ผลของการฝึกจินตภาพทางการเคลื่อนไหวต่อการทรงตัว ภาวะซึมเศร้า และความเครียดในผู้สูงอายุ: การศึกษาแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกจินตภาพทางการเคลื่อนไหวต่อการทรงตัว ภาวะซึมเศร้า และความรู้สึกเครียดในผู้สูงอายุ อาสาสมัครเป็นผู้สูงอายุชายและหญิงสุขภาพดี อายุระหว่าง 60 - 75 ปี จำนวน 37 คน แบ่งแบบสุ่มออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มฝึก (18 คน อายุเฉลี่ย 68.06 ± 3.11 ปี) ได้รับการฝึกจินตภาพทางการเคลื่อนไหว เป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ โดยจะเป็นการฝึกตามคำพูดนำของผู้ฝึก เน้นการจินตภาพทักษะการเคลื่อนไหวที่พัฒนาการทรงตัว ส่วนกลุ่มควบคุม (19 คน อายุเฉลี่ย 66.53 ± 3.56  ปี) ไม่ได้รับการฝึก ก่อนและหลังการฝึก 4 สัปดาห์ อาสาสมัครทดสอบการทรงตัวด้วย Timed Up and Go Test ประเมินภาวะซึมเศร้าและความเครียดด้วยแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุไทยและแบบประเมินความรู้สึกเครียด ตามลำดับ วิเคราะห์ผลด้วยสถิติความแปรปรวนแบบสองทาง เพื่อทดสอบผลกระทบที่เกิดจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการฝึกกับระยะเวลาการฝึก และเปรียบเทียบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธี Bonferroni โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มที่ได้รับการฝึก หลังการฝึกจินตภาพทางการเคลื่อนไหว 4 สัปดาห์ กลุ่มฝึกมีการพัฒนาการทรงตัวดีขึ้น หรือเวลาที่ใช้ในการทดสอบ Timed Up and Go Test ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) และมีคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลงอย่างนัยสำคัญทางสถิติ (p <.05) สำหรับความเครียดไม่พบผลกระทบที่เกิดจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการฝึกกับระยะเวลาการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่คะแนนความเครียดในกลุ่มฝึกมีแนวโน้มลดลง หลังการฝึก 4 สัปดาห์

สรุปได้ว่า การฝึกจินตภาพทางการเคลื่อนไหวสามารถพัฒนาการทรงตัว และลดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุได้