ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุมภาพตามสุขบัญญัติแห่งชาติ ของนักศึกษา สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตยะลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบเชิงสัมพันธ์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุขภาพตาม สุขบัญญัติแห่งชาติของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตยะลา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาสถาบันการพลศึกษาวิทยาเขตยะลาจํานวน 350 คน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามคณะและชั้นปี และทําการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายเพื่อเลือกกลุ่มตัวอย่างเข้ามาศึกษาในขั้นตอนสุดท้าย เก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ จํานวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ทดสอบสมมติฐาน โดยใช้สถิติวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่าพฤติกรรมการดูแลตนเองตามหลักสุขบัญญัติแห่งชาติของนักศึกษาสถาบัน การพลศึกษา วิทยาเขตยะลา อยู่ในระดับดี ( = 2.95) ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุขภาพตามสุขบัญญัติ แห่งชาติ ได้แก่ แรงสนับสนุนทางสังคมเกี่ยวกับสุขบัญญัติแห่งชาติ (8 = 0.356, P < 0.0001) เจตคติ เกี่ยวกับสุขบัญญัติแห่งชาติ (8 = 0.273, P < 0.001) และสภาพแวดล้อมทางกายภาพที่สถาบัน การพลศึกษา (8 = 0.203, P < 0.001) ตามลําดับ ซึ่งปัจจัยทั้งสามร่วมทํานายพฤติกรรมการสุขภาพตาม หลักสุขบัญญัติแห่งชาติของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตยะลา ได้ร้อยละ 35.3
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, กระทรวงสาธารณสุข. (2555) สุขบัญญัติแห่งชาติ, นนทบุรี : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จํากัด.
กอบบุญ พึงประดิษฐ์. (2550), การศึกษาลักษณะมุ่งอนาคต การสนับสนุนทางสังคมกับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของนักศึกษาโปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏในกลุ่มรัตนโกสินทร์. ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาพัฒนาการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
กาญจนา นพรัตน์. (2544). ปัจจัยด้านจิตลักษณะที่ส่งผลต่อพฤติกรรม สุขภาพตามสุขบัญญัติแห่งชาติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในจังหวัดปัตตานี, ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เพื่อพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
คณะกรรมการการจัดทําแผนพัฒนายุทธศาสตร์แห่งชาติฉบับที่ 11. (2555). แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 พ.ศ. 2555-2559. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์ คณะกรรมการจัดทําแผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ,
กระทรวงสาธารณสุข. (2555). แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (ร่าง), กระทรวงสาธารณสุข (เอกสารอัดสําเนา), ม.ป.ป.
จงจิต ปินศิริ. (2544), พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพตามหลักสุขบัญญัติแห่งชาติของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย อําเภอนาน้อย จังหวัดน่าน, ปริญญาสาธารณสุขศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฐปนัท อินทรสาลี. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพตามสุขบัญญัติแห่งชาติของอาสาสมัครสาธารณสุขในเทศบาลนนทบุรี, วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,
ประภาเพ็ญ สุวรรณ. (2541). พฤติกรรมสุขภาพ. เอกสารการสอนชุดวิชาสุขศึกษา. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทวีรัตน์ ทองดี. (2545). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองตามหลักสุขบัญญัติแห่งชาติ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสังกัดเทศบาลจังหวัดนนทบุรี, ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาสุขศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,
นุสลัน เฮาะมะ. (2551). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการออกกําลังกายของนักศึกษา สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตยะลา, ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาสร้างเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
ประภาเพ็ญ สุวรรณ. (2541). พฤติกรรมสุขภาพ. เอกสารการสอนชุดวิชาสุขศึกษา, นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พัชรีพรรณ ตรีศักดิ์ศรี. (2548). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล กรุงเทพมหานคร, ปริญญานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาสุขศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรยุทธ ชัยเจริญสมบัติ. (2552), วิถีชีวิตการส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษาวิทยาเขตยะลา, ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาสร้างเสริมสุขภาพ. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
วิรยา บุญรินทร์. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริโภคอาหารของนักศึกษา ระดับอุดมศึกษา จังหวัดอุบลราชธานี, สาธารณสุขศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ.มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี,
สมนึก แก้ววิไล. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการออกกําลังกายของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. คณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สิริรัตน์ วงษ์สําราญ. (2550). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมออกกําลังกายของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สุชา จันทร์เอม และสุรางค์ จันทร์เอม. (2520), จิตวิทยาสังคม กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แพร่วิทยา.
สุภาพรรณ วิถีประดิษฐ์ (2547). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพตามหลักสุขบัญญัติแห่งชาติ โดยการเตือนตนเองร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมและแบบแผนความเชื่อทางด้านสุขภาพ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดปรินายกกรุงเทพมหานคร. ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาสุขศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ .
Green, Lawrence W., Kreuter, Marshall W., Deeds, Sigrid G., Partridge Kay B. (1980). Health Education Planning : A Diagnostic Approach. California : Mayfield Publishing Company.
Taro, Yamane. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row.
