แนวทางพัฒนาการจัดการแบ่งปันกันจ้า นักเรียน นักศึกษาแห่งชาติ จุฬาลบกรณ์มหาวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการจัดการแข่งขันกีฬา นักเรียนนักศึกษาแห่งชาติ
วิธีดําเนินการวิจัย ใช้แบบสอบถาม สําหรับสอบถามคณะกรรมการดําเนินการจัดการแข่งขัน จํานวน 56 คน และสําหรับผู้จัดการทีม/ผู้ฝึกสอน/เจ้าหน้าที่ทีม และนักกีฬา จํานวน 400 คน วิเคราะห์ ข้อมูลด้วยการใช้สถิติค่าเฉลี่ย (Mean) และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ใช้แบบ สัมภาษณ์สําหรับสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับการจัดการกีฬาและทําหน้าที่ คณะกรรมการดําเนินงานโครงการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งชาติ ประจําปี 2556 จํานวน 8 คน วิเคราะห์ข้อมูลการสัมภาษณ์ด้วยการนํามาสร้างเป็นข้อสรุป จากนั้นนําข้อมูลที่ได้ มาพัฒนาเป็นแนวทาง การพัฒนาการจัดการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งชาติ
ผลการวิจัย การจัดการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งชาติ เกี่ยวกับทรัพยากรในการจัดการ ด้านการจัดการบุคลากร ด้านการจัดการการเงินและงบประมาณ และด้านการจัดการสถานที่ และ สิ่งอํานวยความสะดวก และเกี่ยวกับกระบวนการจัดการกีฬา ในด้านการวางแผน ด้านการจัดองค์กร ด้านการนํา และด้านการประเมินผล พบว่า ทั้งหมดมีการดําเนินการความเหมาะสมอยู่ในระดับดี
สรุปผลการวิจัย การดําเนินการจัดการแข่งขันดําเนินการอย่างมีมาตรฐาน และเป็นไปตามแผนงาน ที่วางไว้ สนามที่ใช้มีความพร้อม มีการจัดแบ่งบทบาทหน้าที่ได้อย่างครอบคลุมงานที่ต้องรับผิดชอบใน แต่ละฝ่ายๆ และบุคลากรผู้ปฏิบัติงานทําหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และมีแนวทางการจัดการกีฬาเพื่อ การพัฒนาการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งชาติ ในภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด โดยแต่ละด้านมีแนวทางที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ดังนี้ ด้านการจัดการบุคลากร ควรสรรหาบุคลากรที่มีความรู้ ความสามารถในงานที่ได้รับมอบหมาย ด้านการจัดการการเงินและงบประมาณ ควรทําการบันทึกการ ใช้จ่ายงบประมาณ ด้านการจัดการสถานที่และสิ่งอํานวยความสะดวก ควรสํารวจสนามที่ใช้ก่อนการ แข่งขันว่ามีความพร้อมในระดับใด ด้านการวางแผน ควรประชุมสรุปความก้าวหน้าของการดําเนินงานเป็นระยะ ด้านการจัดองค์กร ควรระบุผู้ปฏิบัติงานพิจารณาตามความถนัดและความเชี่ยวชาญในงานที่ รับผิดชอบนั้น ด้านการนํา ต้องมีการประสานงานอย่างทั่วถึง เพื่อป้องกันความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน และ ด้านการประเมินผล ควรจัดประชุมภายหลังการแข่งขันทุกครั้ง เพื่อสรุปข้อปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น นํามาพิจารณาหาแนวทางแก้ไข
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
ณัฐวุฒิ เพชราวุฒิไกร. (2551). การพัฒนาระบบการจัดการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเภท 7 คน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทางการกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธงชัย สันติวงษ์. (2531) หลักการจัดการ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ธงชัย สันติวงษ์. (2534), การวางแผน พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ธงชัย สันติวงษ์. (2541). ทฤษฎีองค์การและการออกแบบ, กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ธงชัย สันติวงษ์. (2543). องค์การและการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
น้อม สังข์ทอง. (2543), การจัดการแข่งขันกีฬา (พิมพ์ครั้งที่ 2), สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2546). การจัดการสมัยใหม่, พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรส.
บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การพัฒนาการทําวิทยานิพนธ์. มหาสารคาม : โครงการตําราคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปรางทิพย์ ยุวานนท์. (2552). การจัดการกีฬา. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2545). ทฤษฎีองค์การ ฉบับมาตรฐาน. กรุงเทพมหานคร: ไดมอนด์ อินบิสสิเนสเวิร์ด.
สําเนาว์ ขจรศิลป์. (2542), มิติใหม่ของกิจการนักศึกษา 2: การพัฒนานักศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
Cronbach, L.J. (1963). Evaluation for course improvement. In R.W. Health (Ed.), New Curricula. New York: Harper & Row.
Weihrich, H., and Koontz, H. (1993). Management: A Global Perspective. New York: McGraw-Hill.
