นการแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสชาย กีฬาระหว่างโรงเรียน ส่วนกลาง กรมพลศึกษา ประจําปี 2556

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการโค้ชกับ ความสําเร็จในการแข่งขันของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสเยาวชน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสเยาวชน ชายที่ลงแข่งขันประเภทชายเดี่ยว รุ่นอายุ 14 ปี 16 ปี และ 18 ปี ในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสกีฬาระหว่าง โรงเรียนส่วนกลางกรมพลศึกษา ประจําปี 2556 ระหว่างวันที่ 9-12 ธันวาคม พ.ศ.2556 จํานวนทั้งหมด 158 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเชิงสัมภาษณ์เกี่ยวกับพฤติกรรมการโค้ช แบบบันทึกผลการ แข่งขันของนักกีฬา และตารางแบ่งกลุ่มความสําเร็จของนักกีฬา นําข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ แจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความสัมพันธ์ (Pearson Correlation Coefficient) โดยทดสอบความมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัย 1. ความสัมพันธ์ระหว่าง พฤติกรรมโค้ชกับความสําเร็จจากการปฏิบัติตามความคาดหวังของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสพบว่า พฤติกรรม ด้านหลักการและปรัชญาการโค้ชที่เน้นพัฒนาตัวนักกีฬาเป็นอันแรกชัยชนะอันดับรอง มีความสัมพันธ์ใน ระดับสูงกับกลุ่มที่ประสบความสําเร็จสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านวิธีการโค้ชแบบนําเข้าสู่เกมการเล่น มีความ สัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสําเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านรูปแบบการโค้ชที่ โค้ชเปิดโอกาสให้นักกีฬามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ประสบ ความสําเร็จระดับสูงอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมโค้ชกับความ สําเร็จตามผลลัพธ์ที่ได้จากการแข่งขันของนักกีฬาเทเบิลเทนนิสพบว่า พฤติกรรมด้านหลักการและปรัชญา การโค้ชที่เน้นพัฒนาตัวนักกีฬาเป็นอันแรกชัยชนะอันดับรอง มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับกลุ่มที่ ประสบความสําเร็จสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านวิธีการโค้ชแบบนําเข้าสู่เกมการเล่น มีความสัมพันธ์ในระดับ ปานกลางกับกลุ่มที่ประสบความสําเร็จระดับสูง พฤติกรรมการโค้ชด้านรูปแบบการโค้ชที่โค้ชเปิดโอกาสให้นักกีฬามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ มีความสัมพันธ์ในระดับสูงกับกลุ่มที่ประสบความสําเร็จระดับสูงอย่างมี นัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05