สมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักเรียน อายุ 10-12 ปี ในโรงเรียนเอกชนสังกัดสํานักงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตสวนหลวง ปีการศึกษา 2557

Main Article Content

กฤตยา ศรีษะพา
ไพบูลย์ ศรีชัยสวัสดิ์
ธงชัย เจริญทรัพย์มณี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักเรียนอายุ 10-12 ปี ในโรงเรียนเอกชน สังกัดสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตสวนหลวง ปีการศึกษา 2557 กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนอายุ 10-12 ปี ในโรงเรียนเอกชน สังกัดสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริม การศึกษาเอกชน เขตสวนหลวง ปีการศึกษา 2557 จํานวน 600 คน โดยได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบ แบ่งชั้นอย่างไม่เป็นสัดส่วน (Non - proportional Stratified Random Sampling) จําแนกเป็นนักเรียน ชาย 300 คน และนักเรียนหญิง 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐาน สมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสําหรับเด็กไทย อายุ 7-18 ปี ของสํานักงานกองทุนสนับสนุน การสร้างเสริมสุขภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการแจกแจงความถี่ และ หาค่าร้อยละ


ผลการวิจัยพบว่า


  1. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงอายุ 10, 11 และ 12 ปี มีค่าดัชนีมวลกายเฉลี่ยเท่ากับ 19.73, 18.30, 19.79, 18.58, 19.91 และ 18.07 กิโลกรัม/ตารางเมตรตามลําดับ อยู่ในเกณฑ์พอเหมาะ

  2. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงอายุ 11 และ 12 ปี มีเปอร์เซนต์การสะสมไขมันในร่างกาย มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 16.95, 16.49, 16.84 และ 16.87 เปอร์เซนต์ ตามลําดับ อยู่ในเกณฑ์สมส่วน ยกเว้นอายุ 10 ปี มีเปอร์เซนต์การสะสมไขมันในร่างกาย เฉลี่ยเท่ากับ 15.49, 14.69 เปอร์เซนต์ ตามลําดับ อยู่ในเกณฑ์ ค่อนข้างผอม

  3. ระดับสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพ 5 ด้าน เป็นดังนี้

3.1 ระดับความแข็งแรงและความอดทนของกล้ามเนื้อท้องของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง


อายุ 10, 11 และ 12 ปี จากการทดสอบลุก-นั่ง 60 วินาที ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 75.00, 75.00, 83.00, 71.00, 71.00 และ 84.00 ตามลําดับ


3.2 ระดับความแข็งแรงและความอดทนของกล้ามเนื้อแขนของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง 10, 11 และ 12 ปี จากการทดสอบดันพื้น 30 วินาที ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 75.00, 76.00, 74.00, 78.00, 74.00 และ 77.00 ตามลําดับ


3.3 ระดับความอ่อนตัวของนักเรียนชายและนักเรียนหญิงอายุ 10, 11 และ 12 ปี จากการ ทดสอบนั่งงอตัวไปข้างหน้า ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 80.00, 75.00, 71.00, 68.00, 64.00 และ 61.00 ตามลําดับ


3.4 ระดับความคล่องแคล่วว่องไวของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง อายุ 10, 11 และ 12 ปี จากการทดสอบวิ่งอ้อมหลัก ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 68.00, 52.00, 83.00, 84.00, 81.00 และ 67.00 ตามลําดับ


3.5 ระดับความอดทนของระบบหายใจและระบบไหลเวียนโลหิตของนักเรียนชายและนักเรียน หญิง อายุ 10, 11 และ 12 ปี จากการทดสอบวิ่งระยะไกล ส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 54.00, 47.00, 45.00, 45.00, 44.00 และ 44,00ตามลําดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีษะพา ก. ., ศรีชัยสวัสดิ์ ไ. . ., & เจริญทรัพย์มณี ธ. (2015). สมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักเรียน อายุ 10-12 ปี ในโรงเรียนเอกชนสังกัดสํานักงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตสวนหลวง ปีการศึกษา 2557. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 7(3), 183–196. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/256768
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

สํานักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส). (2549). แบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสําหรับเด็กไทย อายุ 7-18 ปี. พิมพ์ครั้งที่ 2.

เจริญ คงชนะ. (2550), สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 ในโรงเรียนสังกัด เขตพื้นที่การศึกษากระบี่ ปีการศึกษา 2550. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

ฉลอง ทรายแก้ว. (2552). สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2551. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม(พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

ชนน์ชนก ปล่องทอง. (2553). ระดับสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา อายุ13-18 ปี โรงเรียนหอวัง ปีการศึกษา 2553. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

นุชิต วารี. (2551). ระดับสมรรถภาพทางกายและดัชนีมวลกายของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลหญิงที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 24. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

นิรณี คําชีลอง. (2556). สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ปีการศึกษา 2555. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

ประไพศรี ฮวดชัย. (2550), สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ในโรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี ปีการศึกษา 2549. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

พงศชา บุตรนาค. (2552), ระดับสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนในจังหวัดนครนายก ปีการศึกษา 2551. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.ถ่ายเอกสาร.

วินัย ถิ่นจอม. (2552). สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเอกชนในสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2551. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา) กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

สุวิทย์ หวัดแท่น. (2552). การสร้างเกณฑ์สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนช่วงชั้นที่ 4 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปีการศึกษา 2551. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

อรชุลี นิราศรพ. (2550), สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ของโรงเรียนสาธิต สังกัดสํานักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2550. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (พลศึกษา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

อัญชลี คําเรืองฤทธิ์. (2554). การทดสอบสมรรถภาพทางกายของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนในเครือสารสาสน์, ปริญญานิพนธ์ วท.ม. (วิทยาศาสตร์การกีฬา), กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.

Brittenham, & Sue Wedman. (2002). An Analysis of the Relationship between Physical Activity Lavel and Physical Fitness/Health-Related Varoab;es for First Thrpigh Fifth Grade Students. Retrieved August 22, 2007, from http://proquest.umi.com/pqdweb?index=0&sid=2&rchmode=1&vinst=PROD&fmt

Baynam, G., & Piek, J. (2003) Fine and Gross Motor ability in Male and Female Adolescents with and without Developmental Coordination Disorder. Retrieved June 14,2006, from http://espace.lis.cutin.edu.au/archive/00000261/.

Chen, W., et al. (2002). Approaching Health Body Mass Index Norms for Children and Adolescents from Health-Related Physical Fitness. Obesity Reviews. 3(3): 225-232(8). Retrieved September 15, 2008, from http://www.ingentaconnect. com/content/bsc/

obr/2002/00000003/00000003/art00014?crawler=true

Howell, M.L., & R. Howell. (1986). Physical Education Foundation Smith: Brocks Waterloo Publishers.

Hocger, W.W.K. (1989). Lifetime Physical Fitness and Wellnes. 2nd ed. Colorado: Morton Publishing Company: 3

Miller et al. (1991). The Definition of Physical Fitness. The Journal of Sport Medicine and Physical Fitness. 5(2): 640.

Pangrazi, Robert P., & Paul W. Darst. (1997). Dynamic Physical Education for Secondary School Students. 30. Boston: Allyn and Bacon