การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งwaiอความสําเร็จ ของการนํานโยบายสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตําบล (อบต.)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสําเร็จของการนํานโยบายสิ่งแวดล้อม ไปปฏิบัติขององค์การบริหารส่วนตําบล (อบต.) โดยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธีทั้งเชิงปริมาณและเชิง คุณภาพเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยแต่ละด้านกับผลสําเร็จของนํานโยบายสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตําบลในเขตประกอบการอุตสาหกรรมตามมาตรา 30 แห่ง พระราชบัญญัติโรงงานอุตสาหกรรมปี พ.ศ. 2535 ในเขต 9 จังหวัด จํานวน 120 แห่ง สําหรับการวิจัย เชิงปริมาณใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อประมวลผลข้อมูลทางสถิติเพื่อหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ โดยวิธี Stepwise Multiple Regression ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้กรณีศึกษาในเขต 3 จังหวัด โดยเป็นการศึกษาแบบหลายกรณี (Multiple-case Design) โดยพิจารณาจากขนาดขององค์การบริหาร ส่วนตําบลและความสัมพันธ์กับโรงงานอุตสาหกรรมในเขตพื้นที่

ผลการวิจัย พบว่า

1. ปัจจัยภายในด้านการบริหารจัดการองค์กรส่งผลต่อระดับความสําเร็จของการนํานโยบายด้าน สิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติมากกว่าปัจจัยภายนอก


2. ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณของการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า ตัวแปรอิสระที่มีอิทธิพลต่อ ตัวแปรตามมากที่สุด และรองลงมาได้แก่ 1) การจัดองค์กรด้านโครงสร้างและทรัพยากรในการบริหารงาน 2) การติดต่อสื่อสารภายในองค์กร 3) ความต้องการของชุมชน 4) การติดตามประเมินผลโครงการ และ 5) ขนาดของ อบต. มีอิทธิพลทางบวกในการพยากรณ์ความสําเร็จของการนํานโยบายสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05.


3. ผลการวิเคราะห์การวิจัยเชิงกรณีศึกษา พบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความสําเร็จของการ นํานโยบายสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติ ได้แก่ 1) การจัดองค์กร 2) การยอมรับของชุมชน 3) ความตระหนัก สาธารณะ 4) การมีส่วนร่วมของชุมชน และ 5) ความร่วมมือกับภาคเอกชน