื่นตัว
การตรวจสอบความตรงของรูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการจัดการแข่งขันกีฬาของโรงเรียนกีฬาแห่ง ประเทศไทย ด้วยเทคนิคเดลฟาย (Delphi Technique) พบว่า มีค่ามัธยฐาน เท่ากับ 4.86 และค่าพิสัย ระหว่างควอร์ไทล์ เท่ากับ 0.76 และการตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบฯ จาก การสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิมีความคิดเห็นว่า รูปแบบฯ นี้ มีความเหมาะสมและมีความเป็นไปได้ในการ นําไปใช้ดําเนินการให้เกิดการเพิ่มมูลค่าทั้ง การเพิ่มประโยชน์และลดต้นทุน โดยมีค่าเฉลี่ยความสอดคล้อง ของความคิดเห็น (IOC) เท่ากับ 0.70
สรุป รูปแบบการเพิ่มมูลค่าในการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทย สามารถนําไป ใช้ได้จริง
ข้อเสนอแนะ สถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ควรนํารูปแบบการเพิ่มมูลค่า ของการจัดการแข่งขันกีฬาโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทย ที่ผู้วิจัยได้ศึกษานี้ ไปใช้เพื่อให้เกิดการเพิ่มมูลค่า ในการจัดการแข่งขันกีฬาของโรงเรียนกีฬาแห่งประเทศไทยและเกิดประโยชน์สูงสุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2544). คู่มือการบริหารงานสิทธิประโยชน์การกีฬา 2544. กรุงเทพฯ: การกีฬาแห่งประเทศไทย.
การบริหารแนวคิดและวิธีการทํางาน. http://school.obec.go.th/talesonghong/HTML File
คม ไอเดีย, มูลค่าคืออะไร. http://www.vcharkarn.com/vblog/33288. (18 ธันวาคม 2553)
จารึก อารีราชการรัณย์, พล.ตรี ดร., สุพิตร สมาหิโต, รศ.ดร., อุดร รัตนภักดิ์, รศ., เกษม นครเขตต์,ผศ.ดร., บรรจบ ภิรมย์คํา, รศ., วิชิต คนึงสุขเกษม, รศ.ดร., ณัฐยา แก้วมุกดา, ผศ.ดร., วาสนา มั่งคั่ง, ศิริชัย ศรีพรหม, ผศ., อาพรรณชนิตศิริแพทย์, ดร., พรเพ็ญ ลาโพธิ์ และจันทร์พร แช่มช้อย. (2551), ปรากฏการณ์เหนือการแข่งขันกีฬาใน “โอลิมปิกปักกิ่ง 2008” (พิมพ์ครั้งที่ 1). กาญจนบุรี: สหายพัฒนาการพิมพ์.
ชนิตว์สรณ์ ตรีวิทยาภูมิ (22 พฤษภาคม 2553). โครงการจัดทําข้อมูลองค์ความรู้งวดที่ 1 : นิยามธุรกิจ: การตลาด. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. http://www.ismed.or.th/SME/src/upload
ธเนศ ยุคันตวนิชชัย, ดร.. (มีนาคม 2553). ขับเคลื่อนการกีฬาด้วย Sports Marketing, 1688 มีเดีย, กรุงเทพฯ
ธเนศ ยุคันตวนิชชัย, ดร. เอกสารประกอบการบรรยาย วิชา Sport Management, คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สาขาการจัดการการกีฬา, มปท.
ธีรยุส วัฒนาศุภโชค. (2549). 108 แบรนด์แห่งองค์กรนวัตกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 1), กรุงเทพฯ. บริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จํากัด (มหาชน).
น้อม สังข์ทอง. (2543). การจัดการแข่งขันกีฬา (ฉบับปรับปรุงใหม่), (พิมพ์ครั้งที่ 2), สงขลา: ภารกิจการผลิตเอกสารและตํารา กลุ่มงานส่งเสริมและประกันคุณภาพการศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ.
บริษัท อิมเมจ เอ็นเตอร์ไพรส์ จํากัด. (2549). Profit Plus with Marketing : กลยุทธ์การตลาดเพื่อเพิ่มกําไร. (พิมพ์ครั้งที่ 1), กรุงเทพฯ: บริษัท เลคแอนด์ฟาวด์เท่นพริ้นติ้ง จํากัด.
ปรางทิพย์ ยุวานนท์, การจัดการการกีฬา-Sport Management. (2552), บริษัท พิมพ์ดีการพิมพ์จํากัด, กรุงเทพฯ
ไพบูลย์ แก่นนาคํา. (ม.ป.ป.). คู่มือการวางแผนการตลาดกีฬาอาชีพ. กรุงเทพฯ: การกีฬาแห่งประเทศไทยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ศัพท์ทรัพยากรมนุษย์ “การสร้างมูลค่าเพิ่ม”. http://kchri.tu.ac.th/index.php?title. 14 ธันวาคม 2551)
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (กันยายน 2551). การทํางานที่เพิ่มมูลค่า (Value Added) และต้นทุนที่เพิ่ม (Adds Cost). http://learners.in.th/blog/quality.
สามารถ หงส์วิไล. (23 พฤศจิกายน 2552), มูลค่าเพิ่มเชิงเศรษฐกิจ (Economic Value Added). http://www.idis.ru.ac.th/report/index.php?topic=409.0;wap2)
สุวัฒน์ ศิรินิรันดร์ และภาวนา สายชู. คู่มือสําหรับนักบริหารและนักศึกษาปริญญาโท MBA HANDBOOK. (2554). พิมพ์ครั้งที่ 13, บริษัท ออฟเซ็ท จํากัด. กรุงเทพฯ.
สิริพันธ์ วงศ์อินทวัง. (ตุลาคม 2550 : 6-2), การส่งเสริมการตลาดและการสื่อสารการตลาด (Promotion and Marketing Communication), ตุลาคม 2550. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
วิชิตวงศ์ ณ ป้อมเพชร. (2551). ถอดรหัสเศรษฐศาสตร์เพื่อเข้าใจเศรษฐกิจ, โสภณการพิมพ์, กรุงเทพฯ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา และอรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2550). กลยุทธ์การตลาดและการบริหารเชิงกลยุทธ์โดยมุ่งที่ตลาด, กรุงเทพฯ: บริษัท ธนธัชการพิมพ์ จํากัด.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, สมชาย หิรัญกิตติ, สุดา สุวรรณาภิรมย์, ชวลิต ประชาวานนท์ และสมศักดิ์ วานิชยาภรณ์. (2545), องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
ศัพท์หมวดทรัพยากรบุคคล, http://kchri.tu.ac.th/index.php?
แหล่งความรู้ของการบริหารการจัดการสมัยใหม่. http://www.drmanage.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538640555, 2553)
อนุวัฒน์ ทรัพย์พืชผล. (2546). โมเดลการจัดการแห่งศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัทพงษ์วรินการพิมพ์ จํากัด อัญญาขันธวิทย์,
ศิลปะพร ศรีจั่นเพชร และเดือนเพ็ญ จันทร์ศิริศรี. (2552). การกํากับดูแลเพื่อสร้างมูลค่ากิจการ. (พิมพ์ครั้งที่ 1), กรุงเทพฯ: ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย, บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิซซิ่ง จํากัด.
เอกชัย บุญยาทิษฐาน. (2553). EVM Economic Value Management การบริหารมูลค่าเพิ่มเชิงเศรษฐศาสตร์, กรุงเทพฯ: บริษัท ส.เอเชียเพรส (1989) จํากัด.
Robert S. Kaplan & David P. Norton. (2550). การใช้ Balanced Scorecard ประสานพลังทั้งองค์การ แปลและเรียบเรียงจาก Alignment. โดย ดร.จักร ติงศภัทิย์. (พิ่มครั้งที่ 1), กรุงเทพฯ ธรรกมลการพิมพ์
